Κατά την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων 1912-13, του Α΄παγκοσμίου πολέμου 1914, το πολέμου στη μεσημβρινή Ρωσία το 1918 και του Ελληνοτουρκικού πολέμου 1919 - 1922 στη Μικρά Ασία έλαβε μέρος στις μάχες σημαντικός αριθμός στρατευμένων και επιστρατευθέντων Ανθηριωτών - τότε Μποκοβιτσάνων - έχοντας αφήσει πίσω τους μάνες
<<Η δίκη ΠΡΙΝΤΖΟΥ>> & <<Η δίκη ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ>> στα Γιάννενα
Του Μενέλαου Παπαδημητρίου
ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΡΙΝΤΖΟΥ, μία ηρωΐδα εκ μητρός καταγομένη από το Ανθηρό Καρδίτσας, μία υπέροχη Ελληνίδα από τη χώρα των Θεσσαλικών Αγράφων, ένα φωτεινό παράδειγμα!!!
Η Ευτυχία Πρίντζου γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1915 έχει δε άμεση σχέση με τη Μεταμόρφωση (το Κατούσι) Ανθηρού Αργιθέας Καρδίτσας.
Πατέρας της ο αρχίατρος Ιωαννίνων του Ελληνικού Στρατού Ιωάννης Πρίντζος και Μητέρα της η Ανθηριώτισσα (Μποκοβιτσιάνα - Κατουσιώτισσα) ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ από την ιστορική οικογένεια των Τσαντουλαίων, κόρη
Ο ΑΝΘΗΡΙΩΤΗΣ ΘΩΜΑΣ ΚΑΝΑΒΟΣ & Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΕΖΟΥΡΛΟ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ στις 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 1948
Του Μενέλαου Παπαδημητρίου
Ο Θωμάς Καναβός γεννήθηκε στο συνοικισμό Βαρκά Ανθηρού το 1923, ήταν γιος του Ηλία Καναβού ή Λία Γιάννη (του Λάμπρου) και της Αικατερίνης (από Βαλκάνο Τρικάλων) με αδέρφια του τον Κωνσταντίνο (γνωστό μας και ως Ντέτση), τη Γιαννούλα συζ. Στυλιανού - Στύλιου Μπαλατσούκα και την Πανάγιω συζ. Ευάγγελου Στούμπου.
Σπουδαγμένος και αριστερός στην ιδεολογία, μέλος του ΚΚΕ, συνελήφθη από το στρατό, πέρασε Στρατοδικείο με καταδίκη εις θάνατο και εκτελέσθηκε το 1948 στο Μεζούρλο της
Το Ελληνικό Κράτος μέσω του Εθνικού Κοινοβουλίου μετά τη Μεταπολίτευση με νόμο «ήρε τας συνεπείας του εμφυλίου πολέμου» και έτσι έχει επέλθει και επίσημα δια νόμου και εν τοις πράγμασι η Εθνική Συμφιλίωση και με την Αναγνώριση - νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ) με το ν. δ. 59 / 1974 (και στις δύο συνιστώσες του) «Περί συστάσεως και επαναλειτουργίας πολιτικών κομμάτων» από την τότε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή και μετέπειτα με το Σύνταγμα της Ελλάδος του 1975 θέτοντας τέλος στη μέχρι τότε μακρόχρονη πρακτική της δίωξης του πολιτικού αντιπάλου που στιγμάτισε την πολιτική μας ιστορία, αλλά και με την κατάργηση στις 7 Νοεμβρίου 1981 από την πρώτη
Η Μάχη της Ασφάκας (άλλως: Η Μάχη στο ΖΕΡΒΟ Μαρκελεσίου - Αετοχωρίου Στεφανιάδας)
Του Μενέλαου Παπαδημητρίου
Δίχως να με διακατέχει οποιαδήποτε θέληση και διάθεση για αναμόχλευση παθών ει μή μόνο από ενδιαφέρον για την ιστορική αλήθεια για γεγονότα που συνέβησαν στην Αργιθέα και λαβαίνοντας αφορμή το άρθρο για τη Μάχη της Ασφάκας που δημοσιεύθηκε στην έγκριτη εφημερίδας σας ΦΩΝΗ ΣΤΕΦΑΝΙΩΤΩΝ που μελέτησα με ιδιαίτερη προσοχή σας ενημερώνω πως έχω στα χέρια μου στοιχεία που έλαβα από τον συμπατριώτη μας κ. Δημήτριο Κοτσώνη (πρώην Γραμματέα της Κοινότητας Καληκώμης) και παράλληλα συνέντευξη που έλαβα ο ίδιος από τον επίσης πρώην Γραμματέα του Ανθηρού κ. Γεώργιο (Γιωργούλη) Κωτή ο οποίος είχε
ΟΙ ΑΡΓΙΘΕΑΤΕΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΑΠΡΑΪΛΗΣ του Βασιλείου από Αετοχώρι - Μαρκελέσι Στεφανιάδας & ΗΛΙΑΣ ΜΑΡΟΥΛΗΣ του Βασιλείου, από το Ρώσση Πετρίλου, επί 8ετία ΘΕΩΡΟΥΜΕΝΟΙ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ήσαν τελικά αιχμάλωτοι του Αλβανικού καθεστώτος και επέστρεψαν το 1956.
Στην όλη ιστορική έρευνά μου και καταγραφή γεγονότων του εμφυλίου πολέμου στην Ιδιαίτερη Πατρίδα μας έπεσα επάνω και σε δυο συμπατριώτες Αργιθεάτες που θεωρούντο νεκροί στις μάχες του εμφυλίου στο Γράμμο και μάλιστα τους είχαν κάμει και μνημόσυνο στα Χωριά τους. Η μάνα δε του ενός είχε πάρει και σύνταξη - βοήθημα από το Κράτος.
78 χρόνια μετά το τέλος του στο ΦΑΓΚΟ Μεσιούντας στις 15-16.6.1945 υπάρχουν και πρόθεση του κατόχου τους είναι η παράδοση αυτών σε σοβαρό Φορέα - Ιστορικό Μουσείο!!!
Ένα ασημένιο ρολόϊ τσέπης της Ελβετικής Εταιρείας LONGINESγια λογαριασμό των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους (Σ.Ε.Κ) & μια ασημένια καπνοταμπακιέρα, που έχουν τη δική του και τη δική τους ιστορία, υπάρχουν ακόμα και σήμερα και τη μολογούν!!!
Τα είχε επάνω του ο ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ στο Φάγκο της Μεσιούντας Άρτας. Μύθος ότι το ρολόϊ του δήθεν το έσπασε και την ταμπακιέρα του δήθεν τη χάρισε σε κάποιο πρωτοπαλίκαρό του πριν θέσει τέρμα στη ζωή του.
(Ιστορική έρευνα υπό Μενελάου Νικ. Παπαδημητρίου, εξ Ανθηρού Αργιθέας Καρδίτσας)
ΤΕΡΑΣΤΙΑ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΓΙΘΕΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΓΙΘΕΑΤΕΣ!!!
Του Μενέλαου Παπαδημητρίου
Την Παιδεία στα Χωριά μας, στην ορεινή και δυσπρόσιτη Αργιθέα Καρδίτσας, εκτός από τα δημοτικά σχολεία βοήθησαν τα μέγιστα και τα Τριτάξια Γυμνάσια που στην αρχή ήταν ημιγυμνάσια - παραρτήματα του Γυμνασίου Μουζακίου και αργότερα έγιναν αυτοτελή.
Ο Αργιθεάτης (εκ Βλασίου ο πατέρας του Αχιλλέας) ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ, Καρδιτσιώτης πολιτικός, ως υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων την περίοδο 1965-66 έχοντας ιδία άποψη και θέληση (μετά από πρόταση - παρέμβαση του τότε Προέδρου Ανθηρού και πολιτικού του φίλου αειμνήστου Δημοσθένη Μπακογιάννη, αλλά και άλλων φίλων του, προέδρων και μη, στην Αργιθέα) και εφαρμόζοντας
Η Δημοτική Ενότητα Αχελώου στα χρόνια της τουρκοκρατίας
Πληροφορίες
Εργασία του Γιώργου Κ. Σταμούλη
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Μπορεί ο Δήμος Αχελώου ως διοικητική οντότητα να κράτησε λίγο (1999-2010), τα χωριά όμως που τον απάρτιζαν είχαν από πολύ παλιά μια κοινή πορεία, που την μαρτυρούν όχι μόνο οι δεσμοί αίματος αλλά και ο τρόπος ζωής σε οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Σκαλίζοντας το παρελθόν φθάνουμε στο 1454-1455. Τότε έχουμε την πρώτη γραπτή πηγή για την περιοχή και προέρχεται από τους τούρκους κατακτητές, που σε απογραφή που διενήργησαν κατέγραψαν τους κατοίκους και τους φόρους κάθε οικισμού χωριστά. Τα πρωτότυπα αρχεία φυλάσσονται στην Κωνσταντινούπολη, αλλά τα τελευταία χρόνια είναι διαθέσιμα.
Στον Καλλικρατικό Δήμο Αργιθέας ανήκουν 20 Κοινότητες. Οι Κοινότητες αυτές από την εποχή του Αθάμα έχουν πολλά κοινά και πολλές ιδιαιτερότητες η κάθε μία ξεχωριστά.
Ο τόπος αυτός κατακτήθηκε και κατοικήθηκε κατά εποχές από διάφορους λαούς. Άλλοι έφυγαν μετά από νεότερη κατάληψη, άλλοι έμειναν και άλλοι επέστρεψαν στον τόπο τους μετά από αιχμαλωσία. Όλοι μαζί σήμερα, οι απόγονοι αυτών, αποτελούμε τον Καλλικρατικό Δήμο Αργιθέας.
Η ιστορία του τόπου μας είναι μεγάλη αλλά πολύ λίγο μελάνι διατέθηκε για την καταγραφή της. Βλέπετε ο τόπος προσφέρονταν μόνο για τους ‘κυνηγημένους’ και ‘Αρματολούς και Κλέφτες’.
Δεν θα προσπαθήσω εδώ να γράψω την ιστορία. Αναφέρω μόνο μερικές διοικητικές μεταβολές και μετονομασίες των χωριών από το 1912 και μετά.
Κατά την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων 1912-13, του Α΄παγκοσμίου πολέμου 1914, το πολέμου στη μεσημβρινή Ρωσία το 1918 και του Ελληνοτουρκικού πολέμου 1919 - 1922 στη Μικρά Ασία έλαβε μέρος στις μάχες σημαντικός αριθμός στρατευμένων και επιστρατευθέντων Ανθηριωτών - τότε Μποκοβιτσάνων - έχοντας αφήσει πίσω τους μάνες
