Το κοινωνικό υπόβαθρο που προκάλεσε την ρηξικέλευθη εικαστική παρέμβαση του πρωτοπότρου της pop art στον πίνακα του Leonardo Da Vinci!
Της αγιογράφου - κριτικού βιβλίου Μαριλένας Φωκά (ΜΑ)
O πίνακας του Leonardo Da VinciΟ Μυστικός Δείπνος είναι ένα σπουδαίο εικαστικό έργο τέχνης που έμεινε στην ιστορία. Ο Andy Warhol (1928-1987) είναι ένας δημιουργός που χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους τιτάνες της μοντέρνας τέχνης από τους σύγχρονους ιστορικούς, θεωρητικούς και μελετητές της. Παρ΄ όλο που διαχρονικά δεν είναι επιτρεπτή η παρέμβαση στα ίδια τα έργα τέχνης καθώς ισοδυναμεί με βανδαλισμό, η μοντέρνα και κυρίως η μετα-μοντέρνα τέχνη με την συνθετική και αναλυτική της ιδιότητα προβαίνει συχνά σε τέτοιες ενέργειες πάνω σε ανατυπώσεις ήΟ Warhol μπορεί θεωρηθεί σαν ο πρωτοπόρος της pop art στην Αμερική, μιας τέχνης που εντάσσεται στην μαζική κουλτούρα, δηλαδή τέχνη σε μαζική παραγωγή προορισμένη για μαζική κατανάλωση, καθώς στράφηκε στη δημιουργία προιόντων, κάνοντας χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας για την ικανοποίηση των αναγκών των καταναλωτών. Για αυτό ονομάστηκε δημοφιλής κουλτούρα, (popular art) και αποδόθηκε σαν όρος από Βρετανό κριτικό τέχνης Lawrence Alloway. Ο Andy Warhol γεννήθηκε από ρουθήνους μετανάστες στο Πίτσμπουργκ, μια βιομηχανική πόλη της Πενσυλβάνια στην Αμερική σε ένα γκέτο, μια υποβαθμισμένη περιοχή. Μεγάλωσε σε ένα στούντιο κάτω από πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες και κακές συνθήκες υγιεινής. Πολλές φορές στερούταν το φαγητό και μια αγαπημένη του λιχουδιά ήταν η σούπα από κέτσαπ με νερό γεγονός που τον επιρρέασε αργότερα στη δημιουργία των ετικέτων των γνωστών Campbell soups. Κατά την παιδική του ηλικία αρρώστησε και αναγκάστηκε να μείνει κλινήρης για ένα χρόνο. Σε αυτό το χρονικό διάστημα ήρθε σε επαφή με τα εργαλεία της ζωγραφικής που η μητέρα του του προμήθευε για να περνάει την ώρα του ενθαρύνοντάς τον να ζωγραφίσει κάνοντας τον χώρο της κουζίνας που ήταν γεμάτος γεύσεις και αρώματα το «πρώτο καλλιτεχνικό του εργαστήριο» Διαφυγή του από την σκληρή πραγματικότητα ήταν ο χώρος της εκκλησίας όπου περνούσε πολλές ώρες με τη μητέρα του προσευχόμενος. Εκεί ήρθε σε επαφή με την βυζαντινή τεχνοτροπία της αγιογραφίας που ο πλούτος του βυζαντινού χρυσού «κάμπου», το φόντο και τα ξυλόγλυπτα, ήταν το μόνο πολυτελές στοιχείο που απολάμβανε στη ζωή του. Η εμμονή του με τη βυζαντινή τέχνη και ο θαυμασμός του για τα είδωλα της εποχής του Αμερικάνικου Ονείρου συγχωνεύθηκαν στη τέχνη του Warhol όπου τα λαϊκά είδωλα των περιοδικών έγιναν τα «αντικείμενα λατρείας» των εικόνων, κατά τους ιστορικούς τέχνης που αργότερα μελέτησαν το έργο του.
(πηγή Widewalls, διαθ. στο https://www.widewalls.ch/andy-warhol-piss-paintings/)










