Γράφει ο Κ. Π. Τσιάκαλος
Στα χωριά της Αργιθέας λειτουργούν πολλά Λαογραφικά Μουσεία με τη φροντίδα των τοπικών Πολιτιστικών Συλλόγων. Οι Σύλλογοι εκμεταλλευόμενοι τα εγκαταλειμμένα δημοτικά σχολεία - λόγω έλλειψης μαθητών - τα μετέτρεψαν σε Λαογραφικά Μουσεία και χώρους ανάδειξης της τοπικής ιστορίας. Έστω και αν δεν αναφέρεται στον τίτλο τους η ιστορία, είναι αναπόφευκτο το να περιέχουν αυτά τα μουσεία και ιστορία, αφού σ’ αυτά βρίσκουμε και πολλά ενθυμήματα από τις προηγούμενες γενιές.Το περασμένο καλοκαίρι (2017) ανακάλυψα τη “γέννηση” ενός νέου Λαογραφικού Μουσείου στο ομώνυμο με το Δήμο, χωριό, στην Αργιθέα.
Ο νεοϊδρυθείς (2014) πολύ δραστήριος Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού “Ο Αργίθεος”, υπό την προεδρία του Ηρακλή Δημ. Καλλιώρα και μέλη: τον Δημήτρη Κωφό (Αντιπρόεδρο), τον Ηλία Κωτσό (Γ. Γραμματέα), τον Γιώργο Καλλιώρα (Ταμία), τον Θωμά Κωτσό (Μέλος), την Ελένη Μπίνα (Μέλος) και την Μαρία Τσιακάλου (Μέλος), ζήτησε από το Δήμο Αργιθέας να του παραχωρηθεί ως έδρα το κλειστό δημοτικό σχολείο, όπως και έγινε.
Στις 10 Αυγούστου του 2014, στα γραφεία του συλλόγου στην Αργιθέα, πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εκλογές για την ανάδειξη του πρώτου Δ.Σ. (Από το αρχείο του Γιώργου Δ. Καλλιώρα)
Το νέο Δ. Σ. υπό την προεδρία της κας Ελένης Μπίνα και μέλη: τον Ανδρέα Μπρέλλα (Αντιπρόεδρο), τη Χρυσάνθη Καλλιώρα (Γ. Γραμματέα), την Γιαννούλα Κωφού (Ταμία), τον Χρήστο Κουτσό (Μέλος), τον Θωμά Κωτσό (Μέλος) και την Βούλα Μπίνα (μέλος), συνέχισε τις εργασίες συντήρησης του κτιρίου, διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου και της δημιουργίας, σ’ αυτό, λαογραφικού μουσείου.
Κατά την επίσκεψή μου εκεί με εντυπωσίασε η ανάδειξη του πέτρινου τοίχου του κτιρίου, που δυστυχώς είχε καλυφθεί, όπως σε πολλές περιπτώσεις, οι κατά καιρούς ιθύνοντες προσπάθησαν να κρύψουν την ομορφιά της πέτρας είτε στους τοίχους, σοβατίζοντάς τους, είτε στα δάπεδα, καλύπτοντας ή αντικαθιστώντας τα πλακόστρωτα δάπεδα, με άλλα τεχνητά υλικά. Να σημειώσω ότι το σχολείο κτίστηκε το 1905 και σε κάποιες πέτρες φαίνεται να υπήρχαν χαραγμένες παραστάσεις ή γράμματα, αλλά η διάβρωση με τα χρόνια τα κατέστρεψε.
Θέλει πολύ δουλειά ακόμα, αλλά με το κέφι που διακατέχει το Δ. Σ. και όλους τους χωριανούς, δεν θα αργήσει να γίνει το μουσείο μέσα σε ένα πολύ όμορφο τοπίο και μεγάλο περιβάλλοντα χώρο.
Δείτε στη συνέχεια τις φωτογραφίες για να πάρετε μια ιδέα για το χώρο που βρίσκεται το πρώην σχολείο, πώς ήταν πριν μερικά χρόνια, που είχε ακόμα παιδιά και πώς αναμορφώνεται σήμερα.
Όταν το Σχολείο είχε ακόμα μαθητές.
Από όταν το σχολείο παραχωρήθηκε στο Σύλλογο
Εικόνες από τη ζωή στο χωριό
Και λίγο γέλιο....
