Απάντηση στην άγνοια, στη διαβολή και στην υποκρισία
Προ καιρού στο f/b και στο προφίλ με την επωνυμία "Μεταμόρφωση του Σωτήρος Βραγκιανών" υπήρξε ανάρτηση με αιχμή που στρεφόταν κατά του προσώπου μου, σχετική με τη χρήση πόσιμου νερού από τον συνοικισμό "Ρόγγια" Βραγκιανών και από το Αργύρι.
Αντιπαρήλθα τη χυδαιότητα. Όμως επειδή η διαβολή και η σκόπιμη παραπληροφόρηση σποραδικά συνεχίζονται και οι καφενειακές συζητήσεις δολίως υποδαυλίζονται, αναγκάζομαι να ενημερώσω τους δημότες, εκθέτοντας την πραγματικότητα.
Ο συντάξας την ανάρτηση, αν και ανώνυμος προσωπιδοφόρος, είναι γνωστός.
Η από μέρους του χρησιμοποίηση των ιερών και οσίων για να δημιουργήσει δολίως εντυπώσεις, εκτός από την άγνοιά του, δεικνύει το αφελές του ιδίου αλλά και τις σκοπιμότητές του.
Ουσιαστικά με κατηγορεί ότι, ως Δήμαρχος Αχελώου, εισηγήθηκα στο Δημοτικό Συμβούλιο την καταβολή μισθώματος στον έχοντα χρήση μέρους του νερού, η πηγή του οποίου ευρίσκεται εντός εδάφους ανήκοντος στο Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως.
Τα γραφόμενά του επανανήρτησε στο δικό του προφίλ έτερος, επίσης γνωστός, ασχολούμενος επί παντός επιστητού στο f/b, ο οποίος έχει αναλάβει εργολαβικά την απαξίωση του έργου των προηγουμένων αιρετών, και μου αποδίδει τον χαρακτηρισμό "κατεργάρης". Στον συγκεκριμένο δεν νομίζω ότι χρειάζεται να απαντήσω. Τον παραπέμπω στην συνείδησή του, αν ποτέ αυτή λειτουργήσει.
Όντως στη θέση «Μεράντζα», που ανήκει στο νομό Ευρυτανίας, υπάρχει πηγή το νερό της οποίας καταλήγει στη λεκάνη απορροής του ποταμού «Πλατανιά». Το μέρος στο οποίο αναβλύζει η πηγή ανήκει στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βραγκιανών, χωρίς αυτό να υπάρχει καταγεγραμμένο στο βιβλίο κτηματολογίου της Μονής. Περιλήφθηκε ως ιδιοκτησία της Μονής όταν με προσωπική μου πρωτοβουλία, με την αφιλοκερδή εργασία του φίλου μηχανικού Δημήτρη Γεωργαντζά και την σημαντική βοήθεια του Παναγιώτη Οικονόμου, μέλους τότε της Επιτροπής του Μοναστηριού, συντάξαμε τοπογραφικό διάγραμμα, με οδηγούς παλαιές δικαστικές αποφάσεις και τις μαρτυρίες κατοίκων που γνώριζαν.
Και όμως, τότε, ο σημερινός τιμητής, χωρίς να έχει κανένα ρόλο, υπήρξε σφοδρός πολέμιος αυτής της προσπάθειας, υποδυόμενος τον μεγάλο παράγοντα της Μητροπόλεως και τον στενό συνεργάτη του Μητροπολίτη.
Σημειώνουμε ότι γενεές ολόκληρες της Κοινότητος Βραγκιανών και του μετέπειτα Δήμου Αχελώου, ουδέποτε χρησιμοποίησαν το νερό αυτής της πηγής προς πόση ή άρδευση. Επίσης το Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως, ουδέποτε χρησιμοποίησε το νερό αυτής της πηγής, γιατί εκεί δεν υπήρχαν κτήματα αλλά δασώδης και δύσβατος περιοχή. Το νερό αυτό χρησιμοποιούσαν προς πόση ή άρδευση οι κάτοικοι του χωριού Κέδρα Ευρυτανίας από της κτίσεώς του. Το χρησιμοποιούσαν και οι κάτοικοι του οικισμού «Μεράντζα», από την εποχή που έκτισαν εκεί λιγοστές οικίες και ισοπέδωσαν μικρές εκτάσεις για μικροκαλλιέργειες.
Τήρησα επί μία δεκαετία στάση σιωπής από τα εν γένει τοπικά δρώμενα. Όμως έμπροσθεν αυτής της πρωτοφανούς διαβολής, της παραπληροφόρησης, του ψεύδους και των όλων μεθοδεύσεων, πρέπει να αποκατασταθεί η αλήθεια και να πληροφορηθούν οι κάτοικοι και εάν το επιθυμούν οι αρμόδιοι.
Από τους πρώτους μήνες της εκλογής μου στη θέση του Δημάρχου Αχελώου, άκουγα κατοίκους των Ρογγίων να λένε πως όνειρο των παππούδων τους ήταν η εξεύρεση τρόπου για να φέρουν μέρος του νερού αυτής της πηγής στο συνοικισμό.
Πρώτο μου βήμα η συνάντηση με τον Δήμαρχο Ασπροποτάμου Χρήστο Τριαντάφυλλο, παρόντος και του Παναγιώτη Οικονόμου, ο οποίος διετέλεσε Κοινοτικός και Δημοτικός Σύμβουλος της Κοινότητας Βραγκιανών και του Δήμου Αχελώου επί σειρά ετών. Διαπιστώθηκε ότι υπάρχει συναινετική διάθεση.
Με τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Σωτήριο Παναγιώτου μεταβήκαμε στο Σχηματάρι Βοιωτίας και συναντηθήκαμε με κάτοικο του οικισμού «Μεράντζα», ιδιοκτήτη οικίας και μικρής αγροτικής έκτασης, του οποίου οι πρόγονοι, από κτίσεως του οικισμού χρησιμοποιούσαν το νερό για πόση και άρδευση.
Υπήρξε πνεύμα συνεννόησης. Διετυπώθηκε από μέρους του μικρή δυσπιστία ως προς τις μελλοντικές προθέσεις μας.
Επισκέφτηκα στη συνέχεια το Υπουργείο Εσωτερικών και ζήτησα από τις υπεύθυνες νομικές υπηρεσίες να μου υποδείξουν σε ποιες περαιτέρω ενέργειες έπρεπε να προβούμε ως Δήμος.
Μου υπέδειξαν τα κάτωθι:
* Έχουμε την δυνατότητα να πάρουμε μέρος του νερού της πηγής και σε καμμιά περίπτωση το σύνολό του.
*Ο οικισμός «Μεράντζα» έχει πλήρη δικαιώματα για την επίσης χρήση μέρους του νερού, τα οποία διασφαλίζονται από συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο.
* Ο καλύτερος τρόπος επίλυσης του προβλήματος είναι η συναίνεση.
* Για την ειλικρίνεια των προθέσεών μας και ως ένδειξη αναγνώρισης του δικαιώματος των κατοίκων του οικισμού για μερική χρήση νερού, μπορούμε να καταβάλλουμε ένα συμβολικό μίσθωμα της τάξεως των δέκα ευρώ ετησίως.
Έπραξα ακριβώς συμφώνως προς τα ανωτέρω. Ως Δημοτικό Συμβούλιο, ομοφώνως, (πλην μιας αρνητικής ψήφου συμβούλου της αντιπολιτεύσεως) αποφασίσαμε την ετήσια καταβολή ποσού δέκα ευρώ και τον καθαρισμό μία φορά, επίσης ετησίως, οδικού τμήματος τετρακοσίων περίπου μέτρων.
Διασαφηνίζεται δε ευθέως ότι η καταβολή του ανωτέρω ποσού δεν παρέχει στους κατοίκους του οικισμού καμμία δυνατότητα έγερσης ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων.
Ακολούθησε η εκτέλεση του έργου, υπό την καθοδήγηση του μηχανικού της ΤΥΔΚ Δημήτρη Γεωργαντζά. Με αγωγό Φ40 μήκους πέντε χιλιομέτρων μεταφέραμε μέρος του νερού στο συνοικισμό Ρόγγια, και με αγωγό Φ63 μήκους επτά περίπου χιλιομέτρων μεταφέραμε μέρος του νερού στο Αργύρι, συμβάλλοντας έτσι καθοριστικά στην επίλυση ενός μεγάλου προβλήματος.
Παραθέτουμε τι ακριβώς προβλέπει το άρθρο 1027 του Αστικού Κώδικα, για να ενημερωθούν οι δημότες και μήπως καταλάβει ο συγκεκριμένος και κάποιοι άλλοι "...νομομαθείς".
Άρθρο 1027
Ύδωρ προς χρήσιν χωρίου
«Ο κύριος του ακινήτου δεν δύναται, χρησιμοποιών το ύδωρ της εν αυτώ πηγής ή ανορύσσων εν αυτώ φρέαρ, να αποκόψη ή μειώση σπουδαίως το ήδη υπό των κατοίκων χωρίου χρησιμοποιούμενον διά τας ανάγκας αυτών ύδωρ.»
Και μεταφράζουμε:
Νερό για τη χρήση χωριού.
«Ο κύριος του ακινήτου δεν μπορεί, χρησιμοποιώντας το νερό της πηγής που υπάρχει στο ακίνητο ή ανοίγοντας πηγάδι σ' αυτό, να αποκόψει ή να μειώσει σημαντικά το νερό που χρησιμοποιείται ήδη από τους κατοίκους χωριού για τις ανάγκες τους.»
Αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτά είναι τα προβλεπόμενα και άκρως νομίμως τα εφαρμόσαμε. Δεν βλάψαμε στο ελάχιστο την Ιερά Μονή, αντιθέτως φροντίσαμε να διασφαλίσουμε τα ιδιοκτησιακά της.
Που άραγε αποσκοπούν οι μεθοδεύσεις και οι ραδιουργίες;
Αναγκάζομαι να ενημερώσω τους δημότες για πράγματα που αγνοούν.
Όταν, ως μέλος της Επιτροπής του Μοναστηριού, εισηγήθηκα το θέμα της καταγραφής των περιουσιακών του στοιχείων, την κατάρτιση τοπογραφικών και τη δήλωσή τους στο κτηματολόγιο, ο συγκεκριμένος που χρησιμοποιεί το όνομα του Μοναστηριού και δεν γράφει το όνομά του, χωρίς να είναι μέλος της Επιτροπής, υποδαύλιζε αντιδράσεις, παρίστανε τον ειδήμονα και παρουσιαζόταν ως στενός συνεργάτης του Μητροπολίτη.
Και ενώ επί δύο μήνες έτρεχα με τον αφιλοκερδώς προσφερθέντα μηχανικό Δημήτρη Γεωργαντζά από συνοικισμό σε συνοικισμό, βοηθούμενος και από κατοίκους που γνώριζαν τα όρια των αγροτεμαχίων της Μονής, τη μαρτυρία των οποίων επικαλούμαι, και ενώ τα κατέγραψα και στο Βιβλίο Πρακτικών, σε τυχαία συνάντηση με τον συγκεκριμένο μου είπε:
"Ο Δεσπότης με όρισε υπεύθυνο να υποστηρίξω τα κτήματα του Μοναστηριού. Να μου δώσεις τα χαρτιά".
Στη συνέχεια μετερχόμενος παρασκηνιακών μεθόδων κατάφερε να τεθούμε εκτός Επιτροπής εγώ και ο Παναγιώτης Οικονόμου, η προσφορά του οποίου στο Μοναστήρι ξεκινάει από τα παιδικά του χρόνια.
Σημειώνεται δε ότι από καταβολής της ενοριακής ζωής των Βραγκιανών, είμαστε οι δύο εκκλησιαστικοί επίτροποι που εκδιωχθήκαμε προ της λήξεως της θητείας μας, χωρίς να μας κοινοποιηθεί κανένα αιτιολογικό.
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να εκθέσω λεπτομέρειες για τις συμπεριφορές του συγκεκριμένου. Οι επιδιώξεις του είναι πλέον εμφανείς. Αποδόθηκε σε μια προσπάθεια για να ικανοποιήσει το πάθος του για αυτοπροβολή, σε μια προσπάθεια για να φανεί, σε μια προσπάθεια για αναζήτηση ρόλου, πέρα από τη διατεταγμένη υπηρεσία την οποία εκτελούσε με στόχο να σταματήσω να είμαι μέλος της Επιτροπής. Για να επιτύχει το σκοπό του χρησιμοποίησε το ψεύδος, την διαβολή, την παραπληροφόρηση και την ραδιουργία.
Για το αληθές των όσων εκθέτω, παραθέτω μερικές:
* Είχα μεταβεί στο γραφείο της συμβολαιογράφου κας Ντούρβα στο Μουζάκι, έχοντας κλείσει συνάντηση με τον μηχανικό Δημήτρη Γεωργαντζά για να προχωρήσουμε στη δήλωση των ακινήτων του Μοναστηριού. Διαπιστώνοντας ότι καθυστερούσε, του τηλεφώνησα. Με πληροφόρησε ότι το προηγούμενο βράδυ πέρασε από το γραφείο του ο συγκεκριμένος και πήρε τα τοπογραφικά διαγράμματα. Επικοινώνησα μαζί του και μου απάντησε: "Θα τα πάω σε άλλο συμβολαιογράφο." Σημειώνεται δε ότι τότε δεν ήταν μέλος της Επιτροπής. Παρουσιαζόταν, όμως, ως ο έχων την εξουσιοδότηση του Μητροπολίτη να χειρίζεται ό,τι έχει σχέση με το Μοναστήρι.
* Μου επέδιδε έντυπες αποφάσεις, προ της συνεδριάσεως της Επιτροπής, υποδεικνύοντας να τις γράψω στο Βιβλίο Πρακτικών, παραδίδοντάς μου... μαθήματα για τον τρόπο γραφής των πρακτικών (αντίγραφά τους στη διάθεση παντός).
* Υποδαύλισε την μη καταγραφή δύο μεγάλων δασικών εκτάσεων του Μοναστηριού λέγοντας ότι "έψαξα και βρήκα ότι είναι απαλλοτριωμένες". (την πάνω και την κάτω "λάκα", όπως τις αποκαλούσαμε.)
* Μου ζητούσε επίμονα να μεταβώ με τον Παναγιώτη Οικονόμου στο γραφείο συμβολαιογράφου, που εκείνος επέλεξε, για να υπογράψουμε τη δήλωση για το κτηματολόγιο. Δεν υποψιάστηκα τις προθέσεις του και δεν αναρωτήθηκα ποιους λόγους είχε και γιατί δεν πήγαινε ο ίδιος.
Άρχισε να διαδίδει ότι κατέστρεψα το Μοναστήρι γιατί υπέγραψα "πως έχει 2.700 στρέμματα ποτιστικά στον Κόκκινο Στανό". Παράλληλα κομπορρημονούσε λέγοντας:
"... Συνεννοήθηκα με το Δεσπότη και θα τα σβήσουμε. Θα κρατήσουμε μόνο το μέρος που βρίσκονται οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας για να τα εκμεταλλευτούμε".
* Φωτοτύπησε εκκαθαριστικό του ΕΝΦΙΑ το οποίο κυκλοφορούσε στο χωριό, και έλεγε σε χωριανούς ότι "...αυτός μεσολάβησε στην Εφορία και το Μοναστήρι δεν πλήρωσε τους φόρους", οι οποίοι υποτίθεται ότι επιβλήθηκαν με δική μου υπαιτιότητα.
* Έγραψε τα ονόματα των σφαγιασθέντων μοναχών το 1862 σε ένα χαρτόνι, το πλαστικοποίησε και το τοποθέτησε στο παράθυρο του τείχους του Μοναστηριού. Σκοπίμως δεν έγραψε το όνομα του ιερέα Αθανασίου Οικονόμου που σφαγιάστηκε εκεί ύστερα από βασανιστήρια μαζί με τους άλλους. Αδίστακτα δεν έγραψε το όνομα ενός μάρτυρα ιερέα, για τη σφαγή του οποίου υπάρχουν τεκμηριωμένες ιστορικές πηγές, τις οποίες και θα παραθέσω σε άρθρο μου. Προφανώς το έκανε γιατί ήταν ο προπάππους μου.
* Στην πρώτη συνεδρίαση που κάναμε, όταν οριστήκαμε μέλη της Επιτροπής, εισηγήθηκα την ανάθεση της μελέτης για την συντήρηση των τοιχογραφιών και των φορητών εικόνων.
Ο ιερέας και πρόεδρος της Επιτροπής είπε: “Δεν χρειάζεται να κάνουμε μελέτη. Θα πάρει προφορική άδεια ο Τάκης από το Δεσπότη και θα κάνουμε τη συντήρηση.” Επέμεινα λέγοντας πως δεν γίνονται αυτά, αλλά η απόφαση μετατέθηκε και ελήφθη μετά πάροδο δύο ετών. Για την αλήθεια των γραφομένων μου επικαλούμαι την μαρτυρία των τότε μελών της Επιτροπής.
Ο προαναφερθείς παρουσιαζόταν και παρουσιάζεται πως, σε ό,τι έχει σχέση με τη Μητρόπολη, αυτός λύνει και δένει.
* Έφτασε στο σημείο να μου πει τηλεφωνικώς πως πήγε στο γραφείο του Μητροπολίτη και υπέβαλε την παραίτησή του, λέγοντάς του ότι "δεν προσφέρουμε τίποτα ως μέλη της Επιτροπής εγώ και ο Παναγιώτης Οικονόμου και ότι δεν μπορεί να συνεργαστεί μαζί μας." Σύμφωνα δε με τους ισχυρισμούς του, ο Μητροπολίτης του είπε: "Μην ανησυχείς. Θα τους εκδιώξω και τους δύο."
Τελικά, όντως εκδιωχθήκαμε και οι δύο από μέλη της Επιτροπής χωρίς να μας κοινοποιηθεί αρμοδίως κανένα αιτιολογικό.
Ο Παναγιώτης Οικονόμου από τα παιδικά του χρόνια συνέδραμε ποικιλοτρόπως το Μοναστήρι και ως μέλος της Επιτροπής αλλά και εκτελώντας πολλές χειρωνακτικές εργασίες.
Σε ό,τι αφορά τον εαυτό μου, με το Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης με συνδέουν βαθύτατοι μακροχρόνιοι δεσμοί, αφού ο πατέρας μου, ιερέας Ματθαίος Οικονόμου, επί τριάντα τρία έτη εργάστηκε για την διάσωση και την ανακαίνισή του. Με προσωπική μου παρέμβαση το Μοναστήρι χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Όταν ανέλαβα καθήκοντα Δημάρχου Αχελώου, το πρώτο έργο που έγινε ήταν η διαπλάτυνση του δρόμου από διασταύρωση προς Ρόγγια μέχρι το Μοναστήρι, και η κατασκευή των απαραίτητων τεχνικών.
* Στερεώθηκε η τοιχοποιία του Ναού και κατασκευάστηκε η στέγη. (έργο ενταγμένο στο "ΘΗΣΣΕΑ" με δαπάνη 63.000,00 ευρώ).
* Κατασκευάστηκαν τα πλακόστρατα στο μέσα και έξω προαύλιο.
* Στερεώθηκαν τα τείχη στη νότια και ανατολική πλευρά.
* Διαπλατύνθηκε ο δρόμος από Νεοχώρια μέχρι Μοναστήρι και εντάχτηκε για ασφαλτόστρωση στο πρόγραμμα "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ" με απόφαση του αρμόδιου Υπουργείου. Κατασκευάστηκαν πέντε τεχνικά. (αντίγραφα της πλήρους μελέτης και της απόφασης ένταξης στη διάθεση παντός).
* Ευπρεπίστηκε ο Ναός και τα κελιά και εξοπλίστηκαν με τα απαραίτητα.
Δεν θα αναφερθώ σε άλλα. Είναι πάρα πολλά. Αναφέρθηκα στα κύρια.
Που λοιπόν ολιγωρήσαμε ή βλάψαμε το Μοναστήρι;
Πρέπει να σημειώσω ότι διετέλεσα για πολλά χρόνια μέλος της Επιτροπής του Μοναστηριού. Όλα αυτά τα χρόνια δεν ήλθα σε κανενός είδους προστριβή, ούτε με τους ιερείς ούτε με τα άλλα μέλη. Το αν εργάστηκα, το αφήνω στην κρίση όλων των κατοίκων.
Τον τρόπο με τον οποίο εκδιωχτήκαμε και εγώ και ο Παναγιώτης Οικονόμου όλοι τον γνωρίζουν. Γνωρίζουν και τα κίνητρα, και αυτούς που πρωτοστάτησαν, και τα ενεργούμενά τους, και τις επιδιώξεις τους. Και προβαίνουν στα ανάλογα σχόλια. Το παρασκήνιο αποπνέει δυσοσμία.
Θα αποφύγω να το σκαλίσω επί του παρόντος. Αν προκληθώ όμως θα υπάρξω πολύ λεπτομερής. Γιατί δεν πρέπει να συνεχίσει να δηλητηριάζεται η ενοριακή ζωή του χωριού μας.
Οι διαβολές, οι μεθοδεύσεις, οι ραδιουργίες, οι μηχανορραφίες, οι μισαλλοδοξίες και το παρασκήνιο δεν μπορούν να βρίσκουν έδαφος εντός της εκκλησίας.
Αθανάσιος Μ. Οικονόμου
Βραγκιανά
 Θα μας βρείτε και στα κοινωνικά δίκτυα:
|
||||||||
|
|
 |
|
 |
|
 |
 |
||
