Γράφει ο Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου
Ένας είναι μέσα μου ο κώδικας τιμής όταν συναντάω γυναίκες σαν τη θειά Βάγγιω: ο σεβασμός και μια καλημέρα, γιατί σε τέτοια ηλικία 94 ετών τάχουν πλειότερο από ποτέ ανάγκη. Είναι ελάχιστα τα ανθρώπινα ίσκια αυτών των ηλικιών που απόμειναν στην απαξιωμένη επαρχία, στα ρημαγμένα χωριά της Ελλάδας…. είναι ηρωΐδες γυναίκες, είναι ήρωες άνδρες!!!
Μόλις την είδα, ρίγησε η καρδιά μου…. ήταν σαν νάβλεπα, όπως στα Χωριά μας στην Αργιθέα, μπροστά μου τη μάνα μου, τη γιαγιά, τη θείτσα….
Αυτές οι γυναίκες με τα ροζιασμένα χέρια και τις βαθιές ρυτίδες…. είναι αγιασμένες!!!
Τη γιαγιά Βάγγιω - Βαγγελή τη συναντήσαμε στις 11.1.2024 με τον πρωτομάστορα Θανάση Πόραβο και τον Κώστα Δήμου Γούλα, στο ιστορικό λιμάνι της Άρτας, στην Κόπραινα που μας πήγε ο φίλος καθηγητής, συγγραφέας και ποιητής Δημήτρης Βλαχοπάνος (από το μαρτυρικό Κομμένο).
Ήταν απέξω από το καφενείο και μάζευε τον ήλιο του χειμώνα...
Τη ζύγωσα και την καλημέρισα.
Με καλημέρισε και αυτή, με κοίταξε καλά - καλά προσπαθώντας να με διαβάσει και αφού με εμπιστεύθηκε ύστερα ανοίχτηκε…. <<Κάτσε σιμά μού πε, να σε ακούω, γιατί δεν ακούω καλά. Γλέπω εδώ και πέρα, αλλά δεν ακούω καλά…>>.
Εκεί στο καφενεδάκι του γαμπρού της, με ολόρθη την ψυχή και την ποδιά φορεμένη, παρά τον ένα σχεδόν αιώνα απάνω της έσπευσε για τον καφέ και το τσίπουρο, να μας τα ετοιμάσει και να τα φέρει.
Η κυρά Βάγγιω, [κόρη του Σπύρου Τζουβάρα από τους Σελλάδες, παντρέφτηκε τον Αθανάσιο Πλακιά από το Κομπότι (με καταγωγή από Θοδώριανα)] στέκεται εκεί, αντιστεκόμενη στο χρόνο και κρατώντας την παράδοση και τις αξίες της ζωής, όπως εκείνη τα πήρε τα παλιά χρόνια από τους γονείς της και τους παππούδες - γιαγιάδες των Χωριών, συνεχάει αγέρωχη τη ζωή.
Αυτές οι γιαγιάδες είναι σύμβολα της ζωής και για μας τους κατά πολύ νεότερους της γιαγιάς Βάγγιως, αλλά αρκετά παλιότερους σε σχέση με τους πίσω μας, είναι προσανάμματα επανάστασης της συνείδησης και του σεβασμού, μπροστά στη σάρα των αξιών που ζούμε με την επιβληθείσα παγκοσμιοποίηση….
Αυτές οι ζωές έχουν, πιότερο από ότι δήποτε άλλο σε αυτές τις ηλικίες, ανάγκη από μια καλημέρα, από μια αγκαλιά!!!
Αποχαιρετώντας την της ευχηθήκαμε να ΄ναι γερή και με υπόσχεση να ματαπεράσουμε να τη δούμε.
<<Να πάτε στο καλό και όποτε μπορέσετε, να ρθείτε, θα σας θυμάμαι εγώ κι ας περνάν από δω τόσοι και τόσοι>> είπε η θειά Βάγγιω.
Με τη συνάντηση μαζί της στάθηκα τυχερός και κέρδισα. Αναπήρα όπως λέμε στην Αργιθέα, αφού γιόμισε η ψυχή μου και πλούτισε ο λαογραφικός μου κόσμος!!!
21 Γενάρη 2024
Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου
 Θα μας βρείτε και στα κοινωνικά δίκτυα:
|
||||||||
|
|
 |
|
 |
|
 |
 |
||
