Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Έχουμε γράψει για το ΚαστροΜονάστηρο της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Βραγκιανών, που στέκει όρθιο και λειτουργικό για 4 αιώνες (κτίστηκε το 1651) από τους πρώτους - όπως φαίνεται - κατοίκους που εποίκισαν τα μέρη - υψόμετρο 650 μ. - από υψηλότερους πιο άγριους τόπους (πιθανότατα τα Βραγγιανά Ευρυτανίας - υψόμετρο 1000μ).
• Οι πρώτοι έποικοι αισθάνθηκαν την εσωτερική ανάγκη να οικοδομήσουν το «σημείο αναφοράς» τους: Της πίστης τους στον Ύψιστο Σωτήρα και της Συνάθροισης στις δύσκολες αλλά και πανηγυρικές στιγμές [αργότερα το 1753 έκτισαν τον ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου - γνωστή ως «Παλιακκλησιά»].
^ Υπήρξε ο πρώτος Πνευματικός Φάρος, που οδήγησε συν τώ χρόνω στην πρόοδο, την εξέλιξη, στην πρωτοπορία ανάμεσα σε γείτονες: φίλους και... αντιπάλους!
•• Οι δυό πυλώνες του Ελληνισμού: Κοινότητα και Ενορία, βρήκαν στα Θεσσαλικά Βραγκιανά την πληρέστερη συνύπαρξη και ταύτιση!
Με αυτούς τους θεμελιακούς πυλώνες πορεύονται εδώ και 373 χρόνια και συνεχίζουν δυναμικά: με την ίδια πίστη, ζέση και πατριωτική ενότητα, παρά τις κατά καιρούς κάμψεις…
••• Η “ Αγιά Σωτήρα” μας, αποτελεί - τηρουμένων των αναλογιών - η Νότρ Ντάμ, η «Παναγία των Παρισίων» της κοιλάδας Αχελώου, της νότιας Πίνδου!
^ Διατηρήθηκε με θυσίες στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και των Πολέμων.
^ Συντηρήθηκε με χορηγίες, δωρεές τα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
^ Πρόσφατα έγινε η λαμπρή ανάδειξη του ιερού Τέμπλου και των σπάνιων Τοιχογραφιών από μεγάλο Δωρητή - Πατριώτη εις μνήμην γονέων του.
^ Άλλος πατριώτης, δυναμικός επιχειρηματίας, αναβιώνει με χορηγία του το παραδοσιακό εκκλησιαστικό πανηγύρι της 6ης Αυγούστου.
@ Το Καθολικό της Μονής Σωτήρος ανακατασκευάστηκε μέσω προγραμμάτων ‘Θησέα’ του τότε Δήμου Αχελώου τα έτη 1999-2006. Ο περιβάλλων χώρος τα έτη 2007-2010. Ενορίτες από το υστέρημα τους και ισχυρές εταιρίες από το περίσσευμα και αγάπη τους συνέδραμαν.
Η ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος ενισχύει και περιβάλλει με αγάπη και μεγάλο ενδιαφέρον!
@ Απαιτούνται νέες παρεμβάσεις για να αναβαθμιστεί έτι περαιτέρω ο Φάρος μας:
1. Ενεργειακή αυτονομία της Μονής με φωτοβολταϊκά και μικρό αιολικό.
2. Μόνιμο επιμελητή που θα φροντίζει και θα υποδέχεται πιστούς - επισκέπτες.
3. Σύνδεση με μισθωμένο όχημα για μετακίνηση πιστών, ιδίως ημέρες καλοκαιριού -Αυγούστου.
4. Αξιοποίηση εστιατορίου - μαγειρείου για στήριξη απόρων ενοριτών (διανομή στα σπίτια) - Μικρό ιχθυοτροφείο με εκμετάλλευση πλούσιων καθαρών νερών.
5. Ασφαλτόστρωση δρόμου από Βρυλώνια (διασταύρωση προς Ρόγκια) έως Μοναστήρι (3 χλμ) και έως Νεχώρια (2,5 χλμ).
Η “σκυτάλη” δίνεται στις νεώτερες γενιές και οι πιο ώριμης γενιάς παρακολουθούμε με προσοχή και περηφάνια... ενώ οι αείμνηστοι πρόγονοι χαμογελούν ένδοξα από τους... κήπους του Παραδείσου.
Δημήτρης Παπακώστας 8-12-24
