Ela na paiksoume

Koumpouriana

03 - 10 - 2022
Καταφύλλι
Σύλλογοι
Είσοδος μελών
Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 116 guests και κανένα μέλος

Παραπομπές
Ενημέρωση - ψυχαγωγία

Γράφει ο Θωμάς Λέτσιος

Limni Κλιματική αλλαγή και πράσινη ανάπτυξη είναι οι λέξεις που μας ταλαιπωρούν το τελευταίο διάστημα και θα μας ταλαιπωρούν και για το επόμενο, απ’ ό,τι φαίνεται. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Από τη μία να κλείνουν τα εργοστάσια παραγωγής ρεύματος, που καίνε λιγνίτη, επειδή μια καμινάδα βγάζει καπνό, και από την άλλη να καίγονται τα δάση σε όλη την Ελλάδα. Άντε και κάηκαν. Αναδασώνονται; Όχι. Αντί για δέντρα ξεπηδάνε αυτά τα ανομολόγητα, ακατονόμαστα τερατουργήματα, που λέγονται ανεμογεννήτριες. Ποια η χρησιμότητά τους; Καμία. Μόνο καταστροφή. Καταστροφή στα δάση, τα βουνά και όπου αλλού μπήκαν, καταστροφή και στην τσέπη μας, μιας και τη βιώσαμε για τα καλά με την περιβόητη ρήτρα αναπροσαρμογής και όλα αυτά τα τέλη για τις ΑΠΕ. Ε, προσφέρουν κι ένα μονοψήφιο νούμερο στη συνολική παραγωγή ενέργειας, μιας και δεν είναι εύκολο ούτε τον αέρα να έχεις κατά παραγγελία, αλλά ούτε και να αποθηκεύσεις την ενέργεια.

Τέλος πάντων, ό,τι και αν γράψεις για αυτό το θέμα, δεν έχει τελειωμό. Το σίγουρο είναι ότι η Ευρώπη προχωράει σε άλλες μορφές ενέργειας, όπως το υδρογόνο, κι εμείς ξεστοκάρουμε τα ευρωπαϊκά εργοστάσια από ανεμογεννήτριες.

 Μια άλλη μορφή ενέργειας είναι και η υδροηλεκτρική, τα φράγματα. Τώρα κατά πόσο είναι πράσινη, ένας Θεός το ξέρει, και ο καθένας το κρίνει κατά το δοκούν. Πάντως, είναι σταθερή πηγή ενέργειας και μπορεί να υπολογιστεί στο δίκτυο.

 Το θέμα είναι πού θα γίνουν και τι συνέπειες θα προκαλέσουν. Να, καλή ώρα, όπως συζητιέται τον τελευταίο καιρό αν θα γίνει το φράγμα Αυλακίου. Η ισχύς του είναι στο περίπου γνωστή. Τώρα, αν το σηκώσουν ένα λιθάρι ακόμη, θα 'χει περισσότερη ισχύ και περισσότερα πνιγμένα σπίτια. Αν αφαιρέσουν ένα λιθάρι, θα 'χει λιγότερα πνιγμένα σπίτια, αλλά και λιγότερη ισχύ! Απλά μαθηματικά...

 Επειδή πολλά επιχειρήματα ακούγονται και από τις δύο πλευρές, είναι ευκαιρία να τα συζητήσουμε. Καταρχήν, να αφήσουμε την εταιρεία απ’ έξω, γιατί ως γνωστόν το κεφάλαιο δεν έχει πρόσωπο, δεν έχει πατρίδα, δεν έχει θεό και είναι καταδικασμένο, απ’ ό,τι φαίνεται, προσπαθώντας να μην καταστραφεί, να επεκτείνεται επί δικαίων και αδίκων, και εμείς είμαστε καταδικασμένοι να προσπαθούμε να γλιτώσουμε από το σφιχταγκάλιασμά του. Εξάλλου, είναι γνωστό το σύστημα που έχουμε, ευτυχώς ή δυστυχώς. Ένα άλλο σίγουρο είναι ότι θα πνιγούν σπίτια, αλλά ας το αφήσουμε για το τέλος αυτό και ας δούμε τα οφέλη.

 Θα γίνουμε Ελβετία, θα ξεπεράσουμε τη λίμνη Πλαστήρα, θα ανθίσει η επιχειρηματικότητα, θα έρθουν να επενδύσουν οι περίφημοι ιδιώτες, θα έχουμε τουρισμό και θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Αυτά είναι κάποια από τα πολλά που ακούγονται.

 Από τις δεκάδες λίμνες που έχουμε στην Ελλάδα μόνο η λίμνη Πλαστήρα αναπτύχθηκε και αυτή επειδή είναι κοντά στην Καρδίτσα, τα Τρίκαλα και πλήθος χωριών, που δεν είναι κοντά σε θάλασσα. Έχει τέσσερις λίμνες, προς το παρόν, ο Αχελώος, είδε κανείς επενδύσεις; Δεν ξέρω για τη Δαφνοζωνάρα μόνο, γιατί ακούγεται για πληθώρα παραθεριστών και ότι χτίζονται άμεσα συγκροτήματα κατοικιών, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες. Επίσης, και αυτό είναι σίγουρο, στη λίμνη της Μεσοχώρας άνοιξαν τα πρώτα μπιτσόμπαρα... πάνω στην άμμο την ξανθή και τα γαλαζοπράσινα νερά της, αλλά φυσάει ο Μπάτης, παίρνει την άμμο και το νερό γλυφό. Τώρα, όσο για την επιχειρηματικότητα των ντόπιων, αν θεωρούμε ότι εμποδίζεται από τα στενά όρια της κοίτης του Αχελώου και θέλει θάλασσα πλατιά να επενδύσει, για να έρθουν τουρίστες, ας προσέξει λίγο, γιατί βλέπω να χάνει και τους ετεροδημότες, που έρχονται το Καλοκαίρι, μιας και τα πιο πολλά σπίτια που πνίγονται, αποτελούνται από πολυμελείς οικογένειες, οι οποίες δε νομίζω να έρχονται να απολαύσουν το απέραντο γαλάζιο της λίμνης, κοιμώμενοι κάτω από το φως του φεγγαριού ή τα πουρνάρια.

 Τώρα, αν περιμένουμε αυτό το εφεύρημα των Ελλήνων ιδιωτών να επενδύσει τα κεφάλαιά του στη λίμνη Αυλακίου, μάλλον... δεν. Αυτοί έχουν μάθει μόνο με δημόσιο χρήμα και, αφού χορτάσουν (που δε χορταίνουν), δίνουν κάτι και στον εργαζόμενο, που έχει και θράσος να ζητάει την αμοιβή του. Τέλος πάντων, αυτό είναι άλλο κεφάλαιο και μεγάλο μάλιστα... οψόμεθα. Με το δίκιο του ο άλλος θα πει: Οι θέσεις εργασίας, τόσοι άνθρωποι θα δουλέψουν. Πόσο εργατικό δυναμικό έμεινε στα χωριά μας; Ελάχιστο. Και από αυτούς δεν ξέρω πόσοι είναι διατεθειμένοι να δουλεύουν ήλιο με ήλιο στα ζερβά του Αχελώου. Ούτως ή άλλως, νομίζω ότι έχουν ρυθμίσει μια χαρά τη ζωή τους με τις υπάρχουσες συνθήκες και με μια μικρή ρύθμιση από τον δήμο, ώστε να δουλεύουν όλοι κυκλικά με συμβάσεις, δε θα υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ε, μη φτιάξουν αυτοί τα σπίτια τους πάνω στα ερείπια των άλλων. Εξάλλου, όλη η Ελλάδα εργοτάξια έχει.

 Κατά τη γνώμη μου, ένας σοβαρός λόγος για να γίνει το φράγμα είναι να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα, όπου καθημερινά βλέπουμε το ίδιο τοπίο, πνίγοντας μερικούς συνοικισμούς και τη Γρέβια. Δεν είναι παράξενο αν σκεφτεί κανείς ότι άλλοι μαζί με τα δάση καίνε και πόλεις. Ένας άλλος λόγος, όχι σοβαρός, είναι η αποαχελωοποίηση που θα πετύχουμε, κάτι που δεν κατάφερε ούτε ο Ηρακλής, που του 'μεινε το κέρατο στο χέρι.

 Ένα ερώτημα που νομίζω απασχολεί αρκετούς είναι η θέση της πολιτείας, μήπως δηλαδή θα 'πρεπε να μας ενημερώσουν οι εκπρόσωποι του νομού επίσημα και όχι μέσω των μπιστικών τους; Μήπως θα έπρεπε να έρθει και κάποιος ειδικός περί γεωλογίας, γιατί η εμπειρία με τους σεισμούς από άλλα φράγματα δεν είναι και η καλύτερη.

 Καταλήγοντας, ένα πράγμα μου κάνει τεράστια εντύπωση: Η απάθεια με την οποία αντιμετωπίζουμε τον αγώνα, όχι και λίγων, συντοπιτών μας να σώσουν το σπίτι τους. Τώρα, αν θεωρεί κάποιος ότι αποζημιώνονται, μπορούμε κάλλιστα να αφυπνίσουμε έναν νόμο της Αρχαίας Αθήνας, νομίζω του Σόλωνος, όπου επέβαλε την ανταλλαγή περιουσίας σε παρόμοιες καταστάσεις. Δηλαδή, ένας αρνητής του φράγματος να δώσει την αποζημίωση σε έναν φραγματολάγνο και αυτός να του δώσει το σπίτι του.

 Αρνιέμαι να σκεφτώ ότι έστω και ένας συντοπίτης χάνει το σπίτι και τη γη του κάτω από το νερό και κάποιοι να σωπαίνουν, εκτός και αν σκέφτονται να τον βοηθήσουν σε δεύτερο χρόνο, όταν θα προσπαθεί να χτίσει το σπίτι του και θα πηγαίνει για «παρακαλιά».

 Υ.Γ.: Με αυτήν την «ατακτούλα» πράσινη ανάπτυξη δε βλέπω να ξεμπερδεύουμε εύκολα. Αυτή είναι η πολύφερνη νύφη, με τη μεγάλη προίκα, που γεννήθηκε από την κλιματική αλλαγή, την οποία γέννησε η υπερθέρμανση και αυτή είναι κόρη της τρύπας του όζοντος. Πατέρας όλων το χρήμα. Μεγάλο το σόι. Κάποια από τα προικιά της είναι τα δάση και τα νερά. Ας μην ξεχνάμε, λοιπόν, ότι είμαστε ένας τόπος και με τα δύο.

ΛΕΤΣΙΟΣ ΘΩΜΑΣ

 

Gia koinonika diktia
Θα μας βρείτε και στα κοινωνικά δίκτυα:
 
01 Masthead
 
02 Twitter 2
 
03 F B
 
04 Youtube   05 flickr  

Ο καιρός στο Καταφύλλι
Σελίδες μελών
Τυχαία εικόνα
Tyxaia_eikona_306.jpg
Πρωτοσέλιδα
Δι@ύγεια - Δήμος Αργιθέας
Δήμος Αργιθέας
Εθνικές εκλογές Ιουλίου 2019
Αυτοδιοικητικές εκλογές 2019
Εκλογές Σεπτ. 2015
Εκλογές 2014
Εκλογές 2012
Τελευταία άρθρα