Οι Κολοκυθοκεφτέδες της γιαγιάς Ελένης | Γεύση Παρελθόντος και Η Ιστορία μιας Ζωής
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο ορεινό χωριό της Αγίας Τριάδας, στην Ευρυτανία, ζήσαμε μια συγκλονιστική συνάντηση με την αξιοσέβαστη κυρία Ελένη, που στα 82 της χρόνια ακόμα ακτινοβολεί από ζωή και σοφία. Αυτή η γλυκιά γυναίκα μας υποδέχτηκε με χαρά και μας πρόσφερε μια γλυκιά γεύση από το παρελθόν, τους κολοκυθοκεφτέδες, ένα παραδοσιακό φαγητό που αντικατοπτρίζει τις δύσκολες εποχές του παρελθόντος, όταν οι πόροι ήταν λιγοστοί και οι άνθρωποι έπρεπε να επινοήσουν τρόπους για να επιβιώσουν.
Στη συνέχεια, μας ξενάγησε στον κόσμο της παιδικής της ηλικίας, αναμειγνύοντας την προσωπική της ιστορία με την ιστορία του χωριού. Μας είπε για τα παιδικά της χρόνια, όταν το χωριό ήταν γεμάτο ζωή και το σχολείο λειτουργούσε με πολλά παιδιά.
Η Θεσσαλία βυθίστηκε... Ακέφαλη - Απροετοίμαστη! Ώρα για Ανασυγκρότηση και Πανθεσσαλική Ενότητα! Με νέα δυναμική Ηγεσία...
Πληροφορίες
Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Σε προφανή πανικό η ‘’καθεστωτική’’ - από 2011 συνεχώς… - και απόλυτα αποτυχημένη «Περιφερειακή Αρχή», σαλπίζει... υποχώρηση, καλώντας την κυβέρνηση να την σώσει με... μη διεξαγωγή περιφ εκλογών στην προθεσμία που ορίζει ο νόμος (8-10-23), ως ότου στεγνώσει ο κάμπος...! - βλ δηλώσεις κ Αγοραστού στην ΕΡΤ πρωί - αντί να φορέσει γαλότσες - αδιάβροχο και να είχαν βγει όλοι: περιφερειάρχης - ομάδα του και μόνιμοι Αντιπεριφερειάρχες επί του πεδίου, κοντά στον κόσμο: στους Θεσσαλούς που πνίγονται, στις πόλεις και κοινότητες, που βυθίστηκαν στα λασπόνερα, να στηρίξουν κόσμο με ένα μπουκάλι νερό, με μια ζεστή κουβέρτα.
Ανάμεσα στα Άγρια Βουνά και την Κορυφή της Γνώσης | Η Ζωή του Καθηγητή Εμμανουήλ
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Ο κύριος Νικόλαος Εμμανουήλ είναι ένα πραγματικό παράδειγμα αφοσίωσης στην επιστήμη και τη φύση, και η συνέντευξή μας μας ανοίγει ένα παράθυρο στην πορεία της ζωής του. Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Αγρίνιο, ήδη από μικρή ηλικία ανέπτυξε μια σφοδρή αγάπη για τη φύση και τα έντομα. Οι εκδρομές και η ορειβασία ήταν επίσης μέρος της ζωής του, δίνοντάς του την ευκαιρία να εξερευνήσει την πλούσια ελληνική φύση.
Η δασκάλα του στο δημοτικό σχολείο τον ενέπνευσε να συνεχίσει τις σπουδές του, και με την οικογένειά του μετανάστευσε στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε το γυμνάσιο και το λύκειο. Με υποτροφία για σπουδές στο εξωτερικό, επέλεξε να εμβαθύνει στην εντομολογία, ανακαλύπτοντας έτσι τον κόσμο των μικρών οντοτήτων που κρύβονται στη φύση μας.
Φύση και πολιτισμός, μια υψηλή πρόσμειξη, θεμέλιο ελπίδας
Πληροφορίες
γράφει η Μαρία Καρατζογιάννη
Αναμφισβήτητα, αν κάποιος με περισυλλογή έθετε το ερώτημα ποια είναι τα δύο χαρακτηριστικά που αποδίδουν με τον πιο σαφή και ακριβή τρόπο την ευρύτερη φυσιογνωμία του Δήμου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, σίγουρα θα τα απαριθμούσε με τις έννοιες της φύσης και του πολιτισμού, θα τα συμπύκνωνε στην αφοπλιστική εικόνα μιας απέραντης πολυδιάστατης έκτασης - τόπου λατρείας για κάθε φυσιοδίφη - που διανθίζεται από μνημεία αρχαιοελληνικής και βυζαντινής πνευματικότητας, σε ένα φυσικό περιβάλλον σπάνιο και ποικίλο μορφολογικά, εύφορο και γόνιμο, εντέλει ικανό να θρέψει τους κατοίκους του σωματικά, αλλά και ψυχοπνευματικά.
Ο συνδυασμός αυτός αποτελεί μια εκπληκτική και ευλογημένη σύμπτωση και η ιστορική διάσταση της κάθε
Από τα Βουνά της Ευρυτανίας στην Αμερική | Η Ιστορία της Σταυρούλας
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο πανέμορφο ορεινό χωριό Δυτική Φραγκίστα στην Ευρυτανία, βρεθήκαμε σε μια συναρπαστική συνάντηση με την κυρία Σταυρούλα Ζήκα. Η κυρία Σταυρούλα είναι ένας πραγματικός θησαυρός του χωριού, ένας περήφανος φύλακας της τοπικής παράδοσης και ιστορίας.
Η Σταυρούλα μεγάλωσε στο αγαπημένο της χωριό και μοιράστηκε μαζί μας τις όμορφες αναμνήσεις της. Θυμάται τα ζώα που είχαν, καθώς και που πήγαιναν στα χωράφια με την οικογένειά της και περίμεναν ανυπόμονα την εποχή του πανηγυριού στο χωριό. Οι γάμοι επίσης αποτελούσαν μια μεγάλη γιορτή, όπου τα άλογα στολιζόντουσαν με περηφάνια για να μεταφέρουν τα προικιά και τη νύφη στη νέα τους ζωή.
Από μικρή ηλικία, η Σταυρούλα αγάπησε το χορό και το τραγούδι. Στα 14 της χρόνια, αποφάσισε να αφήσει πίσω της το χωριό και να πάει στην Αθήνα για να ακολουθήσει τα όνειρά της.
Διάβασα σε σχετική ιστοσελίδα (dasarxeio.com, 25/8/2023) «Δασαρχείο Πάρνηθας: Ούτε ένας δασεργάτης και μόλις 7 δασοφύλακες για 350.000 στρέμματα δάσους! Mια τέτοια έκταση απαιτεί πάνω από 100 άτομα μόνιμο προσωπικό για περιπολίες όλο τον χρόνο και εργασίες μέσα στο δάσος, αναγκαίες για την προστασία του από τις φωτιές».
Ποιοι ανοήτως ενεργούντες επέβαλαν τον διαχωρισμό της κοινωνίας και των φροντιστών του περιβάλλοντας (αγρότες) από το δάσος, διώχνοντάς τους μακριά από το δάσος;
Ποιοι ανοήτως ενεργούντες επέβαλαν καταστροφή της ισορροπίας χλωρίδας και πανίδας, καθιερώνοντας την δενδρολαγνεία ως «προστασία του δάσους», ενώ όλοι γνωρίζουν ότι η χλωρίδα και πανίδα λειτουργούν συμβιωτικά;
Των οικιών ημών εμπιπραμένων… εξακολουθούμε αμέριμνα... να τραγουδάμε!!!
Πληροφορίες
Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Το μέγιστο πολυμορφικό - πολυπαραγοντικό εθνικό πρόβλημα: το δημογραφικό - η υπογεννητικότητα - η γήρανση πληθυσμού, δυστυχώς δεν απασχολεί όσο αξίζει ούτε την κυβέρνηση - Βουλή, ούτε τα κόμματα - αυτοδιοίκηση, ούτε την κοινωνία πολιτών...
^ 206 σχολεία καταργούνται ή συγχωνεύονται φέτος πανελλαδικά με απόφαση κυβερνητική εξαιτίας μείωσης μαθητών.
^ 5 σχολεία καταργούνται στον δικό μας γηρασμένο και με αργή ανάπτυξη νομό Καρδίτσας: μεταξύ αυτών και το μονοθέσιο δημοτικό σχολείο Πετρωτού Αργιθέας.
^ 4 σχολεία συγχωνεύονται στην πόλη.
^ 5 ακόμα υποβιβάζονται σε αδύναμες σχολικές μονάδες.
Μεταξύ Δύο Κόσμων | Η Ελληνίδα που Αγαπά Δύο Πατρίδες
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο πανέμορφο ορεινό χωριό Φουρνά, κρυμμένο ανάμεσα στα βουνά της Ευρυτανίας, είχαμε την τιμή να συναντήσουμε την αξιοθαύμαστη Ελισάβετ Κοντογιάννη. Η Ελισάβετ, γεννημένη στις Ηνωμένες Πολιτείες από μετανάστες Έλληνες γονείς, αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα της ενσάρκωσης του διαπολιτισμικού δεσμού.
Η δεύτερη πατρίδα της, όπως εκείνη η ίδια αναφέρει, είναι η Ελλάδα. Κάθε καλοκαίρι, συντροφιά με τα αγαπημένα της αδέρφια, επισκέπτεται αυτή τη γη, συνδεόμενη με τις ρίζες της. Οι γονείς της της μετέδωσαν τον θησαυρό της ελληνικής γλώσσας, καθιστώντας την γέφυρα που συνδέει το παρόν με το παρελθόν.
Η συνάντηση μαζί της αποτέλεσε μια εμπειρία που μας εμπνέει και μας υπενθυμίζει τη σημασία της σύνδεσης με
Ποιος ο λόγος διατήρησης ενός επικίνδυνου δέντρου;
Πληροφορίες
Γράφει ο Σπύρος Θεοδ. Κουτσοχρήστος
Ενώ το πεζοδρόμιο είναι για χρήση των πεζών και των κατοικίδιών τους, κάποιοι φυτεύουν πεύκα αγνοώντας, ότι το ριζικό τους σύστημα δημιουργεί προβλήματα (καταστροφή & ανύψωση πλακών) και παρεμποδίζεται η ομαλή διέλευση των πεζών.
Σε πολυσύχναστη Λεωφόρο των Βορείων Προαστίων Αττικής, (Β.Τ. Αθηνών - Λ. Ανδρέα Παπανδρέου & Δεληγιάννη) όπως αποτυπώνεται σε φωτογραφία του άρθρου, ένα πεύκο με επικίνδυνη κλίση, έχει την ρίζα του στην άκρη του οδοστρώματος... περνά πάνω από το πεζοδρόμιο και εισέρχεται σε πολυκατοικία πάνω από την κυρία είσοδο των πεζών.
Καθημερινά πολλοί μαθητές περνούν από το σημείο, καθώς απέναντι, από το εν λόγω πεύκο, υπάρχει Σχολική μονάδα!
Στο ορεινό χωριό της Αγίας Τριάδας, στην Ευρυτανία, ζήσαμε μια συγκλονιστική συνάντηση με την αξιοσέβαστη κυρία Ελένη, που στα 82 της χρόνια ακόμα ακτινοβολεί από ζωή και σοφία. Αυτή η γλυκιά γυναίκα μας υποδέχτηκε με χαρά και μας πρόσφερε μια γλυκιά γεύση από το παρελθόν, τους κολοκυθοκεφτέδες, ένα παραδοσιακό φαγητό που αντικατοπτρίζει τις δύσκολες εποχές του παρελθόντος, όταν οι πόροι ήταν λιγοστοί και οι άνθρωποι έπρεπε να επινοήσουν τρόπους για να επιβιώσουν.
Σε προφανή πανικό η ‘’καθεστωτική’’ - από 2011 συνεχώς… - και απόλυτα αποτυχημένη «Περιφερειακή Αρχή», σαλπίζει... υποχώρηση, καλώντας την κυβέρνηση να την σώσει με... μη διεξαγωγή περιφ εκλογών στην προθεσμία που ορίζει ο νόμος (8-10-23), ως ότου στεγνώσει ο κάμπος...! - βλ δηλώσεις κ Αγοραστού στην ΕΡΤ πρωί - αντί να φορέσει γαλότσες - αδιάβροχο και να είχαν βγει όλοι: περιφερειάρχης - ομάδα του και μόνιμοι Αντιπεριφερειάρχες επί του πεδίου, κοντά στον κόσμο: στους Θεσσαλούς που πνίγονται, στις πόλεις και κοινότητες, που βυθίστηκαν στα λασπόνερα, να στηρίξουν κόσμο με ένα μπουκάλι νερό, με μια ζεστή κουβέρτα.
Αναμφισβήτητα, αν κάποιος με περισυλλογή έθετε το ερώτημα ποια είναι τα δύο χαρακτηριστικά που αποδίδουν με τον πιο σαφή και ακριβή τρόπο την ευρύτερη φυσιογνωμία του Δήμου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, σίγουρα θα τα απαριθμούσε με τις έννοιες της φύσης και του πολιτισμού, θα τα συμπύκνωνε στην αφοπλιστική εικόνα μιας απέραντης πολυδιάστατης έκτασης - τόπου λατρείας για κάθε φυσιοδίφη - που διανθίζεται από μνημεία αρχαιοελληνικής και βυζαντινής πνευματικότητας, σε ένα φυσικό περιβάλλον σπάνιο και ποικίλο μορφολογικά, εύφορο και γόνιμο, εντέλει ικανό να θρέψει τους κατοίκους του σωματικά, αλλά και ψυχοπνευματικά.
Ενώ το πεζοδρόμιο είναι για χρήση των πεζών και των κατοικίδιών τους, κάποιοι φυτεύουν πεύκα αγνοώντας, ότι το ριζικό τους σύστημα δημιουργεί προβλήματα (καταστροφή & ανύψωση πλακών) και παρεμποδίζεται η ομαλή διέλευση των πεζών.
