Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Τα ορεινά χωριά γέμισαν κόσμο, τα πατρικά σπίτια από συγγενείς και φίλους.
Τρεις γενιές συγκατοικούν τις μέρες ξεγνοιασιάς και επιστροφής στη φύση: γιαγιάδες - μητέρες - παιδιά / εγγόνια.
Ασκούνται στην ομαδική συμβίωση, στο μοίρασμα, στο παιχνίδι με παρέες.
Κατανοούν ότι η ζωή δεν είναι μόνο: παιδικό δωμάτιο, αυτονομία, κοινωνικά δίκτυα μοναχικής προσέγγισης.
Παιχνίδι δεν είναι μόνο το... πάτημα πλήκτρων κινητού του μπαμπά, αλλά η συνύπαρξη στις παιδικές χαρές, στα κτήματα του παππού, η πεζοπορία στα μονοπάτια και οι περιπέτειες στα ρέματα και δάση.
Μεγάλη η συμμετοχή στις ποικίλες εκδηλώσεις: θεατράκι, εκθέσεις, πάρτυ, μουσική, χοροί. Καλή πολλή διασκέδαση σε προσιτές τιμές και με δωρεάν διαμονή.
Ένας τέλειος συνδυασμός στη ζοφερή εποχή της υπέρ-ακρίβειας, της πίεσης, του στρες.
Όμως, όπως γράψαμε πρόσφατα για τη φασαρία του νερού, παρατηρούμε φαινόμενα ξένα στον παραδοσιακό τρόπο ζωής, στις αρχές κοινοτισμού και αλληλεγγύης.
Χρέος να τα αναδείξουμε για να μην αναπτυχθούν, προτού η πληγή... κακοφορμίσει.
1. Μεγαλύτερη ενεργοποίηση υπηρεσιών δήμου - κοινότητας και κατανόηση δημοτών ώστε να μη γίνεται κατάχρηση, σπατάλη πόσιμου νερού, σε βάρος γειτόνων (βλ πρόσφατο άρθρο μας).
2. Οι εκδηλώσεις είναι πολιτιστικής χροιάς και αποστολής, οι φορείς οφείλουν να περιφρουρούν την ποιότητα και προστασία των εφήβων - παιδιών (ωράριο λήξης πχ 3 τη νύχτα και όχι έως πρωίας, με αλκοόλ, υπερβολικό θόρυβο κλπ).
3. Ο προϋπολογισμός πανηγυριών - γλεντιών να είναι ρεαλιστικός, μετρημένος και χωρίς επίδειξη μεγαλομανίας. Να λαμβάνεται υπόψη η οικονομική δυσπραγία του κόσμου και οι αυξημένοι οικιακοί λογαριασμοί που θα κληθούν να πληρώσουν επιστρέφοντας.
^ Ας αφήσουν οι Οργανωτές τα... μεγάλα ονόματα, τις φίρμες - «καλλιτέχνες»…
Υπάρχει πλειάδα τοπικών μουσικών και εν τέλει τα Ηχοσυστήματα με D.J.
Ας εξασφαλίσουν χορηγίες, εφόσον θέλουν να κάνουν μέγα - Σώου (Show).
^ Από... “άμβωνος” δεν επιτρέπεται να ακούγονται προσταγές - εκκλήσεις για καταβολή χρηματικών προσφορών υπέρ «οργανοπαιχτών και μεζέδων»!
• Οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι, τα ενοριακά συμβούλια πρώτα να μετρούν το Ταμείο τους και μετά να... ανοίγονται στα έξοδα. Ας προσαρμόσουμε τις προσδοκίες και τα πλάνα στα δεδομένα και τις δυνατότητες.
^ Ποτέ δεν ακούσαμε προσκλήσεις για συγκέντρωση χρημάτων υπέρ απολύτως απόρων και ίδρυσης Φιλόπτωχου Ταμείου για αναξιοπαθούντες ενορίτες.
* Η περιφορά του “Δίσκου” αναγκαίο μέτρο για ενίσχυση ενοριακού ταμείου λόγω των πολλών εξόδων συντήρησης των εκκλησιών μας (18 στην κοινότητα Βραγκιανών!!!), όμως πρέπει να γίνεται ορισμένη σταθερή ώρα, πολύ διακριτικά και σεμνά - όχι να «καλείται» ο πιστός πριν ακόμη ανάψει κερί... να καταθέσει οβολό στον δίσκο.
^ Οι επίτροποι ας επανεξετάσουν την τακτική και τον τρόπο διενέργειας (περιφοράς δίσκου).
Ο Ιησούς δίδαξε: «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν… &... μη γνώτω η αριστερά τί ποιεί η δεξιά».
Όποιος θέλει και όσο δύναται προσφέρει από υστέρημα - ή περίσσευμα - υπέρ λειτουργικών εξόδων ενορίας και συνδρομής προς πλησίον αδύναμους.
Η ενοριακή ορθόδοξη ζωή είναι βίωμα συναδέλφωσης, Θείας Κοινωνίας, αλληλεγγύης και αγάπης - επουδενί... εισπρακτική εμπορική πράξη, συναλλαγής ή επίδειξης...
Η μεταλαμπάδευση των αρχών και αξιών στη νεολαία μας - που δεν έχει ικανούς πόρους, αποτελεί υποχρέωση των μεγαλύτερων.
^ Μετά την πανδημία κοβιντ 19, τη διακοπή εκδηλώσεων για τρία χρόνια (2020-22), αν επιστρέψουμε στις “συνήθειες επίδειξης” του παρελθόντος, θα σημαίνει ότι δεν πήραμε το μάθημα ζωής, ότι παραμένουμε απροσάρμοστοι στις νέες δύσκολες συνθήκες: δυσπραγίας οικονομικής - κλιματικής κρίσης - προσανατολισμού.
••• Φίλοι Όλοι - Φιλτάτη η Αλήθεια!
Δημήτρης Παπακώστας 16-8-24
