Του Μενέλαου Παπαδημητρίου
Το άγγελμα του νέου θανάτου αυτή τη φορά έρχεται στο Ανθηρό και στην Αργιθέα από το OYINDSOR του Καναδά και θα χτυπήσουν πάλι πένθιμα οι καμπάνες σκορπώντας στο Χωριό μας ανείπωτη θλίψη, πόνο και δάκρυα.
Συμπατριώτισσες & Συμπατριώτες, Φίλες & Φίλοι,
Ξέρω πόσο σκληρό είναι και για μένα και για σας να αναγγέλλω από το ίντερνετ το θάνατο συγγενή και Χωριανού και να κατεβάζω την ψυχολογία όλων σας.
Ο θάνατος δεν είναι συχαρίκια, αλλά αυτό το πράττω με μεγάλο πόνο ψυχής για να υπάρχει - πέρα από τους οικείους που λαβαίνουν τη θλιβερή είδηση πρώτοι - ενημέρωση και των συμπατριωτών μας στη μνήμη τους απελθόντος της ζωής.
<<Ο θάνατος, η ξενιτιά, η πίκρα κι η ορφάνια
τα τέσσερα τα ζύγισαν, βαρύτερα είν’ τα ξένα.
Ξενιτεμένα μου πουλιά στον κόσμο σκορπισμένα,
η ξενιτιά σας χαίρεται τα νιάτα τα καημένα.
Αναθεμά σε ξενιτιά και συ και τα φλουριά σου
μας πήρες τα παιδάκια μας και τάκανες δικά σου>>
λέει η το Ηπειρώτικο Δημοτικό τραγούδι για την ξενιτιά.
Όταν όμως ο θάνατος συμβαίνει στην ξενιτιά, τότε κανένα στατέρι δεν τα σηκώνει…..
Ο απόδημος ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΛΑΡΑΣ, που η ξενιτιά του Καναδά τον κράτησε κοντά 50 χρόνια και ποτέ δε μας ξέχασε, από σήμερα δεν είναι πλέον στη ζωή.
Έφυγε στην οικία του στο ΟΥΙΝΔΣΟΡ του Καναδά σε ηλικία 70 ετών μετά από σύντομη πάλη με την επάρατη ασθένεια.
Ήταν ένα από τα 8 παιδιά της θειάς Ουρανίας και του μπάρμπα Βασίλη Κλάρα, γεννημένος στο Λαγκάδι Ανθηρού το 1950.
Τελειώνοντας τις μαθητικές και στρατιωτικές υποχρεώσεις και αποχωριζόμενος από γονείς κα αδέρφια, ξενιτεύτηκε στο μακρινό Καναδά όπου και αγωνίσθηκε για καλύτερες μέρες εργαζόμενος σκληρά και δημιουργώντας εκεί οικογένεια με τη Σοφία Νάνου (από το Μάραθο Αργιθέας)με την οποία απόχτησαν ένα γιό, το Νεκτάριο.
Το 2013 που με τίμησε ο Σύλλογος Αργιθεατών Τορόντο <<TA AGRAFA >>, προσκαλώντας με στην ετήσια εκδήλωσή του, καταφτάσατε αγαπημένε ξάδερφε ΘΑΝΑΣΗ με το συγγενή και συγχωριανό ΣΤΕΡΓΙΟ ΚΑΝΑΒΟ να με δείτε και με πήρατε και σεις στο ΟΥΙΝΔΣΟΡ, στα σπίτια σας και με γυρίσατε στους πατριώτες και συγγενείς σε διάφορες πόλεις. Που ύπνος να μας κολλήσει …οι αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρόνια στο Λαγκάδι και στο Ανθηρό και την πέτρινη ζωή μας βγήκαν όλες μπροστά.
Κράτησα στα αρχεία μου την κουβέντα που είχαμε με σένα ΘΑΝΑΣΗ και το Στέργιο Καναβό και τα πονεμένα σας λόγια:
<<Για εμάς εδώ τους μετανάστες, Αργιθεάτισσες και Αργιθεάτες, ο αποχωρισμός της Μάνας και η κολλημένη ματιά της στο μονοπάτι που πήραμε για την ξενιτειά, καθώς και του Πατέρα και των αδερφιών μας και ο καημός τους να μας δουν να γυρίζουμε - είναι εδώ στην ψυχή μας ……και που βέβαια είναι δύσκολο να γυρίσουμε λόγω των οικογενειών που δημιουργήσαμε εδώ.
Συχνά συλλογιζόμαστε το Χωριό που γεννηθήκαμε. Συχνά δακρύζουμε και πολλές φορές αναμεράμε για να κλάψουμε.
Βλέπουμε μπροστά μας τους γονείς, τα αδέρφια, τους συγγενείς και Χωριανούς.
Ιδρύσαμε εδώ στο ΟΥΙΝΔΣΟΡ το ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΡΓΙΘΕΑΤΩΝ για να είμαστε συνδεδεμένοι αναμεταξύ μας και να διατηρούμε τα ήθη και τα έθιμα της Αργιθέας μας …….>>.
Και βέβαια πειράζοντάς σε σου είπα: Ξάδερφε ΘΑΝΑΣΗ να μην ξεχνάς πως έχεις πάρα πολύ βαρύ ονοματεπώνυμο!!!
Δηλαδή μου είπες;
Τι δηλαδή, ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΛΑΡΑΣ, όπως εσύ, λεγόταν κι ο ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ.
Γέλασες με την ψυχή σου, το καταφχαριστήθηκες.>>.
Αγαπημένε ξάδερφε ΘΑΝΑΣΗ, για την ζωή σου και την προσφορά σου στην εκεί Κοινότητα γνωρίζουν όλοι οι συμπατριώτες.
Στις 21.1.2021 ξημερώνοντας σε είδα στο όνειρο, ότι ήρθες στο Ανθηρό, ανταμώσαμε έξω από το Μουσείο και διπλά ασπασθήκαμε ο ένας τον άλλο. Δε μου κάθισε καλά το όνειρο….
Το βράδυ της ίδιας μέρας μιλήσαμε με σένα και το Στέργιο μέσω βιντεοκλήσης. Ευθέως μου είπες για την περιπέτειά σου και θαύμασα την ιώβεια υπομονή σου στου πόνου το κρεβάτι, την παλικαριά, τη λεβεντιά και τη διαύγεια, όσο δε για τις θελήσεις σου ασφαλώς και θα εκτελεσθούν από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον απέναντί σου.
Ήρθε νωρίς και σε πήρε ο Χάροντας, τώρα που θα απολάμβανες τους κόπους μιας ζωής και περισσότερες χαρές στην οικογένεια.
Στον άλλο Κόσμο που διαβαίνεις, ασφαλώς και θα βρεις εκεί τους αγαπημένους σου γονείς, τον αδερφό Θωμά, το γαμπρό σου επ΄ αδερφή Μιχάλη και άλλους στενούς συγγενείς. Θα βρεις όμως και τη σειρά σου, τον αδερφό μου Γιώργη, τον Πλαπούτα, ….θέλω να πω θάχεις παρέα….. πέστους τα χαιρετίσματα.
Αγαπημένε ξάδερφε ΘΑΝΑΣΗ, φορώντας την τραγιάσκα που έχω δώρο και ενθύμιο από τα χέρια σου και αποχαιρετώντας σε θα σε συνοδέψω στο στερνό σου ταξίδι με το ποίημά μου ΤΑ ΑΧΝΑΡΙΑ EΜΟΥ TOY ΙΔΙΟΥ που έγραψα το 2015 και που σε συγκίνησε ιδιαίτερα όταν το διάβασες:
[ΤΑ ΑΧΝΑΡΙΑ ΕΜΟΥ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ
Σαν φύγω,
εκεί στα βουνά του Ανθηρού και της Αργιθέας
θα παίζω κρυφτούλι...
Κι αν δε με βρείτε,
θα βρίσκετε ό, τι εγώ άγγιξα.
Πέτρες, αιωνόβια δέντρα,
πόρτες από στανοκάλυβα...φούρκες και ματέρια,
αξίνες, τσεκούρια, αλέτρια,
πετρόκουπες βρύσης από το σκύψιμο να πιώ,
αγγειά του σπιτιού και της καλύβας,
εργαλεία
κι ό, τι με το μυαλό μου και τα χέρια μου έφτιαξα
κι ακόμα μένουν....,
σκαλίσματα στις πλακαριές....,
αρχικά ονόματός μου στους κορμούς δέντρων.
Και στο χώμα
τον όξινο ίδρωτά μου
και στον αέρα
τον εκπνευσθέντα αέρα μου.
Θα σας κρένουν οι αητοί με τα ξεφτέρια
για τα νιάτα τ’ Ουρανού.
Κι όλα τα άγρια
που στη νύχτα με φοβήθηκαν.
Όλα θα σας κρένουν…
ισιώματα, πλάϊα και γκρέμια,
στράτες και μονοπάτια
και το ατλάζι τ΄ουρανού.
Κι η σιωπή του άδειου σπιτιού
θα σας κρένει για τη ζωή μου,
για όσα είδε κι άκουσε,
για όσα έζησε....
Όλα, ψυχωμένα κι άψυχα,
θα σας κρένουν
για όσα μού 'δωσαν οι Άνοιξες με τα Καλοκαίρια
και μου πήραν τα Χινοπώρια κι οι Χειμώνες.
Εσείς που με ζήσατε,
άμα στη μνήμη σας έρχομαι και το θέλετε,
εκεί θα βρίσκετε τα αχνάρια μου.
Θα σας φέξουν ο Ήλιος και τα Φεγγάρια της ζωής μου....].
Αγαπημένε μας ΘΑΝΑΣΗ ΚΛΑΡΑ,
ασφαλώς το σώμα σου θα το κρατήσει το χώμα της δεύτερής σου Πατρίδας, του Ουίνδσορ του Καναδά, όμως η ψυχή σου είμαι βέβαιος πως θα πετιέται μέσα- μέσα στο αγαπημένο σου Λαγκάδι και θα περιδιαβαίνει από την Καμότα και την Αγιανάργυρη στο φυλάκιο της Ζούγας, στο Αρνάττο και στη Μοσχοβόλα και από εκεί στο Καλατόρι, στην Οξούλα και στου Λαδικού.
Ο Σύλλογος Ανθηριωτών Αθήνας <<Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ>>, ο Σύλλογος Λαγκαδίου <<ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ>> με τα Μέλη τους και όλη η Ανθηριώτικη Κοινωνία με βαθύ πόνο ψυχής σε αποχαιρετάμε και σε ξεπροβοδίζουμε στο στερνό σου ταξίδι - δεόμενοι στον Παράκλητο να αναπαύσει την ψυχή σου και να δώσει παρηγοριά στην αγαπημένη σου οικογένεια και στις οικογένειες των αδερφιών σου.
Καλό σου Ταξίδι και Καλόν Παράδεισο.
Αιωνία σου η μνήμη ΘΑΝΑΣΗ ΚΛΑΡΑ.
Αθήνα 25.1.2021
Μενέλαος Παπαδημητρίου
 Θα μας βρείτε και στα κοινωνικά δίκτυα:
|
||||||||||
|
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
 |
||
