Ela na paiksoume

Koumpouriana

03 - 10 - 2022
Καταφύλλι
Σύλλογοι
Είσοδος μελών
Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 282 guests και one member

Παραπομπές
Ενημέρωση - ψυχαγωγία

Apostolos Palios 1 Ο πολυβραβευμένος πιανίστας Απόστολος Παληός, θα ερμηνεύσει το Σάββατο 23 Μαΐου 2015 και ώρα 20:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Φιλολογικού Συλλόγου «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ», τρία έργα του καταξιωμένου συνθέτη Θωμά Μπακαλάκου και το έργο «Δεκαπέντε Μικρές Παραλλαγές» του Νίκου Σκαλκώτα, ως τιμή στο μέγιστο των Ελλήνων συνθετών.

 Για πρώτη φορά στην Αθήνα θα παιχτεί το έργο ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ, αφιέρωμα στον Αντώνη Τρίτση.

 Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

PALIOS MPAKALAKOS AFISETA ston ParnassoΠρώτο μέρος:

ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ, Θωμά Μπακαλάκου,
από τον κύκλο έργων Συμφωνικά ποιήματα.

ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ, Νίκου Σκαλκώτα.

ΠΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΑ ΚΑΜΠΟΥΣ, Θωμά Μπακαλάκου,
μουσική νουβέλα από τη συλλογή «Μεταλλάξεις Δωδεκανησιακά».

Δεύτερο μέρος:

ΑΡΝΗ, Θωμά Μπακαλάκου,
μουσική νουβέλα από τη συλλογή «Μεταλλάξεις Θεσσαλικά».

 Γενική είσοδος 10 ευρώ

 Η συνεργασία του συνθέτη Θωμά Μπακαλάκου με το διακεκριμένο πιανίστα Απόστολο Παληό, ξεκίνησε με τη συμμετοχή του σολίστα στο σεξτέτο μουσικού συνόλου, που συνέστησε ο συνθέτης, με το οποίο παρουσίασε, για πρώτη φορά, τα πέντε έργα μουσικής δωματίου, της συλλογής ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ. Πρόκειται για κομμάτια χαρακτήρα, τα οποία ο συνθέτης προσδιορίζει με το δικό του όρο μουσικές νουβέλες.

 Οι ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ, είναι μία εκ των επτά, που περιλαμβάνονται στο έργο με το γενικό τίτλο ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.

 Στο σεξτέτο συμμετείχαν και οι κορυφαίοι μουσικοί του κουαρτέτου εγχόρδων L’anima, της Στέλλας Τσάνη (α΄ βιολί), Μπρουνίλντα-Ευγενία Μάλο (β΄ βιολί), Ελευθερία Τόγια (βιόλα), Λευκή Κολοβού (βιολοντσέλο). Στο κλαρινέτο ήταν ο Σπύρος Μουρίκης. Με το ίδιο σύνολο ο Θ. Μπακαλάκος θα παρουσιάσει σε περιοδεία επιλογή έργων από τις επτά συλλογές των ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.

 Η συνεργασία δημιουργού και σολίστα συνεχίστηκε με την ηχογράφηση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών του έργου για πιάνο ΑΡΝΗ – ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΑ, μιας μουσικής νουβέλας διάρκειας 40 λεπτών, από τη συλλογή ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ και του έργου ΠΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΑ ΚΑΜΠΟΥΣ, από τη συλλογή ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΑ.

 Επιστέγασμα αυτής της συνεργασίας του Θωμά Μπακαλάκου με το σολίστα Απόστολο Παληό και ένας πρώτος σταθμός στους γενικότερους σχεδιασμούς των δύο καλλιτεχνών, αποτελεί το ρεσιτάλ πιάνου της 23ης Μαΐου στον «Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσό».

 Το πρόγραμμα αυτού του ρεσιτάλ παρουσιάστηκε και στην Καρδίτσα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ξενοδοχείου Thessalikon Grand στις 10 Μαΐου και επαναλήφθηκε την επόμενη μέρα στις 11 το πρωί με ελεύθερη είσοδο για τους μαθητές, ύστερα από αίτημα των διευθυντών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

 Το άκουσμα στο ρεσιτάλ, των δεκαπέντε παραλλαγών για πιάνο του Νίκου Σκαλκώτα, θα είναι για την απόδοση τιμής, προς τον μέγιστο Έλληνα συνθέτη.

 Εξάλλου το έργο του Νίκου Σκαλκώτα κατέχει ξεχωριστή θέση στο ρεπερτόριο του Απόστολου Παληού, ενώ για το Θωμά Μπακαλάκο, ο διάσημος συνθέτης μας, αποτελεί όχι μόνο φωτεινό παράδειγμα, αλλά και αφετηρία για τη διατύπωση της δικής του μουσικής πρότασης, αποτέλεσμα της οποίας είναι και τα έργα που θα ακουστούν. Με την πρότασή του ο Θ. Μπακαλάκος την οποία τεκμηριώνει με τις επτά συλλογές έργων μουσικής δωματίου, με το γενικό τίτλο ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, δεν επιχειρεί να δώσει κάποιες νέες ενορχηστρώσεις δημοτικών τραγουδιών, όπως άριστα το πέτυχε ο Ν. Σκαλκώτας. Επιχειρεί αξιοποιώντας τα μουσικά υλικά ενός δημοτικού τραγουδιού, με την μέθοδο της δημιουργικής αφομοίωσης, να συνθέσει ένα νέο και πρωτότυπο, κάθε φορά έργο σύγχρονης ελληνικής μουσικής δωματίου, το οποίο φέρει τον ίδιο τίτλο με το αντίστοιχο δημοτικό τραγούδι του οποίου τα μουσικά υλικά αξιοποιεί ο συνθέτης, με σύγχρονη μουσική σκέψη.

 Εμπνεόμενος και από τη λειτουργικότητα των δημοτικών τραγουδιών στον απλό λαό, όταν τα τραγουδά ή όταν τα χορεύει, ο Θ. Μπακαλάκος συνθέτει νέα έργα, τα οποία προφανώς έχουν έντονα και αδρά ελληνικά χαρακτηριστικά. Είναι έργα που μπορούν να επιλεγούν και να μπουν στο ρεπερτόριο, τόσο ελληνικών μουσικών συνόλων λόγιας μουσικής, όσο και ξένων. Έργα που μπορούν να περάσουν και στον απλό λαό και να αποτελέσουν τη γέφυρα για να εξοικειωθεί με την έντεχνη και κλασική μουσική, ακόμη και ένας απλός, αλλά άδολος ακροατής. Είναι μια προσπάθεια του συνθέτη για να έρθουν σε επαφή και οι απλοί άνθρωποι με την έντεχνη μουσική, την κλασική μουσική για να ζήσουν και αυτοί τα υπέροχα μουσικά ταξίδια, τα οποία στερήθηκε, γιατί τις περισσότερες φορές, οι κρατούντες στα μουσικά πράγματα της πατρίδας μας, καταδικάζουν τον απλό ακροατή και τον αναγκάζουν να αισθάνεται άνετα, μόνο ανάμεσα στις συμπληγάδες του άκρατου λαϊκισμού και του κραυγαλέου φολκλόρ, εκεί όπου και η έντεχνη και η κλασική μουσική, ελληνική και ξένη, ασφυκτιούν.

 Τα έργα στις ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, κομμάτια χαρακτήρα, είναι μουσικές νουβέλες αφηγηματικού χαρακτήρα με αναφορές στην παράδοση και ψυχογραφίες απλών ανθρώπων. Με τα έργα αυτά ο συνθέτης αφηγείται φανταστικές ιστορίες ανθρώπων, μπροστά από τα μάτια των οποίων περνάει, ένας κόσμος ολόκληρος, η ζωή τους ολόκληρη, στο λίγο χρόνο που κρατάει ο χορός και το τραγούδισμα ενός δημοτικού τραγουδιού, στιγμές μεγάλης έντασης και συναισθηματικής φόρτισης.

 Το έργο ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ, διάρκειας είκοσι λεπτών σε τέσσερα μέρη είναι και αυτό κομμάτι χαρακτήρα, από τον κύκλο έργων «Συμφωνικά Ποιήματα». Είναι εμπνευσμένο από κείμενα που αναφέρονται στη ζωή και το έργο του Αντώνη Τρίτση, αλλά και από εντυπώσεις του ίδιου του συνθέτη, μέσα από τη γνωριμία του με τον άνδρα.

  ΣΤΟ ΕΝΘΕΤΟ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ:

Thomas Mpakalakos Η μουσική είναι η τέχνη που κινείται στο χώρο των ιδεών. Είναι για την ψυχή του ανθρώπου, ότι είναι ο έρωτας για τη ζώσα σάρκα. Η ζωή μας χωρίς τη μουσική θα ήταν ίσως ανυπόφορη.

 Η μουσική όπως κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα είχε μέσα στο χρόνο διάφορα στάδια εξέλιξης και τρόπους έκφρασης.

 Το κάθε μουσικό στιλ είναι η μουσική έκφραση μιας ιστορικής περιόδου. Ταυτόχρονα όμως είναι μια αντανάκλαση της κοινωνικής δομής και του πολιτιστικού επιπέδου μιας εποχής.

 Για να είναι η δουλειά του συνθέτη προσδιοριστική της εποχής του, πρέπει να φτάσει σε ανώτερο επίπεδο μουσικής σκέψης. Αφού διαμορφώσει τη δική του τεχνική σύνθεσης, πρέπει να διατυπώσει μια νέα μουσική πρόταση, σε εφαρμογή της οποίας να δώσει έργα διακριτά. Η γνώση της παραδοσιακής θεωρίας, αναγκαία και για την ανάλυση και ερμηνεία των μουσικών αριστουργημάτων του παρελθόντος είναι αφετηρία για να ξεκινήσει ο συνθέτης την περιπέτεια της σύνθεσης.

 ΤΑ ΕΡΓΑ

 Τα έργα μου που θα ακουστούν στο σημερινό ρεσιτάλ, από μορφολογικής άποψης ανήκουν στην κατηγορία έργων χαρακτήρα, ένα μουσικό είδος που είναι ανάμεσα στην απόλυτη και την προγραμματική μουσική. Κομμάτια χαρακτήρα είναι και όλα τα έργα στις επτά συλλογές έργων με το γενικό τίτλο ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.

 Ο όρος αυτός εκφράζει κατά ένα μέρος αυτά τα έργα μου και γι αυτό χρησιμοποιώ ένα νέο όρο μορφολογίας που είναι η μουσική νουβέλα.

 1- Το έργο ΑΡΝΗ-ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΑ είναι μια μουσική νουβέλα σε έντεκα μέρη, με τις επιμέρους σκηνές τους.

 Η ΑΡΝΗ είναι έργο μεταμοντέρνας τεχνοτροπίας, με την έννοια του συνδυασμού των μουσικών συστημάτων στη σύνθεση του έργου, χωρίς όμως μουσικές ακρότητες που βάζουν τον ακροατή σε πειραματική δοκιμασία και τον εντυπωσιάζουν, αντί να του προσφέρουν κάποια αισθητική απόλαυση.

 Σε κάθε περίπτωση συνδυασμού των μουσικών συστημάτων στη σύνθεση ενός έργου, είναι ζητούμενο η ομαλή συνέχεια στο έργο, καθώς ανακύπτουν νέα προβλήματα, στο πέρασμα από το ένα μέρος στο άλλο. Προβλήματα στα οποία δεν δίνει λύση η παραδοσιακή μουσική θεωρεία και καλείται ο συνθέτης να το κάνει, μέσα από μια ερευνητική διαδικασία.

 Η ΑΡΝΗ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα εφαρμογής της τεχνικής σύνθεσης που έχω διαμορφώσει, για να επιτυγχάνω ομαλά περάσματα από τα τονικά μέρη του έργου στα δωδεκαφθογγικά και το αντίστροφο.

 Αυτό είναι αναγκαίο, για να αποτελεί το έργο ένα όλον και όχι συρραφή από «μουσικές φέτες». Κομματιών δηλαδή χωρίς καμία συνεκτικότητα.

 Εξάλλου, έτσι κι αλλιώς, η μουσική σύνθεση είναι αποτέλεσμα πειραματικής και ερευνητικής διαδικασίας, μέσα από την οποία ο συνθέτης έχοντας υπόψη τις γνωστές τεχνικές σύνθεσης, τις αξιοποιεί με το δικό του τρόπο, ανακαλύπτει νέες και διαμορφώσει τελικά τη δική του τεχνική σύνθεσης, με την οποίο θα δημιουργήσει το δικό του ύφος (στιλ) μουσικής σύνθεσης.

 Οι μουσικές μου νουβέλες στις ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, όπως και η ΑΡΝΗ είναι κομμάτια οργανικής μουσικής, τα οποία έχουν κατά κανόνα εξωμουσικό τίτλο.

 Η σύνθεσή τους έγινε με δύο τρόπους.

 Ο πρώτος τρόπος είναι να συνθέσω ένα κομμάτι με έντονο χαρακτήρα και κατόπιν να του δώσω έναν εξωμουσικό τίτλο.

 Χαρακτηριστικά τέτοια παραδείγματα σκηνών στην ΑΡΝΗ είναι το Adagio μέτρο από 1-4 και το Largo από μέτρο 5- 13 του πρώτου (Ι) μέρους. Αφού έγραψα αυτά το κομμάτια, με τον εμφανώς έντονο χαρακτήρα, τους έδωσα στη συνέχεια τους τίτλους «Εξαγγελτήριο, δηλωτικό της επικείμενης επίθεσης των Θεσσαλών για την κατάκτηση της ΑΡΝΗΣ», και στο άλλο τον τίτλο «Επίθεση και κατάκτηση».

 Ο δεύτερος τρόπος είναι να κάνω ακριβώς το αντίστροφο. Να ξεκινάω δηλαδή από μια εξωμουσική εντύπωση και στη συνέχεια να μεταφέρω το συναισθηματικό της περιεχόμενο στη μουσική. Αυτό είναι ο ορισμός της προγραμματικής μουσικής.

 Χαρακτηριστικά τέτοια παραδείγματα σκηνών στην ΑΡΝΗ είναι το Largo μέτρο από 14- 24 του πρώτου (Ι) μέρους. Πρώτα έδωσα τον τίτλο «Έκφραση θλίψης των κατακτημένων» και στη συνέχεια αυτό το συναισθηματικό περιεχόμενο, από τη θλίψη λόγω της υποταγής των εντοπίων στους Θεσσαλούς, με τις όποιες συνέπειες, το εξέφρασα με τη μουσική. Επίσης το allegro μέτρα από 1-32, που αποτελεί ολόκληρο το μέρος IV του έργου. Πρώτα έδωσα τον τίτλο «Επέλαση, κατάκτηση και εξάπλωση των Θεσσαλών και στις τέσσερις περιοχές της Θεσσαλίας» και ύστερα εξέφρασα μουσικά το περιεχόμενο.

 Το έργο ΑΡΝΗ συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ. Η σύνθεση του βασίστηκε στα μουσικά υλικά του περίφημου θεσσαλικού δημοτικού τραγουδιού ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΑ, αξιοποιημένα με σύγχρονη μουσική σκέψη.

 Η προσπάθειά μου ήταν να αποδώσω τις αναφορές στην παράδοση, τις περιγραφές χαρακτήρων και κοινωνικών καταστάσεων, την έκφραση συναισθημάτων, με σύγχρονη μουσική έκφραση.

 Δημιούργησα μια μοντέρνα μουσική υφή που να πλησιάζει τη δύναμη απήχησης και μαγείας, την οποία ασκεί στον ακροατή το ομώνυμο δημοτικό τραγούδι, με τη διάφανη μουσική ύφανση των εξαίσιων κρυστάλλων της μελωδίας του και της απλής αρμονίας, με την οποία υποστηρίζεται η εκφορά της, από το λαϊκό οργανοπαίχτη και το δημοτικό τραγουδιστή.

 Το έργο, διάρκειας 40 περίπου λεπτών, έχει τη δομή μπαλέτου, η διάρκεια του οποίου στην τελική του μορφή για συμφωνική ορχήστρα, θα είναι μιας ώρα και είκοσι λεπτών περίπου.

 Στη μορφή του για πιάνο, όπως θα παιχτεί στο ρεσιτάλ, προσφέρεται και μπορεί να αξιοποιηθεί ως λαϊκό μπαλέτο, τόσο από κάποιο θίασο, όσο και από παιδιά του σχολείου, τα οποία μπορούν να το ανεβάσουν με απλές χορογραφίες και δρώμενα όπως περιγράφονται στις σκηνές του έργου.

 Η σύνθεση αναφέρεται στην ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα του δυτικοθεσσαλικού πεδινού χώρου και γενικότερα της Θεσσαλίας, με αφετηρία έμπνευσης, την ιστορικών και μυθολογικών διαστάσεων, περίφημη συνθήκη της ΑΡΝΗΣ. Το περιεχόμενο του έργου αποτέλεσε τη βάση για την έκδοση λευκώματος του δήμου Καρδίτσας, το οποίο περιλαμβάνει την παρτιτούρα, το CD ηχογράφησης του έργου με ερμηνευτή τον Απόστολο Παληό και μια μελέτη, αναφορά στις ιστορικές συνιστώσες στην κεντροδυτική πεδινή Θεσσαλία, της Φωτεινής Φιλίππου. Η ηχογράφηση του λευκώματος έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

 Το έργο παίχτηκε ολόκληρο για πρώτη φορά στο ρεσιτάλ της 10ης Μαΐου στο Θεσσαλικό Γκραντ.

 Αποσπάσματα του έργου παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Αθήνα το 2013, σε τέσσερις συναυλίες που έγιναν υπό την αιγίδα της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, του δήμου Αθηναίων και της Ένωσης Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, όπου παρουσιάστηκαν και τα άλλα τέσσερα έργα της συλλογής ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ. Δηλαδή το τρίο για βιολί, κλαρινέτο και πιάνο με τον τίτλο «ΚΛΕΙΣΤΟΣ ΧΟΡΟΣ ΑΡΓΙΘΕΑΣ», τα κουαρτέτα εγχόρδων με τους τίτλους «ΜΠΗΚΑΝ ΤΑ ΓΙΔΙΑ ΣΤΟ ΜΑΝΤΡΙ», «ΓΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΑ ΠΑΛΙΟΥΡΙΑ» και το σεξτέτο «ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ», για κλαρινέτο, πιάνο και κουαρτέτο εγχόρδων.

 2- ‘’Ελεγεία για τον Αντώνη’’.

 Είναι μια μουσική νουβέλα σε τέσσερα μέρη, διάρκειας είκοσι περίπου λεπτών. Πρόκειται για ένα κομμάτι χαρακτήρα. Το έργο είναι αφιερωμένο στον Αντώνη Τρίτση, τον πολιτικό που σε χρόνια αρρωστημένου πολιτικού ρεαλισμού τόλμησε, στην ενασχόλησή του με τα κοινά, στην κεντρική πολιτική σκηνή, να αντιπαρατάξει το δικό του υγιή πολιτικό ρεαλισμό, ο οποίος απ έπνεε ηθική ομορφιά και έδινε στην πολιτική ουσιαστικό περιεχόμενο.

 Ήταν μια εκρηκτική προσωπικότητα με συχνές συναισθηματικές κορυφώσεις στην συμπεριφορά του, όταν ήθελε να περάσει στην κεντρική εξουσία πολιτικές προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, αλλά και βυθίσεις, όταν ήθελε να μιλήσει από τα κατάβαθα της ψυχής του. Γίνονταν τότε ένα με το λαό για να τον πείσει ότι οι ιδέες του και οι δράσεις που πρότεινε για τη χωροταξία, το περιβάλλον και την παιδεία και πάρα πολλές άλλες, μπορούν να αποτελέσουν εφαλτήριο καλής ποιότητας ζωής για όλους.

 Γνώρισα τον Αντώνη Τρίτση, ανταλλάξαμε απόψεις αρκετές φορές, για θέματα παιδείας, οικολογίας και άλλα. Ήταν μια χαρισματική προσωπικότητα.

 Ο Αντώνης Τρίτσης, μεταξύ των άλλων, συνέλαβε και σχεδίασε το μεγαλεπήβολο έργο της Εθνικής Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης (ΕΠΑ), το οποίο θα αποτελούσε, μεταξύ των άλλων, και την ασπίδα οικολογικής προστασίας της πατρίδας μας, σε μια προοπτική ισόρροπης ανάπτυξης. Οι ιδέες του αυτές εξέφραζαν, σε μεγάλο βαθμό, και εμένα προσωπικά, καθώς από το 1977 άρχισα να συνθέτω τον κύκλο τραγουδιών μου ‘’ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ’’, με θέματα κυρίως οικολογικού ενδιαφέροντος. Τα τραγούδια αυτά κυκλοφόρησαν σε δίσκο το 1980. Η μερική έστω εφαρμογή της ΕΠΑ είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσει και το δικό μου χωριό, η Ανθούσα, σχέδιο πόλης το οποίο είχα την τιμή να φέρω εις πέρας ως κοινοτάρχης το 2000.

 Το έργο ‘’Ελεγεία για τον Αντώνη’’, είναι μια πράξη αναγνώρισης του έργου του.

 3- ΠΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΑ ΚΑΜΠΟΥΣ. Μια μουσική νουβέλα σε τρία μέρη.

 Είναι ένα έργο μεταμοντέρνας τεχνοτροπίας με την έννοια της αξιοποίηση του τονικού μουσικού συστήματος, αλλά και του δωδεκαφθογγικού σε συνδυασμό.

 Το έργο περιλαμβάνεται στη συλλογή «Μεταλλάξεις Δωδεκανησιακά».

 Η σύνθεση του βασίστηκε στα μουσικά υλικά του ομώνυμου Δωδεκανησιακού τραγουδιού, η αξιοποίηση των οποίων έγινε με σύγχρονη μουσική σκέψη.

 Με το έργο αυτό περιγράφω τοπία και εικόνες της ζωής στην ενδοχώρα των νησιών της Δωδεκανήσου. Εκφράζω τον ερωτισμό των νέων γυναικών στην προσπάθειά τους να συναντήσουν τον έρωτα της ζωής τους και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν λόγω της φυγής των περισσοτέρων νέων στα καράβια και στην ξενιτιά. Οι νέες κοπέλες «δείχνονται» στις διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις των νησιών κι όταν αποτύχουν καταφεύγουν σε χώρους απομόνωσης και αυτοσυγκέντρωσης. «Πέρα στους πέρα κάμπους οπού ‘ναι οι ελιές ειν’ να μοναστηράκι που παν’ οι κοπελιές», όπως ανάγλυφα περιγράφεται στο ομότιτλο δημοτικό τραγούδι της Δωδεκανήσου.

 Η συνεργασία μου με το Απόστολο Παληό μου έδωσε μεγάλη χαρά. Ο Παληός αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο για την ελληνική μουσική. Κάθε συνθέτης θα ήθελε να συνεργαστεί μαζί του.

 Υπάρχουν και άλλα στοιχεία που έκαναν γόνιμη τη συνεργασία μου με τον Απόστολο Παληό.

 Όπως μπορεί να καταλάβει και ένας απλός ακροατής, σε όλα τα έργα της συλλογής μου ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ είναι διάχυτο το θεσσαλικό μουσικό ιδίωμα. Τα ακούσματα αυτά είναι οικία, σε όποιον τον γέννησε και τον έθρεψε ο θεσσαλικός τόπος. Είναι ακούσματα χαραγμένα βαθιά μέσα μας, διαμορφωτικά του χαρακτήρα μας και του τρόπου της έκφρασης μας. Είναι ακούσματα συλλογικής μνήμης του θεσσαλικού λαού.

 Ήταν λοιπόν ευτύχημα που ο Απόστολος Παλιός, γνήσιο τέκνο της Θεσσαλίας, ερμήνευσε αυτά τα έργα.

 Ο τρόπος διαπλοκής των στοιχείων της μουσικής στην ΑΡΝΗ έχει ως αποτέλεσμα μια ενδιαφέρουσα υφή του έργου. Η μελωδία και η αρμονική της υποστήριξη, ακόμα και όταν σε μερικά μέρη του έργου τα στοιχεία αυτά έχουν αμιγώς μοντέρνα χαρακτηριστικά, πλησιάζουν σε απλότητα τα αντίστοιχα στοιχεία του δημοτικού τραγουδιού. Αυτό κάνει ακόμα ποιο δύσκολη υπόθεση την ερμηνεία αυτών των έργων.

 Ακόμη ο τρόπος με τον οποίο εμπλέκονται τα στοιχεία της μελωδίας και της αρμονίας στα έργα αυτά με το ρυθμό των έργων, με την έννοια του τρόπου κατανομής των μουσικών φθόγγων στο χρόνο, διαμορφώνει ένα πρωτότυπο μουσικό ύφος, ένα στιλ της σημερινής εποχής, με ευδιάκριτα χαρακτηριστικά.

 Η υφή του έργου ολοκληρώνεται με την εμπλοκή στα προηγούμενα στοιχεία και του στοιχείου του ήχου με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, πράγμα που για να γίνει πρέπει να μεσολαβήσει ο ερμηνευτής, του οποίου η παρέμβαση είναι καθοριστική για το τελικό αποτέλεσμα.

 Μόνο με την παρέμβαση του ερμηνευτή ολοκληρώνεται ο ρυθμός με τον ορισμό που εγώ θέλω να δίνω, όχι απλά ως τον τρόπο κατανομής των μουσικών φθόγγων στο χρόνο, αλλά ως το σύνολο των μουσικών γεγονότων ανά μονάδα χρόνου. Μια διαδικασία στην οποία συμμετέχει ουσιαστικά όχι μόνο ο ερμηνευτής, αλλά και ο ακροατής.

 Όλα τα παραπάνω προσδιορίζουν το ρυθμό, ένα από τα τρία στοιχεία της μουσικής, ως το μυστήριο της μουσικής. Τα άλλα δύο, η μελωδία και η αρμονία δεν έχουν να κρύψουν τίποτα. Έχουν πλήρως διερευνηθεί.

 Όπως κάθε μυστήριο, ο ρυθμός δεν μπορεί να εξερευνηθεί πλήρως. Πάντα θα κρατάει κάποια μυστικά που δεν θα αποκαλύπτονται στον ακροατή. Γι αυτό ο ρυθμός είναι που κάνει τη μουσική να ασκεί μαγεία στον ακροατή.

 Η μαγεία αυτή μεγαλώνει όσο περισσότερα μυστικά του ρυθμού μπορεί να αποκαλύψει στους ακροατές ο ερμηνευτής, αξιοποιώντας το βασικό πλαίσιο ρυθμού του έργου που είναι η παρτιτούρα, με βάση τις ενδείξεις που σημειώνει πάνω σε αυτήν ο συνθέτης. Κατά τη γνώμη μου ο κάθε ακροατής αντιλαμβάνεται με το δικό του τρόπο το ρυθμό, και γι αυτό φαίνεται να επιτείνεται η μυστηριακή του υπόσταση.

 Ο Παληός ως κορυφαίος σολίστας μπαίνει μέσα στις νότες, στα μοτίβα, στις φράσεις και τις περιόδους της σύνθεσης, δίνει ζωή στην παρτιτούρα του έργου, όπως επιτάσσει το ιδιαίτερο στιλ της σύνθεσης. Με τις μεγάλες ερμηνευτικές ικανότητές του μεγιστοποιεί τον αριθμό μυστικών του ρυθμού που αποκαλύπτει στον ακροατή και κατά συνέπεια τη μαγεία που ασκεί με την ερμηνεία του σε αυτόν.

 Ειδικότερα για την ΑΡΝΗ – ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΑ, ήταν ο κατάλληλος για να αποδώσει τις λεπτές αποχρώσεις της μουσικής υφής, ως αποτέλεσμα διαπλοκής της μελωδίας με τα υπόλοιπα μουσικά στοιχεία της σύνθεσης, η οποία σε πρώτη ανάγνωση, από σκηνή σε σκηνή του έργου και από μέρος σε μέρος, δίνει την εντύπωση ότι είναι αποτέλεσμα επιλεκτικότητας, αλλά με μια προσεκτικότερη ανάγνωση μπορεί κανείς να διακρίνει πάρα πολλά στοιχεία συνεκτικότητας που εξασφαλίζουν τη συνέχεια στο έργο. Αυτή η συνεκτικότητα είναι αποτέλεσμα της αξιοποίησης των μουσικών υλικών του δημοτικού τραγουδιού ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΑ, με σύγχρονη μουσική σκέψη, σε εφαρμογή μιας τεχνικής σύνθεσης με βάση την οποία διατύπωσα την μουσική μου πρόταση, για τη σύνθεση έργων σύγχρονης ελληνικής μουσικής.

 Μοναδική μου έννοια είναι να υπάρχουν και να αναγνωρίζονται στα έργα μου οι βασικές αρχές του κάλους που είναι η αρμονία, η ισορροπία, η συμμετρία, η επιλογή των μεγεθών, εν προκειμένω των μουσικών μεγεθών και η κατανομή τους, αναλογικά στο έργο, προσέχοντας πάντα να αποφύγω μουσικές ακρότητες.

 Αν όλα τα παραπάνω γίνονται όπως πρέπει, τότε αυξάνονται οι πιθανότητες να έχουμε ως αποτέλεσμα ένα μουσικό έργο τέχνης, ικανό να προκαλέσει στους ακροατές αισθητική απόλαυση. Ο απλός και άδολος ακροατής, από ένστικτο αναγνωρίζει τις βασικές αρχές του κάλους, σε ένα μουσικό έργο τέχνης, γιατί είναι απόλυτα εξοικειωμένος με αυτές, καθώς και ο ίδιος, με βάση αυτές τις αρχές είναι πλασμένος. Έτσι το άκουσμα ενός τέτοιου έργου, του προκαλεί μια ζεστασιά στο στήθος και του αρέσει. Φυσικά δεν μπορεί να το εξηγήσει, αλλά αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Σημασία έχει ότι ο απλός και άδολος ακροατής, όταν ακούσει ένα μουσικό έργο τέχνης υπό κανονικές συνθήκες θα το εκτιμήσει και θα το ευχαριστηθεί, κάτι που δεν είναι σίγουρο ότι θα κάνει ο κάθε ειδικός. Δυστυχώς πολλές φορές οι ειδικοί στέκονται πάνω από τα έργα όπως οι κρεατόμυγες στα κόκαλα, όπως αναφέρει και ο Τσιφόρος.

 Με βάση τα παραπάνω είναι μέγα ψέμα ότι οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούν να ακούσουν κλασική μουσική. Αυτό το πέρασαν στην ελληνική κοινωνία, δημιουργώντας τεράστια σύγχυση, κάποιοι επιτήδειοι της ελληνικής μουσικής, οι οποίοι θέλουν χώρο, μόνο για τα δικά τους έργα και κάποιων φίλων τους που προσεκτικά επιλέγουν. Δυστυχώς κάποιοι δίνουν βάρος και αίγλη μόνο σε έργα ελαφράς μουσικής και με εξωμουσικούς, παραπλανητικούς όρους, συμβάλουν σε μια, ολοένα και μεγαλύτερη σύγχυση, η οποία για να ξεπεραστεί θα χρειαστούν αιώνες, ενώ οι πολιτικές εξουσίες να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

 Υπάρχουν και σήμερα Έλληνες συνθέτες ικανοί να δώσουν έργα τα οποία μπορούν να προσφέρουν στους απλούς πολίτες βαθειά αισθητική απόλαυση και να τιμήσουν την πατρίδα μας στα πέρατα της γης, αλλά δεν έχουν διέξοδο να δείξουν τα έργα τους.

 Χρειαζόμαστε νέα έργα, αλλά και κατάλληλες συνθήκες παρουσίασης. Τα νέα έργα και η παρουσίασή τους είναι το οξυγόνο της μουσικής και του πολιτισμού.

 Δυστυχώς σήμερα στην πατρίδα μας ζούμε μια περίοδο όπου κυρίως γίνεται διαχείριση των όποιων επιτευγμάτων του παρελθόντος, χωρίς να ενθαρρύνεται η νέα μουσική δημιουργία. Σε τέτοιες εποχές που επικρατεί η μουσική υποκουλτούρα είναι λογικό ο λαός να γαντζώνεται από την δημοτική παράδοση για να υπάρξει. Η υπερβολή όμως και σε αυτήν την περίπτωση οδηγεί στο λαϊκισμό και στο κραυγαλέο φολκλόρ, δυο συμπληγάδες, ανάμεσα στις οποίες ασφυκτιά κάθε νέα ενδιαφέρουσα μουσική δημιουργία.

 Η έκδοση από το δήμο Καρδίτσας του έργου ΑΡΝΗ, παρτιτούρα και ηχογράφηση, μέσα σε ένα υπέροχο λεύκωμα, είναι όαση πολιτισμού σε πανελλήνια βάση και μεγάλη τιμή για μένα. Η Καρδίτσα πρωτοτύπησε και σε αυτό.

 Από τη μεριά μου προσπαθώ να αφήσω στην πατρίδα μου κάποια έργα ικανά να σταθούν κοντά σε καταξιωμένα έργα άλλων συνθετών. Κάνω και εγώ ότι μπορώ για να πιάσει η ελληνική μουσική ένα καλύτερο στασίδι στο ναό της παγκόσμιας μουσικής.

 Μακάρι η μουσική μου πρόταση με την οποία, εκτός των άλλων, δίνω και έναν νέο τρόπο αξιοποίησης της μουσικής μας παράδοσης, για τη σύνθεση έργων σύγχρονης ελληνικής μουσικής, να γίνει ένα μουσικό κίνημα, το οποίο θα δώσει νέα πνοή στην ελληνική μουσική.

 Η μουσική νουβέλα που προτείνω είναι ένα πλαίσιο που μπορεί να αναπτυχθεί μια νέα συνθετική δραστηριότητα που θα δώσει έργα με αδρά ελληνικά χαρακτηριστικά. Είναι άδικο ένας Έλληνας συνθέτης να γράφει μόνο πόλκες, μαζούρκες, μενουέτα, ως αυτόνομα κομμάτια ή ως μέρη έργων μεγαλύτερης μουσικής φόρμας και να αποφεύγει τον τσάμικο, τον καλαματιανό, το ζεϊμπέκικο και άλλους ελληνικούς χορούς.

 Θωμάς Μπακαλάκος.

Ο καιρός στο Καταφύλλι
Σελίδες μελών
Τυχαία εικόνα
P_501_Img165.jpg
Πρωτοσέλιδα
Δι@ύγεια - Δήμος Αργιθέας
Δήμος Αργιθέας
Εθνικές εκλογές Ιουλίου 2019
Αυτοδιοικητικές εκλογές 2019
Εκλογές Σεπτ. 2015
Εκλογές 2014
Εκλογές 2012
Τελευταία άρθρα