ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Διπλή Βουτιά στο Ασυνείδητο - με φόντο τον Πνευματικό Καθρέφτη
Σε έναν κόσμο όπου ο Θεός αποσιωπάται και ο άνθρωπος επενδύει στην ύλη περισσότερο απ’ ό,τι στην ψυχή, ο Χρήστος Αρφάνης προτείνει έναν άλλου τύπου σινεμά: όχι απλώς προσωπικό, αλλά εξομολογητικό. Δύο ταινίες μικρού μήκους, Inferno Reflexio (2020) και Unconscious (2022), λειτουργούν ως μυστικιστικά παράθυρα σε εσωτερικές Κόλασεις που όμως ψιθυρίζουν - ή κραυγάζουν - την ανάγκη για λύτρωση.
Inferno Reflexio (2020): Ο Καθρέφτης που Δεν Συγχωρεί.
Ένας άνδρας ξυπνά. Μα η ψυχή του κοιμάται. Καθώς αντικρίζει το είδωλό του, το βλέμμα δεν επιστρέφει πίσω την αναγνώριση του ανθρώπου - αλλά την καταδίκη του.
Το Inferno Reflexio είναι μια σπουδή πάνω στην ενοχή και τη συνείδηση, σχεδόν σαν ένα κινηματογραφικό απόσπασμα από την «Κόλαση» του Δάντη, εάν αυτή ήταν τοποθετημένη σε ένα μπάνιο σύγχρονης μεγαλούπολης.
Η αισθητική θυμίζει τους συμβολισμούς του Tarkovsky και το ψυχολογικό βάθος των μετανοημένων αγίων: εκεί όπου η αλήθεια δεν προσφέρεται ως γνώση, αλλά ως πόνος.
Διεθνής Αναγνώριση:
- Best Horror/Thriller - Gladiator Film Festival
- Best Sound - Wallachia International Film Festival
- Best Short Film - Medusa Film Festival
- People’s Choice Award - Wandering-Lion Film Festival
«Ο καθρέφτης έγινε η Κιβωτός της κρίσεως. Αν δεν μπορείς να συγχωρέσεις το είδωλό σου, τότε ποιον;» - Χρήστος Αρφάνης.
Unconscious (2022): Το Κώμα της Ψυχής
Η δεύτερη ταινία, Unconscious, ακολουθεί έναν άντρα που παραμένει για 20 χρόνια σε κώμα. Επιστημονικά, είναι “ζωντανός”. Πνευματικά, όμως, έχει παγιδευτεί σε ένα ενδιάμεσο στάδιο - μια καθαρτήρια ζώνη.
Ο Αρφάνης, μέσα από ηχητικά κολάζ, αφηγηματικές ψίθυρες και ιεροτελεστικό ρυθμό, παρουσιάζει έναν άνθρωπο που έχει χάσει την επαφή με το πρόσωπο του Θεού. Η μνήμη γίνεται κατάρα, κι η αφύπνιση μια πράξη πίστης, όχι τεχνολογίας.
Βραβεία και διακρίσεις:
- Best Experimental Editing - Brazil Independent Monthly FF
- Best Experimental Screenplay - Gralha Intl. FF
- Best Sound Design - Tokyo International Monthly FF
- Best Short Experimental - Medusa Film Festival
- Best Original Score - Athens Intl. Monthly Art Film Festival
«Η ψυχή, ακόμη και βυθισμένη στη σιωπή, θυμάται. Κι αν ο Θεός είναι η Μνήμη της Αγάπης, τότε η λήθη είναι η μικρή μας Κόλαση.» - Χρήστος Αρφάνης
Το Σινεμά ως Μετάνοια
Τα Inferno Reflexio και Unconscious δεν είναι απλώς έργα ενός δημιουργού που εργάζεται μόνος· είναι εσωτερικά Ευαγγέλια ενός ανθρώπου που ψάχνει λύτρωση χωρίς να κηρύττει. Ο Αρφάνης, λειτουργώντας σχεδόν μοναχικά (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ, ήχος, μουσική), θυμίζει τον μοναχό που φτιάχνει εικονοστάσι με τα φτωχά του χέρια - αλλά με πίστη.
Αυτές οι δύο «μικρές» ταινίες είναι τελικά κραυγές προσευχής: είτε μέσα από τη διάσπαση του Εγώ, είτε μέσα από την παθητική παραμονή στο σκοτάδι. Και αν κάτι μας λένε, είναι πως ο αληθινός εφιάλτης δεν είναι ο θάνατος - αλλά το να μην ζητάς Ανάσταση.
