Γράφει η Μ. Τ.
Όταν ξεκίνησε ο εγκλεισμός μας στο σπίτι, εξ αιτίας του ιού, χαριτολογώντας μας χαρακτήρισα <Ελεύθερους Πολιορκημένους>, δανειζόμενη τον τίτλο από το υπέροχο ποίημα του Εθνικού μας ποιητή.
Αλήθεια, τι κοινό μπορεί να έχουμε εμείς, εν έτει 2020 με τους πολιορκημένους του Μεσολογγιού; (1825-1826). Εκείνοι γνώριζαν τον εχθρό τους, μπορούσαν να υπολογίσουν τις κινήσεις του και ανάλογα να πράξουν. Εμείς έχουμε να κάνουμε μ’ έναν αόρατο και ύπουλο εχθρό που κάθε μέρα εκπλήττει τους ειδήμονες με τον τρόπο που ενεργεί.
Την ομορφιά της ανοιξιάτικης φύσης υμνεί στο ποίημά του ο Δ. Σολωμός «…κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκειά της ώρα…», αλλά και την καρτερία και το θάρρος των πολιορκημένων. Πιστεύω πως και στο μέλλον θα υπάρξουν πονήματα αναφερόμενα «στον καιρό του κορονοιού» Αλήθεια, τι όνομα κι αυτό!!! Κορόνα φοράει; Θα το δεχόμουν αν επισκεπτόταν μόνο τους γαλαζοαίματους, αλλά αυτός, δυστυχώς, δεν κάνει διακρίσεις.
Εκείνοι άντεξαν με αξιοπρέπεια την πολύμηνη πολιορκία, τρώγοντας και ποντίκια για να μείνουν ζωντανοί. Εμείς; Για ποια αξιοπρέπεια να μιλήσω… Έχουμε γεμίσει τις αποθήκες μας, τα ντουλάπια μας με όλα τα καλά, διπλά και τρίδιπλα! Ο μεγάλος μας φόβος, μην πεινάσουμε! Αν και η δική μου γενιά δεν έζησε Κατοχή, έχει όμως το σύνδρομο!
Και δυστυχώς πάντα έτσι γίνεται. Και στον καιρό της γρίππης των πτηνών, των χοίρων κ.τ.λ. ο όχλος τρέχει στα Μάρκετ και ψωνίζει μανιωδώς ό,τι βρει μπροστά του .Ακόμα και κάτι που δε χρειάζεται… Σκηνές απείρου κάλλους παρακολουθούμε στην τηλεόραση, να μαλλιοτραβιούνται για ένα κιλό αλεύρι ή ένα τελευταίο αντισηπτικό ή ένα χαρτί υγείας! Αλήθεια, τι γίνεται μ’ αυτό; Πανικός παντού στον κόσμο. Κίτρινο ή μαύρο χρυσάφι ξέρω, χάρτινο όχι! Έλεος!
Κάτι που δεν διέθεταν οι πολιορκημένοι του Μεσολογγίου ήταν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σήμερα, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν αρκετά . Βιντεάκια, φωτογραφίες, κείμενα πάνε και έρχονται. Τα περισσότερα ευτράπελα, σημάδι ότι ως λαός διαθέτουμε αρκετό χιούμορ. Είναι το αντίδοτο κατά του ϊού, η άμυνά μας. Διακωμωδούμε την κατάσταση για να ξορκίσουμε τους φόβους μας. Άλλωστε και οι ψυχολόγοι το προτείνουν ως θεραπευτικό μέσο.
Και κοντά σ’ αυτά έχουμε και τους ελαφρόμυαλους, τους αδιάφορους, δεν ξέρω πώς αλλιώς να τους ονομάσω… Οι πολιορκημένοι βγήκαν συντεταγμένοι, κάτω από τις διαταγές των αρχηγών τους, Εμείς οι νεοέλληνες κάνουμε του κεφαλιού μας, «Μένουμε σπίτι», το σύνθημα για μικρούς και μεγάλους. Για κάποιους όμως δεν ισχύει .Χιλιάδες προφάσεις, αστείες έως έωλες, προκειμένου να βρεθούν έξω από το σπίτι. Μάταια οι επιστήμονες προειδοποιούν για τους κινδύνους. «Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει». Βροχή τα πρόστιμα, πιο αυστηρά τα μέτρα, αλλά εις μάτην…
Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, πιστεύετε ακόμα ότι έχουμε κάποια σχέση με τους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Σολωμού; Ίσως το μόνο κοινό σημείο είναι ότι χάθηκαν και χάνονται δυστυχώς ανθρώπινες ζωές. Η ευχή όλων μας είναι να τελειώσει σύντομα αυτή η τραγωδία.
Και μην ξεχνάτε: μετά την Σταύρωση, η ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!
12/4/2020





