20 - 04 - 2018

Topic-icon Η επιβίωση απαιτεί αισιοδοξία

Περισσότερα
5 Χρόνια 4 Μήνες πριν - 2 Χρόνια 1 Μήνας πριν #254 από kostas
kostas δημιούργησε το θέμα: Η επιβίωση απαιτεί αισιοδοξία
Του Θόδωρου Ιωαννίδη
Ψυχραιμία και υπομονή. Μέρα είναι, θα περάσει. Κι από αύριο, τσαγκαροδευτέρα, όλα θ' αρχίσουν να αλλάζουν καθ' άπασαν την επικράτειαν. Φυσικά, προς το καλύτερο.
Δεν πρόκειται για αισιοδοξία με βάση την ελπίδα που πεθαίνει τελευταία. Από τη στιγμή που στην πατρίδα μας υπάρχει ένας πολιτικός αρχηγός που πίστεψε ότι μέσα σ' ένα χρόνο θα εξαφανιστούν τα μεγάλα μας βάσανα (κυρίως οικονομικά) και τύφλα να 'χει ο μάγος Μέρλιν, ε, τότε, οφείλουμε να είμαστε σίγουροι πως το μέλλον μας θα είναι ρόδινο. Με άλλα λόγια, θα εξαφανιστεί η «φαιδρά κλεπτοπαρέα» και θα ξανανθίσει η φαιδρά πορτοκαλέα.
Υπάρχουν κάποιοι διάκονοι των πολιτικών και οικονομικών επιστημών οι οποίοι πιστεύουν ότι, όποιος διαχειρίζεται το παρελθόν διδάσκοντας την Ιστορία κατά το κέφι του, ρυθμίζει το παρόν και προδιαγράφει το μέλλον.
Πρόκειται για μια γενική αρχή αποδεκτή από τους πολιτικούς μας, η οποία θα έπρεπε να ισχύει σ' ολόκληρη την οικουμένη. Δε συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο, ίσως επειδή οι διαστάσεις του παγκόσμιου χωριού μας είναι υπερβολικά μεγάλες για τις περιορισμένες ερμηνευτικές μας ικανότητες. Γι' αυτό καλύτερα να περιοριστούμε σε κάποια ελάχιστα ελληνικά δεδομένα.
Μια σωτήρια πυρκαγιά
Ολοι μπορούμε να μελετήσουμε το παρελθόν μας και ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του. Φυσικά, οι πολιτικοί, όπως κάνουν πάντοτε, θα το ερμηνεύσουν και θα το χρησιμοποιήσουν υστερόβουλα. Πλην όμως, όπως και να 'χει, τα γεγονότα δεν αλλάζουν.
Πριν από 109 χρόνια λοιπόν, δηλαδή το σωτήριον έτος 1901, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Οδηγός του νομού Καρδίτσης». Συγγραφέας και εκδότης ο Καρδιτσιώτης Απόστολος Γ. Σαμαρόπουλος.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε για δεύτερη φορά πριν από είκοσι περίπου χρόνια, σε νέα προσεγμένη έκδοση, με επιμέλεια του καλού συναδέλφου Αλέξανδρου Ζούκα.
Αξίζει τον κόπο να θυμηθούμε ένα σύντομο απόσπασμα από το κείμενο του Σαμαρόπουλου, παραμένοντας βέβαια στο δικό μας παρόν.
«Η Καρδίτσα δεν είναι πόλις αρχαία... Προσαρτηθείσης της Θεσσαλίας εις την Ελλάδα, ο ελληνικός στρατός, ηγουμένου του αοιδήμου στρατηγού Σούτσου, κατέλαβεν την πόλιν Καρδίτσης την 18ην Αυγούστου 1881.
Υπήρξεν όμως και πάρα πολύ τυχηρός! Την πρώτην νύκτα της ελεύσεώς του, ολόκληρος η αγορά εγένετο στάχτη, πυρποληθείσα εν στιγμαίς ολίγαις από του ενός σημείου εις το έτερον.
Εκτοτε ήρξατο νέα περίοδος της πόλεως, περίοδος προόδου και αναμορφώσεως. Εφηρμόσθη πάραυτα η ρυμοτομία της πόλεως και η εν σχεδίω ανοικοδόμησης αυτής».
Και η Θεσσαλονίκη κάηκε το 1917. Ομως, παρά τις συμβουλές των πολεοδόμων, έχασε την ευκαιρία, κερδίζοντας, ως αντιστάθμισμα, τον τίτλο της Συμπρωτεύουσας.
Ο Σαμαρόπουλος πάντως, για την ιδιαίτερη πατρίδα του προσθέτει με σεμνότητα:
«...η Καρδίτσα επετέλεσεν έργα, αν ουχί άξια λόγου, τουλάχιστον δυνάμενα να κριθώσιν ως έργα πολιτισμού και πολιτεύματος ελευθέρου».
Ο συγγραφέας δεν παινεύει το σπίτι του, μην πέσει και τον πλακώσει. Δε φοράει παρωπίδες. Για παράδειγμα, σε άλλο σημείο του πονήματός του υπάρχει μια άποψη που κάτι μας θυμίζει:
«...χάρις εις την άστοργον ολιγωρίαν, έστιν ότε δε και κλασικήν ανικανότητα των κατά καιρούς πολιτευομένων του νομού Καρδίτσης, ης ένεκα ανικανότητος, το εξ ενός εκατομμυρίου δραχμών φορολογηθέν άχρι τούδε ποσόν φόρου οδοποιίας του νομού τούτου, εχρησίμευσεν εις διάνοιξιν και λιθόστρωσιν οδών άλλων νομών και πόλεων και δη της παλαιάς Ελλάδος!»...
Βασίλειον της Ελλάδος
(πλην του δήμου Αργιθέας)

Ας επιστρέψουμε όμως στο σήμερα και στην αυριανή, ελπιδοφόρα, νέας μορφής αυτοδιοίκηση, χωρίς να τρέφουμε αυταπάτες.
Στεκόμαστε όρθιοι στην άκρη του γκρεμού και, ευτυχώς, κανένας από τους ηγέτες μας, κεντρικούς και τοπικούς, δε μας υποσχέθηκε τη βοήθειά του, για να κάνουμε ένα βήμα μπροστά.
Ολοι διαισθανόμαστε ότι κάτι έφτασε στο τέλος του. Μόνο που ο επιθανάτιος ρόγχος του μπορεί να τραβήξει σε μάκρος, ενώ το καινούργιο δε λέει να σκάσει μύτη. Είτε μας αρέσει, είτε όχι, κάνουμε τους υπολογισμούς μας χωρίς να περιφρονούμε τις δυσοίωνες προβλέψεις. Στο κάτω – κάτω, κανένας από τους επίδοξους σωτήρες, δε μας υποσχέθηκε να μεταμορφώσει τη χαβούζα του Θερμαϊκού σε «μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριώ χρονώ», όπως θα την ήθελε ο ποιητής.
Κι όσο για τα νέα μέτρα που θα υποστούμε, σίγουρα θα τα λάβει η κυβέρνηση σε συνεργασία με τους μουσαφίρηδες και όχι η τοπική αυτοδιοίκηση.
Συνεχίζοντας τον καθημερινό αγώνα για επιβίωση, ας επαναλάβουμε τα δύο τινά που απαιτούνται: υπομονή και ψυχραιμία. Κι από το παρελθόν ας επιλέξουμε ένα ιστορικό ανέκδοτο, που μπορεί να αποδειχθεί αγχολυτικό.
Λέγεται ότι, τον καιρό που ο Α. Σαμαρόπουλος ετοίμαζε τον Οδηγό του, ο δήμος Αργιθέας στο νομό Καρδίτσης, στα σύνορα με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ταλαιπωρούνταν από το κράτος των Αθηνών.
Μέχρι που κάποια μέρα ο δήμαρχος έκανε κάτι το πρωτοφανές και ανεπανάληπτο. Συνοδευόμενος από αγανακτισμένους συμπολίτες του πήγε στα σύνορα, αφαίρεσε τα παλούκια του πρόχειρου φράχτη και τα μετέφερε στην άλλη πλευρά της πόλης. Και, αμέσως μετά, δήλωσε: «Βασίλειον της Ελλάδος, πλην του δήμου Αργιθέας».
Σήμερα κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό να γίνει. Μπορούμε όμως να παρακαλέσουμε τη νέα δημοτική αρχή να φροντίσει ώστε τα τέλη (όχι της ζωής ημών, αλλά τα δημοτικά) να είναι ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και ειρηνικά.

agelioforos.gr
Συνημμένα:
Τελευταία διόρθωση: 2 Χρόνια 1 Μήνας πριν από admin.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.706 δευτερόλεπτα