 |
Ένα ταξίδι στο χρόνο και στην ιστορία του Πετρίλου |  |
Γράφει η Όλγα Κορλού
Μετά από σχεδόν έναν αιώνα λειτουργίας έκλεισε φέτος το καλοκαίρι το «Καφέ της Τσιβούλας», το ιστορικό καφενείο στο Μάγειρο του Πετρίλου.
Ένα καφενείο που λειτουργούσε δίπλα στην ιστορική πλατεία του χωριού από την εποχή που εκεί στεγάστηκε η κυβέρνηση του βουνού, με θέα στα όμορφα βουνά του Πετρίλου.
Αποτελούσε, όπως όλα τα καφενεία των χωριών άλλωστε, σημείο αναφοράς για την
τοπική κοινωνία. Ένα μπακάλικο γεμάτο ιστορία, μια γέφυρα του χθες με το σήμερα. Περνώντας από την πόρτα του παλιού παντοπωλείου ήδη είχες μεταφερθεί σε μια άλλη εποχή... πολλές δεκαετίες πίσω στο χρόνο!
Μέσα στο καφενείο, ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει μερικές δεκαετίες πριν. Τα φλιτζάνια, η ποτηροπιατοθήκη, ο μικρός νεροχύτης, η συσκευή του πετρογκάζ και το θρυλικό «τιμολόγιον», οι κλασικές ψάθινες καρέκλες, μικρά τραπεζάκια, τα ράφια με τα λιγοστά, τελευταία, είδη μπακαλικής, παλιές φωτογραφίες κρεμασμένες στους τοίχους, παλιές ζυγαριές, κασέλες, κουτιά με είδη ραπτικής, παλιές νταμιτζάνες, σπάνιες μεταλλικές διαφημιστικές πινακίδες, αντικείμενα καθημερινής χρήσης από το παρελθόν, μας μετέφεραν σε μια εποχή γεμάτη δυσκολίες και αγώνα για επιβίωση.
Τα πάντα μπορούσες να βρεις παλιότερα εδώ, από πινέζες και καρφίτσες, οικιακά σκεύη, ρούχα και ήδη ραπτικής, μέχρι ό,τι φανταστείς. Μια υπεραγορά της εποχής του ήταν το καφενεδάκι αυτό! Αισθητικά απαράλλακτο, σχεδόν από την εποχή της στέγασής του στο κτίριο αυτό, λειτουργούσε ως καφενείο, μπακάλικο, τσιπουράδικο, καπνοπωλείο, χαρτοπαιχτική λέσχη κυρίως για την Ξερή, την Κολτσίνα και τη Δηλωτή και επετειακά για άλλα τυχερά χαρτοπαίγνια (Πόκα,Θανάση,΄21...). Όλα χωρούσαν σε αυτά τα καφενεδάκια ! Και σε όλους αυτούς τους ρόλους μια γυναίκα: η Τσιβούλα!!!
Ένα ζεστό καφενεδάκι που μας ταξίδευε σε άλλες εποχές που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί!
…………………………..
Κουβεντολόι επί παντός
Υπήρξε για έναν αιώνα το μοναδικό μέρος για διασκέδαση και ψυχαγωγία, τόπος συνάντησης των χωριανών, χώρος ανταλλαγής απόψεων και απόδρασης από τη σκληρή καθημερινότητα αλλά και για τα πειράγματα και τα κεράσματα! Κουβεντολόι επί παντός: για τις εξελίξεις, για τα επαγγελματικά, για τον πόλεμο παλιότερα, για τα προξενιά, για τα παιδιά και τα γράμματα που αυτά μάθαιναν, για τη σοδειά τους, για τα ζώα τους, για τις αγορές τους, για τα γλέντια τους, για το κουτσομπολιό τους. Τόπος ενημέρωσης ήταν το καφενείο για τη μικρή κοινωνία του χωριού, όλα τα νέα εδώ μαθαίνονταν πρώτα! Αλλά και τόπος πολιτικών αντιπαραθέσεων, σαν μια αρχαία αγορά, σαν μια «μικρή βουλή του χωριού», «Γέρος της δημοκρατίας» ήταν το προσωνύμιο του πρώτου ιδιοκτήτη! Το καλοκαίρια ήταν ο τόπος συνάντησης των ξενιτεμένων. Τα πάντα ήταν το καφενείο για τον κεντρικό συνοικισμό του Πετρίλου.
Καφενείο «Η Τσιβούλα» …το καφενείο είναι πλέον κλειστό, κι οι φίλοι του ξενιτεμένοι…
Ένας χώρος που παλιότερα σύχναζαν συνήθως οι άντρες, γιατί οι γυναίκες πέραν του ότι δεν προλάβαιναν από τις δουλειές που είχαν, δε θεωρούνταν ηθικό και σωστό να είναι θαμώνες του καφενείου. Οι γυναίκες πήγαιναν στα καφενεία των χωριών μόνο σε ειδικές περιστάσεις, σε καμία κοινωνική εκδήλωση ή αν έψαχναν τους άντρες τους! Η μόνη γυναίκα που έμπαινε στο καφενείο ήταν η ιδιοκτήτρια. Αυτό το καφεπαντοπωλείο υπήρξε μάρτυρας εκατοντάδων μικρών και μεγάλων στιγμών της Πετριλιώτικης και της Αργιθεάτικης ιστορίας. Αντιστάθηκε στο χρόνο, είδε να κλείνουν το γυμνάσιο και το δημοτικό σχολείο που λειτουργούσαν δίπλα ακριβώς, τα γραφεία του δήμου να μεταφέρονται σε άλλο χωριό, το ταχυδρομικό γραφείο και το αστυνομικό τμήμα να κλείνουν, τους κατοίκους του χωριού έναν έναν να ξενιτεύονται και τα τελευταία χρόνια λειτουργούσε μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες.
………………………………….
Η Παρασκευή Τόλου (γνωστή ως Τσιβούλα) κληρονόμησε το καφενείο από τον πατέρα της και ανέλαβε τη λειτουργία του στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 με βοηθούς τις τρεις αδελφές της. Η κυρία Τσιβούλα μια ξεχωριστή προσωπικότητα, πάντα ετοιμόλογη και με χιούμορ, κατάφερνε με τις ονομαστές ατάκες της να ξεχνιούνται γκρίνιες, στεναχώριες και κούραση! Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς! Θυμάμαι πρόσφατα, πίνοντας έναν από τους τελευταίους καφέδες στην αυλή του καφενείου, θέλοντας να την πειράξω της είπα: καλά κα Τσιβούλα φωτογραφήθηκες χαμογελαστή με αυτόν τον πολιτικό; Τι να κάνω κορίτσι μου μού απάντησε: τον Διάκο τον σουβλίζανε και αυτός χαμογελούσε!!! Πάντα είχε να διηγηθεί μια ιστορία ή να σχολιάσει την τοπική επικαιρότητα με τον δικό της
χαρακτηριστικό τρόπο, σερβίροντας το καφεδάκι ή το τσιπουράκι.
…………………………………
Πολλά τα παλιά καφενεία στα χωριά της Αργιθέας, πολλά από αυτά με ιστορία πολλών δεκαετιών, και το καθένα συνδεδεμένο με την ιστορία και τις παραδόσεις του τόπου μας.
Πολλά έχουν κλείσει είτε επειδή πέθαναν οι παππούδες και επειδή δεν υπήρξαν συνεχιστές και κάποιοι άλλα αναγκάστηκαν να τα κλείσουν γιατί δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις του κράτους. Από αυτά που έχουν μείνει και λειτουργούν τα πιο πολλά συντηρούνται από ηλικιωμένους και κάποια έχουν εκσυγχρονιστεί. Δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ ούτε από την πολιτεία ούτε από τους δήμους κάποιου είδους πρόβλεψη ή βοήθεια για τη συντήρηση κάποιων από αυτά τα καφενεία που μας ταξίδευαν στο χρόνο και έκλειναν μέσα τους την αίγλη και την γοητεία του παρελθόντος.
Τρεις γενιές Πετριλιωτών αλλά και αμέτρητων επισκεπτών ήπιαν το καφεδάκι τους στην αυλίτσα του καφενείου με θέα τα ωραία βουνά του Πετρίλου. Ένα στέκι λιγότερο για τους κατοίκους και τους επισκέπτες του ιστορικού Πετρίλου.
…………………………………
Το καφενείο έκλεισε, η Τσιβούλα όμως θα είναι εκεί, στην αυλή του σπιτιού της πλέον, να μας διηγείται τις ιστορίες της για πολλά χρόνια ακόμη!
Όλγα Η. Κορλού
Καλή χρονιά!
Καλή χρονιά!
