Της πολιτισμολόγου Μαριλένας Φωκά (ΜΑ)
Η Καρυάτιδα της Μαρίας Τσεβά είναι ένα από τα σημαντικά εκθέματα στα «Αιάντεια 2026-Αφιέρωμα στον Αίαντα τον Τελαμώνιο» που διοργανώνεται την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026 στις 20: 30 στην κεντρική πλατεία της κοινότητας Αιαντείου στην Σαλαμίνα στα πλαίσια έκθεσης ζωγραφικής του εικαστικού συλλόγου Ι. Σπηλιόπουλος 1906-1975.
Τα πολιτιστικά δρώμενα των Αιαντείων που διοργανώνονται κάθε χρόνο, φέτος είναι αφιερωμένα στην ελιά της Όρσας η οποία είναι 2.500 χρόνων και υπήρχε στον χώρο από την περίοδο της Nαυμαχίας της Σαλαμίνας το 480 π.Χ.«Πρόσφατα το δέντρο χρονολογήθηκε από τους ειδικούς του Ινστιτούτου Klorane, στα πλαίσια της αναζήτησης και βράβευσης των αρχαίων ελαιοδένδρων στην Ελλάδα, οι οποίοι υπολόγισαν την ηλικία του.Η ελιά έχει μεταγενέστερα συνδεθεί σύμφωνα με τον Νίκο Σαλτάρη στο βιβλίο του
Η Μαρία Τσεβά, η οποία συμμετέχει στην συγκεκριμένη έκθεση με την Καρυάτιδα, είναι απόφοιτος ιδιωτικής σχολής ζωγραφικής, ενώ έκανε την πρώτη ατομική έκθεση στον ομώνυμο δήμο. Το 1992 έλαβε μέρος στην έκθεση που διοργανώθηκε για την Ναυτική εβδομάδα. Προσφιλές της θέμα στην εικαστική της πορεία είναι η Αρχαία Ελλάδα.
Η Καρυάτιδα της Τσεβά έχει διαστάσεις 60 x 60 εκ. Φιλοτεχνήθηκε σε μουσαμά με μεικτή τεχνική: σκόνες αγιογραφίας και ακρυλικά. Η κόρη καταλαμβάνει την κεντρική θέση στην σύνθεση. Φέρει στην κεφαλή της κάλαθο και επάνω από αυτόν στηρίζεται κιονόκρανο που φέρει μαιάνδρους, ενώ η ίδια η Καρυάτιδα αποτελεί το φέρων «σώμα» του κίονα όπως και οι Καρυάτιδες του Ερεχθείου με τους ανάλογους εννοιακούς συσχετισμούς. Φοράει τον χαρακτηριστικό πέπλο με τις πτυχώσεις που διαγράφονται αδρά στο σώμα της και συμβολίζουν τις πτυχώσεις ιωνικού κίονα, καθώς οι Καρυάτιδες χρησίμευαν ως «δομικό αρχιτεκτονικό στοιχείο» ιωνικού ρυθμού. Το ανάλογο ανδρικό αφορά στους Άτλαντες»» που αντικαθιστούσαν δωρικούς κίονες στα αρχαία αρχιτεκτονήματα. Ο κορμός της όπως και το πρόσωπο, βρίσκεται σε στάση τριών τετάρτων με κλίση προς τα δεξιά. Η φωτεινή πηγή τονίζει το κιονόκρανο, το πρόσωπο και το μπούστο της κόρης που ορθώνεται περήφανο. Η κόμη της αποτελείται από λυτούς βοστρύχους που πέφτουν στους ώμους σε ελεύθερο κυματισμό. Το φόντο είναι σκοτεινό και παρουσιάζει ανάγλυφη ματιέρα αναδεικνύοντας την Καρυάτιδα της οποίας η χρωματική διαχείριση μιμείται την υφή του μαρμάρου. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου εμφανίζονται με αδρή σχεδίαση και το ύφος είναι δωρικό παραπέμποντας στις αρχαιοελληνικές αξίες της παιδείας όπως το ήθος, το κάλλος, η ομορφιά και η ανδρεία. Η τεχνοτροπία της Τσεβά εστιάζει στην πλαστικότητα του σώματος και την ανάδειξη των όγκων μέσω του φωτισμού και την σωστή οριοθέτηση τους στον χώρο.Το εν λόγω έκθεμα τοποθετείται οργανικά και συμβολικά στην θεματολογία της έκθεσης μέσα στο φυσικό τοπίο, όπου κατά την αρχαιότητα φιλοξενούσε ναΐσκους και μεγαλύτερους ναούς όπου οι άνθρωποι προσέφεραν τις θυσίες τους και επιτελούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, ακόμα και οι γυναίκες καθώς η θρησκευτικότητα αποτελούσε την μοναδική τους παρουσία στον δημόσιο βίο.
(Πηγές: Αρχείο M.Τσεβά, Αρχαιολογία, Δ. Πλάντζου, kukoTHEMA)
