20 - 04 - 2026
Είσοδος μελών

Ela na paiksoume

12 ιστορικά ερωτήματα
στη σκιά του «υγειονομικού» μας Βατερλό

του Γιάννη Κ. Θέου

01 Theos Giannis Στην τελευταία στροφή της προεκλογικής περιόδου και η συγκυρία κάνει αδήριτη την ανάγκη να δούμε κατάματα τι αφήνουμε πίσω μας, τι ακολουθεί εμπρός μας. Ένας στους τέσσερις δημότες έχει εγκαταλείψει και τυπικά τον Δήμο μας την τελευταία δεκαετία[1] και το περίεργο είναι ότι το στοιχείο από μόνο του δεν αποτελεί το πιο ισχυρό τεκμήριο παρακμής. Γιατί, αλήθεια, τι θα μπορούσε να συγκριθεί σε σπουδαιότητα με τις συνέπειες μιας τυχοδιωκτικής περιβαλλοντικής, συνεπώς και αναπτυξιακής στρατηγικής την τελευταία 25ετία;

 Αν κάτι όντως «νέο» μας άφησε η 4ετία που φεύγει, είναι η προκλητική παθητικότητα με την

οποία αντιμετωπίστηκαν τα πλέον μεγάλα, τα σημαντικά. Οι οκτώ «φαραωνικοί γίγαντες» που ορθώνονται εδώ και δύο χρόνια στη μία από τις δύο εισόδους της Αργιθέας με τον νεοανεγερθέντα σταθμό υπερυψηλής τάσης, αποτελούν κυριολεκτικά το ίδιο το παγόβουνο στην κορυφή μόνο του οποίου γίνονται εμφανείς σωρεία κατακριτέων αλλά όχι άγνωστων τακτικών διοίκησης που μονοπωλούν αυτές τις μέρες το δημόσιο διάλογο. Μια διαρθρωτική επέμβαση που ολοκληρώθηκε όσο ύπουλα ξεκίνησε[2], για την οποία κανείς μέχρι σήμερα δεν φρόντισε να μας ενημερώσει για την αναγκαιότητα, τα οφέλη, τις προφανείς και τις παρεμπίπτουσες επιπτώσεις για το παρόν και κυρίως το μακροπρόθεσμο μέλλον της περιοχής. Ταυτόχρονα όμως και ένα ζωντανό «μνημείο» της τραγικής μας ανικανότητας να περιφρουρήσουμε -έστω προσχηματικά- νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα της διοικητικής μας επικράτειας.

 Τι μας επιφυλάσσει στο πεδίο αυτό η επόμενη πενταετία; Για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί επαρκώς, εντός ακτίνας 10 χμ. από το υλοποιημένο έργο του Τυμπάνου, έντεκα ακόμη θηριώδη αιολικά πάρκα με άδεια παραγωγής περιμένουν την τυπική διευθέτηση των τελευταίων λεπτομερειών και ένα ακόμα, την έναρξη των εργασιών εγκατάστασης[3]. Έργα τα οποία πιθανώς να αποτελούσαν απλώς σχέδια επί χάρτου αν ο διαμετακομιστικός σταθμός Τυμπάνου δεν παρείχε λύση στο πλέον βασικό πρόβλημα που καθυστερεί ή λειτουργεί ανασχετικά σε αυτές τις περιπτώσεις την ολοκλήρωσή τους, τη μεταφορά δηλαδή του παραγόμενου «προϊόντος».

 Εκ του παραλλήλου, πέντε αδειοδοτημένα υδροηλεκτρικά προς εκμετάλλευση των νερών των δύο βασικών παραποτάμων της Αργιθέας που τροφοδοτούν τον «Λιασκοβίτη» πριν καταλήξει στον Αχελώο («Κατουσιώτη»-«Πλατανιά» & «Πετριλιώτη» ή «Κουμπουριανίτη»), άλλα δεκατρία μικρότερης κλίμακας σε ρέματα μόνιμης ροής και φυσικά το μεγαλεπήβολο «Φράγμα Αυλακίου» που φιλοδοξεί να καταπνίξει την «Κοιλάδα Αχελώου», στο μοναδικό παρθένο τμήμα του από τα 220 χμ. της διαδρομής του. Μαζί, και ένα μέρος των παραποτάμιων οικισμών της περιοχής οι κάτοικοι των οποίων πέραν του ίδιου του γεγονότος, έχουν να αντιμετωπίσουν και μια σειρά κραυγαλέων συμπεριφορών εμπαιγμού από πλευράς της δημοτικής αρχής.

 Σε λίγες μέρες από σήμερα, δύο παρατάξεις, στελέχη των οποίων έχουν άμεση ή έμμεση εμπλοκή με τις παραπάνω εξελίξεις, διεκδικούν την ψήφο μας. Επτά περίπου χιλιάδες Αργιθεάτες καλούμαστε να επιλέξουμε τους «διαχειριστές» των τετριμμένων της καθημερινότητας, του πρωτογενούς τομέα, της πολιτιστικής παρακαταθήκης, του οδικού. Πρωτίστως όμως, ενός απτού δεδομένου που δεν αποτελεί απλώς μια παράμετρο σχεδιασμού για το 10ετές ή το 20ετές πλάνο της περιοχής, αλλά κυριολεκτικά μια στρατηγική επιλογή για τη διατήρηση ή μη της μορφής της όπως την γνωρίζουμε, που θα κρίνει τέλος-τέλος τη δυνατότητα κατοίκησης και βιοπορισμού για τους επόμενους αιώνες.

 Αν κάτι ελπιδοφόρο θα μπορούσε να ανακαλέσει κανείς την τελευταία τετραετία είναι δύο πρωτοβουλίες που εξέφρασαν σαφώς τις θέσεις όσων το αντιλαμβάνονται, όσων αισθάνονται θιγόμενοι ή απλά προβληματίζονται για τη διαχείριση του θέματος. Εν γένει και ειδικότερα. Αυθεντικά, αδέσμευτα, ακηδεμόνευτα! Κινήσεις πρωτόγνωρες για τον τόπο κρίνοντας από το επίπεδο λειτουργίας των θεσμικών οργάνων όπως τα κατάντησαν «έμπειροι» και «νέοι» Αργιθεατοπατέρες.

 Το «Ψήφισμα Εναντίωσης Αργιθεατών[4]» και το «Ψήφισμα φορέων και πολιτών κοιλάδας Αχελώου για το φράγμα Αυλακίου[5]» που προέκυψε από την Ημερίδα της 12/8/2022 στην Επισκοπή Βραγκιανών, κατέδειξαν με τη δυναμική τους τις πραγματικές αγωνίες μιας μεγάλης μερίδας του κόσμου, οριοθετώντας το πραγματικό διακύβευμα και το διεκδικητικό πλαίσιο της επόμενης μέρας.

 Κι όμως. Πέρα από τυπικές παρουσιάσεις προσώπων, κείμενα διαπιστώσεων και προσωποπαγείς εκθέσεις ιδεών, κανείς από τους κατερχόμενους στην εκλογική μάχη συλλογικά ή ατομικά δεν έχει έως σήμερα ψελλίσει κάτι που θα μπορούσε να απαντήσει συγκεκριμένα στα παραπάνω. Ενδεχομένως το ζήτημα να μην ήταν τόσο σοβαρό αν αναφερόμασταν σε έναν τόπο στον οποίο οι υπεύθυνοι διέθεταν στοιχειώδη αίσθηση της ευθύνης απολογισμού, που τα προβλεπόμενα όργανα διαβούλευσης του δήμου (Κοινοτικές συνελεύσεις, Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης) θα λειτουργούσαν, που θα κυκλοφορούσαν περιοδικά τοπικά έντυπα, που τα συλλογικά όργανα της κοινωνίας των πολιτών θα είχαν μια κάποια υπόσταση, που το καθιερωμένο κάποτε συνέδριο δεν θα καταντούσε μουσειακό είδος, που, που, που... Επειδή όμως τίποτα δεν μας επιτρέπει να τρέφουμε αυταπάτες περί του αντιθέτου, το πράγμα καθίσταται ιδιαιτέρως σοβαρό.

 Αντλώντας από τους προβληματισμούς και τα ίδια τα ερωτήματα που έθεσαν ανοιχτά οι ίδιοι οι δημότες, αναζητούνται αυτοί που θα αναμετρηθούν ευθέως με το αν:

  • Θα αναληφθούν πρωτοβουλίες έγκυρης και σφαιρικής ενημέρωσης των Αργιθεατών για τα αδειοδοτημένα ανά δημοτική ενότητα έργα που επιδιώκουν την ενεργειακή εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της περιοχής;
  • Θα γίνει προσπάθεια υπολογισμού των μετρήσιμων ωφελειών ανά νοικοκυριό που προέκυψαν από τις υφιστάμενες εκμεταλλεύσεις και όσες αναμένεται να προκύψουν από τέτοιου είδους παρεμβάσεις;
  • Θα τεθεί προς συζήτηση η ανάγκη αναθεώρησης της επίσημης θέσης του Δήμου σε σχέση με την υλοποίηση έργων Α.Π.Ε. επί τη βάση των Στρατηγικών Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των Σχεδίων Χωρικής & Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης (Σ.Χ.Ο.Α.Α.Π.) των τριών ενοτήτων του Δήμου και της Ενωσιακής περιβαλλοντικής νομοθεσίας;
  • Θα προσδιοριστούν στο πλαίσιο αυτό συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές ως προαπαιτούμενοι όροι έγκρισης;
  • Θα συμπεριληφθεί ως αδιαπραγμάτευτη γραμμή το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των επηρεαζόμενων πληθυσμών;
  • Θα τεθεί θέμα ανάκλησης των αδειών που τελούν υπό αξιολόγηση ή έχουν ήδη δοθεί για παρεμβάσεις άσχετες με τον σκοπό για τον οποίο χορηγήθηκαν;
  • Θα αξιοποιηθούν τα νόμιμα μέσα που έχει στη διάθεσή του ο Δήμος στις περιπτώσεις διαπιστωμένων παραβάσεων εντός της διοικητικής του επικράτειας ή των συμφωνηθέντων όρων χρήσης από εταιρείες Α.Π.Ε. (Αποζημιώσεις αυθαίρετης χρήσης, διοικητική αποβολή, κ.α.);
  • Θα τεθεί στις αρμόδιες αρχές το ζήτημα της συμπερίληψης των προστατευόμενων από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία περιοχών του Δήμου («Όρη Άγραφα/ GR2430002», «Άγραφα/ GR1410002», «Κοιλάδα Αχελώου και Όρη Βάλτου/ GR2110006») στο Πρόγραμμα «Απάτητα Βουνά»;
  • Θα τεθεί αρμοδίως το ζήτημα του εντοπισμού και της τυπικής οριοθέτησης των θέσεων αρχαιολογικού ενδιαφέροντος στα διοικητικά όρια του Δήμου;
  • Θα αναθεωρηθεί η θέση του Δήμου για το «Φράγμα Αυλακίου» πριν τη νεότερη εκδοχή της περιβαλλοντικής μελέτης του έργου;
  • Θα υπάρξει συμπαράσταση στον νομικό αγώνα των θιγόμενων για ανατροπή των τετελεσμένων;
  • Θα αναληφθούν ενέργειες προώθησης του υδροηλεκτρικού φράγματος Συκιάς ως προαπαιτούμενου για τη συνέχιση οποιασδήποτε σχετικής εκμετάλλευσης, πίεσης για άμεση επανέναρξη των εργασιών ολοκλήρωσης και ενεργειακής του εξαργύρωσης προς όφελος του συνόλου;

 Υπό τις συνθήκες όπως έχουν διαμορφωθεί, για τους κατερχόμενους για πρώτη φορά αλλά και όσους νιώθουν την ανάγκη έστω και τώρα να διαφοροποιηθούν από σκιώδεις συμπεριφορές του παρελθόντος, η σαφής γραπτή δημόσια τοποθέτηση καθίσταται ανάγκη ιστορική. Για όσους πάλι θεωρούν ότι δημιουργούν «κολυμπήθρες εξυγίανσης», τα «Τύμπανα» του ολέθρου βαρούν ήδη βροντόφωνα και οι αντιδράσεις τους απλά αποκαλύπτουν αν τελικά πρόκειται για καπεταναίους ή για «Αέρα-Αφεντικά».

 Μπορεί πράγματι να είναι γεγονός ότι για τη διαχείριση τέτοιων διλημμάτων συνήθως προτιμώνται «βολικές» και πιο «πολιτικάντικες» τακτικές (επίκληση άγνοιας, γενικόλογες νύξεις, ήξεις αφήξεις, θεωρητικές προσεγγίσεις, κ.α.). Σε κάθε όμως περίπτωση, κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει την ελπίδα ότι μπορεί να βρεθούν κι αυτοί που θα αναμετρηθούν τίμια ∙ που το εκλάβουν ως ευκαιρία διάσωσης των ελάχιστων ορίων της πολιτικής αξιοπρέπειας, ως απόδειξης ότι η υποψηφιότητά τους έχει πραγματικό πολιτικό περιεχόμενο. Και τελικά, προσφέρουν και σε εμάς έναν πειστικό λόγο να προσέρθουμε στην κάλπη της 8ης του Οκτώβρη…

 

[1]     https://www.statistics.gr/2021-census-legal-pop-results, https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous

[2]     68/2003/08.08.2003, Απόφαση ΔΣ Δ. Αργιθέας, «Έγκριση εγκατάστασης ανεμογραφικού σταθμού»

[3]     «Ζυγουρολίβαδο-Παλιό μανδρί», Κοινότητες Βλασίου-Πετρίλου, Clamwind Power Α.Ε., 43,2MW (9 Ανεμογεννήτριες, ύψους 149,5 μέτρων έκαστη)

[4]     https://katafylli.gr/index.php/nea/5957-protovoulia-argitheaton-kataliktiki-anakoinosi-enantiosis-stin-egkatastasi-aiolikon-parkon-ypografes

[5]     https://katafylli.gr/index.php/nea/8225-me-poly-megali-epityxia-oloklirothike-i-imerida-pou-diorganose-i-kinisi-politon-soste-tin-koilada-tou-axeloou

 

Gia koinonika diktia
Θα μας βρείτε και στα κοινωνικά δίκτυα:
 
03 F B
 
02_Twitter_2.jpg
 
04 Youtube   05 flickr  

Ο καιρός στο Καταφύλλι
Τελευταία άρθρα