Γράφει Δημήτρης Παπακώστας
Η απόφαση του ΔΣ του από 1977 δραστήριου πρωτοπόρου Πανελληνίου Συνδέσμου Βραγκιανιτών (έδρα Αθήνα) να ματαιώσει την οργάνωση του ετήσιου Ανταμώματος πατριωτών και φίλων στον οικότοπο της Επισκοπής, έπεσε σαν... αστραπή και πίκρανε τον κόσμο μας, ιδιαίτερα τη νεολαία.
Η επί 45 χρόνια καλά οργανωμένη βραδυά Χαράς, μετατρέπεται σε... πένθους, απορίας και κακοτυχίας.
Έχουμε αναφερθεί στους λόγους και στο αυστηρό ακατανόητο νομικό πλαίσιο - που θέλει τα πολιτιστικά σωματεία, τα ενοριακά συμβούλια, τα μικρά ορεινά μαγαζάκια (ελάχιστου τζίρου το χρόνο) να «επανιδρυθούν»
• Η παράδοση, τα έθιμα, το δημοτικό τραγούδι, η κοινωνική συνοχή δέχονται πρωτοφανή επίθεση από τον «αόρατο κρατισμό», την κεντρική απρόσωπη γραφειοκρατία.
•• Η λαϊκή παράδοση -οφείλουμε όλοι- πρέπει να κρατηθεί ως ανάμνηση ζώσα και όχι απλά ως... λατρεία της τέφρας (στάχτης) ή ως προγονοπληξια ή ακόμη δυστοπική ως μοντέρνο φολκλόρ.
•••Στα πανηγύρια των ενοριών, στις χοροεσπερίδες των συλλόγων συμπράττουν όλοι, χέρι -χέρι, εθελοντικά αγνά και με ανιδιοτέλεια.
Δεν εμπορεύονται, ούτε κερδοσκοπούν.
^ Εκφράζουν τις ανάγκες της σύγχρονης εποχής για παρέα, συνεύρεση, αδέλφωση, σμίξιμο και αγκάλιασμα.
^ Για ξεφάντωμα, χοροπηδητό, κίνηση, έρωτα, ξέδωμα από το στρες, άγχη καιρού και διαταραχές πιεστικές.
^ Το κυριότερο: οικονομικά και προσιτά!
@ Βέβαια ο λαϊκός πολιτισμός δεν είναι ένα σταθερό και απαρασάλευτο σύνολο πραγμάτων, αλλά για να αντέξει στον χρόνο πρέπει να ακολουθεί τις γενικότερες συνθήκες ζωής και εποχών.
^ Να κρατάει την ανάμνηση, την συλλογικότητα από το παρελθόν, να το εμπλουτίζει όμως με φρεσκάδα και να βλέπει στο μέλλον, υπέρ επόμενων γενιών.
Το Σοκ της ματαίωσης του αυριανού χορού - Ανταμώματος των Βραγκιανιτών στην κοιλάδα Αχελώου / νότιας Πίνδου, ας λειτουργήσει ως... σήμα κινδύνου και εγρήγορσης για αλλαγές:
1. Μεταρρύθμιση καταστατικού συλλόγου και ορισμός έδρας στα Βραγκιανά - με Γραφείο και Αθήνα. Για να μπει νέο αίμα και να μπορεί να συμπράττει με Δήμο.
Το είχαμε προτείνει από το 2015…
Να σταματήσει το φαινόμενο «ατομικών σωματείων σφραγίδων - μιας δράσης».
2. Νομοθετική ρύθμιση από κόμματα και Βουλή για άρση περιορισμών και όρων διεξαγωγής πανηγυριών / χορών, ιδίως σε ορεινές απόμακρες περιοχές και μικρά νησάκια. Η αδειοδότηση να γίνεται με απλοποιημένη διαδικασία από τοπική αστυνομία βάσει ισχύοντος καταστατικού συλλόγου, πίνακα μελών ΔΣ ή δημοτική υπηρεσία / τοπική ΔΟΥ.
3. Εξασφάλιση με ρητή διατύπωση ότι για τυχόν φορολογικές, ασφαλιστικές, νομικές παραβάσεις επιβάλλονται κυρώσεις μόνο στο νομικό πρόσωπο (σύλλογο - ενορία κα) και επουδενί προσωπικά - ατομικά στα μέλη της διοίκησης τους. Ήτοι: καμία αστική - φορολογική - ποινική ευθύνη στους εθελοντές - μέλη των ΔΣ. Το τοπίο πρέπει ξεθολώσει, να γίνει ξεκάθαρο!
@ Διαφορετικά: Ουδείς, έμπειρος ή νέος, θα ασχολείται με τα πολιτιστικά, όλα θα εμπορευματοποιηθούν, θα σβήσουν και θα αδρανοποιηθούν τα πάντα και το μόνο που θα απομείνει:
Να έρθουν οι νομοθέτες - οι ελεγκτές ΑΔΑΕ να πάρουν τα... κλειδιά από γραφεία σωματείων, από τα μικρά καφενεία, τους μουσικούς που θα μείνουν άπραγοι, τους προμηθευτές ειδών.
^ Αν αυτό επιδιώκει το... “ Επιτελικό Υπερκράτος ΑΔΑΕ και συναφών Αρχών” θα βρει την σθεναρή αντίσταση... μαχητών απόμακρων φυλακίων παράδοσης, λαογραφίας, εθίμων και ορεινότητας!
Καλή Παναγιά με υγεία και αλλαγές...
Μην χαθεί το οξυγόνο ζωής από Τόπο μας
Να τολμήσουμε νέα οργάνωση!
Δημήτρης Παπακώστας - Νομικός
[Αιρετός ΤΑ (25 έτη)- Ενεργό μέλος Συλλόγων από το 1977]
