Γράφει ο Βασίλης Λ. Τσιουραντάνης
Η Αργιθέα ξεμένει από τους τελευταίους «στυλοβάτες της», τους Ιερείς!
Πέρασαν ήδη 40 μέρες από την ημέρα, Τρίτη 7 Φεβρ.2023, που ακούστηκε το πένθιμο κτύπημα της καμπάνας του Ι.Ν. Αγίου Κων/νου Νεοχωρίων Βραγκιανών αναγγέλλοντας την είδηση της κοίμησης ενός από τους τελευταίους ιερείς της παλιάς γενιάς της Αργιθέας, του παπα-Γιώργη Τσιουραντάνη.
Αν και ο χρόνος περνά γρήγορα, μεσολάβησε και η εθνική τραγωδία με το τρένο του θανάτου στα Τέμπη με τους 57 νεκρούς που βύθισε στο πένθος όλη την Ελλάδα, το πένθος και η θλίψη μας από τον χαμό του παπα-Γιώργη παραμένουν για την οικογένειά του, τους συγγενείς και τους φίλους και όλους όσους τον γνώριζαν πολύ βαριά. Κανείς δε θέλει να συμβιβαστεί με τη σκέψη ότι έφυγε απ’ αυτή τη ζωή ένας ταπεινός
Ο παπα-Γιώργης γεννήθηκε στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια(1952) στα Νεοχώρια Βραγκιανών και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λάμπρου Τσιουραντάνη και της Μαρίας Καζαή. Παντρεμένος με την Ελευθερία Συνάνη (1976) δημιούργησε μια πολύτεκνη οικογένεια με 6 παιδιά από τα οποία απέκτησε και 14 εγγόνια. Σε ηλικία 27 ετών χειροτονήθηκε ιερέας(1979) και ανέλαβε αρχικά την ενορία των Αγίων Αποστόλων Ρογκίων Βραγκιανών (19 χρόνια) και στη συνέχεια την ενορία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Καταφυλλίου ( άλλα 19 χρόνια) από όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 2016. Πρωτοστάτησε στην ανακαίνιση των εκκλησιών και των παρεκκλησίων των ενοριών του.
Άνθρωπος απλός, ταπεινός, αγαπητός, ανιδιοτελής, συμπονετικός, φιλήσυχος, υπομονετικός, με αγνή πίστη στο θεό. Ακάματος και φιλάνθρωπος ιερέας. Μοίραζε την ενεργητικότητα του και τη δημιουργικότητα του και σε άλλους τομείς, όπως έκαναν οι περισσότεροι παλιοί ιερείς της Αργιθέας. Οι αγροτικές και οι κτηνοτροφικές εργασίες μονοπωλούσαν την καθημερινότητα του. Του άρεσε να δουλεύει τη γη. Φρόντιζε πάντα τα περιβόλια του, εξασφαλίζοντας
ένα μικρό επιπλέον εισόδημα για την πολυμελή οικογένειά του. Αγαπούσε πολύ τα ζωντανά του και τα φρόντιζε πάντα ακούραστα από τα παιδικά του χρόνια .
Άνθρωπος δοτικός, τίμιος, στήριγμα πολλών ηλικιωμένων κατοίκων του χωριού. Αποτελούσε έναν από τους στυλοβάτες του χωριού μας, ακούραστος μαχητής σε όλη του τη ζωή. Δεν αρνήθηκε ποτέ τη βοήθεια του σε κανέναν. Στεκόταν πάντα δίπλα σε όλους τους συγχωριανούς και βοηθούσε πρόθυμα με κάθε τρόπο, όταν μπορούσε, όσους είχαν ανάγκη. Τον θυμάμαι να παρατάει τις δουλειές του και να επισκέπτεται στον Άγιο Σάββα, στην Αθήνα, έναν ηλικιωμένο συγχωριανό του, επειδή, έλεγε δεν είχε κανέναν άλλο στη ζωή και γενικά να συμπαραστέκεται σε όσους ανθρώπους καταλάβαινε ότι είχαν ανάγκη. Ακούραστος, αλληλέγγυος, αρωγός θελημάτων κι εξυπηρετήσεων, σε ένα επάγγελμα, σε ένα λειτούργημα, που δεν είχε ωράριο. Ποτέ δεν είπε «όχι» σε κανέναν, πασχίζοντας πάντα να εξυπηρετήσει. Φιλόξενος και ανοιχτόκαρδος. Η πόρτα του σπιτιού του ήταν πάντα ανοιχτή για όλον τον κόσμο. Φιλοξενούσε για κάποια χρόνια στο σπίτι του το δάσκαλο του δημοτικού σχολείου της περιοχής!
Όσοι τον γνώρισαν θα τον θυμούνται πάντα με αγάπη. Λένε ότι η μεγάλη παρακαταθήκη κάθε ανθρώπου είναι η μνήμη. Και ένα είναι βέβαιο, ότι εκτός της οικογένειας του θα μείνει για πάντα χαραγμένος στις μνήμες και τις καρδιές όσων είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί του. Με αγαθή ανάμνηση θα τον θυμούνται και οι ενορίτες του που βάπτισε, πάντρεψε, κήδεψε τους δικούς τους ανθρώπους και κοινώνησε αμέτρητες φορές, συμπαραστάθηκε ως γνήσιος πατέρας. Αδελφός και φίλος στις χαρές και τις λύπες τους, στις ευχάριστες και στις άσχημες στιγμές. Η ενάρετη ψυχή του πλανιέται και θα συνεχίζει να πλανιέται στα μέρη που έζησε και αφιέρωσε όλη τη ζωή του και στα οποία συνήθιζε να πράττει αγαθά έργα.
Όλοι μαζί, η πολυμελέστατη οικογένεια του, οι συγγενείς, πλήθος πιστών, ο Μητροπολίτης, οι συλλειτουργοί του, αποχαιρετήσαμε τον αγαπητό παπα-Γιώργη στην τελευταία του κατοικία πριν 40 
μέρες.
Βάλσαμο στην ψυχή της οικογένειας και των συγγενών τα εκκλησιαστικά λόγια του Σεβασμιοτάτου μητροπολίτη Καρδίτσης και Φαναριοφερσάλων κ.κ.Τιμόθεου, ο οποίος με άλλους συλλειτουργούς του αψήφησε τις πολύ αντίξοοες καιρικές συνθήκες και χοροστάτησε στην εξόδιο ακολουθία. Ευχήθηκε ο Πανάγαθος Θεός να τον κατατάξει μεταξύ των δικαίων και να προσφέρει παρηγοριά, δύναμη και κουράγιο στην οικογένειά του.
Ακόμη ηχούν στα αυτιά μου και τα συγκινητικά λόγια της κόρης του Μαρίας και του αδελφού του, Χρήστου.
«Σεβαστέ μας πατέρα, αγαπημένε μας παπα-Γιώργη, είμαστε σήμερα όλοι εδώ, τα παιδιά σου, τα εγγόνια σου, τα αδέρφια σου, οι συγγενείς, οι συλλειτουργοί σου, οι ενορίτες σου, οι φίλοι σου και νοερά είναι μαζί σου και όλοι όσοι τιμούν τη μνήμη σου και ήταν αδύνατο να είναι σήμερα κοντά σου λόγω των καιρικών συνθηκών για να σε συνοδέψουμε στο τελευταίο σου ταξίδι.
Αναρίθμητα είναι από προχθές τα μηνύματα αγάπης από όλα τα μέρη της Ελλάδας…
Είμαστε εδώ για να σου πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ και το πικρό αντίο…
Να σε ευχαριστούμε για την ανθρωπιά σου, για τη λεβεντιά σου, για την καλοσύνη σου, για το περίσσευμα αγάπης που μας δίδαξες με το παράδειγμά σου.
Να σε ευχαριστήσουμε που μας δίδαξες να μην λυγίζουμε, να πέφτουμε αλλά να ξανασηκωνόμαστε. Δούλευες ασταμάτητα για να μπορέσουμε εμείς τα παιδιά σου να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή. Κύρια εφόδια της ιερατικής σου διακονίας δεν ήταν η μεγάλη μόρφωση και τα πτυχία, αλλά η πλούσια καρδιά σου. Μια καρδιά πλημμυρισμένη από αγνά συναισθήματα και βιώματα χριστιανικά Και ήσουν πάντα κοντά στα προβλήματα, στις αγωνίες και στον πόνο των ενοριτών σου.
Σε ευχαριστούμε για όσα έκανες για την οικογένεια μας μια ζωή ολόκληρη
Η θλίψη είναι βαθειά… Που να βρω τη δύναμη και τις λέξεις να σε αποχαιρετήσω; Οι λέξεις δένουν κόμπο το λαιμό και με πνίγουν … Πάντα ήσουν εκεί που σε χρειαζόμασταν, πατέρα. Στις δύσκολες και στις όμορφες στιγμές μας ήσουν παρών. Αναρίθμητα τα συλλυπητήρια μηνύματα από όλη την Ελλάδα, από ανθρώπους που ήθελαν να είναι εδώ σήμερα αλλά δεν μπόρεσαν…
Είμαστε περήφανοι για σένα μπαμπά! Σαν να άδειασε ο τόπος μας και το σπίτι μας, πατέρα. Μαχητής σε όλη σου τη ζωή, μαχητής και τα τελευταία χρόνια με τα προβλήματα υγείας…
Υπάρχουν εκεί ψηλά στην ουράνια βασιλεία και σε περιμένουν, πατέρα, πάρα πολλοί άνθρωποι που βοήθησες επί γης. Άνθρωποι που τόσα χρόνια παρηγόρησες, συνόδευσες στην τελευταία τους
κατοικία και ξεπροβόδησες εσύ, πατέρα. Το ξέρω ότι κάπου από κει ψηλά θα μας βλέπεις και συ και θα προσεύχεσαι για μας!
Εμείς τα παιδιά του δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τις αξίες σου, πλάι στη μητέρα μας, και μ’ αυτόν τον τρόπο να σε τιμάμε και να σε κάνουμε χαρούμενο, πατέρα.
Να πας στο καλό, μπαμπά. Να ξεκουραστείς και να ησυχάσεις.
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Θα ζεις πάντα στη σκέψη μας και στην καρδιά μας
Ώρα σου καλή, Καλό σου ταξίδι πατέρα!!!
 |
 |
 |
Ξεμένει από ιερείς η Αργιθέα, τους τελευταίους στυλοβάτες της, όπως εύστοχα τους αποκαλούσε ο αείμνηστος Δημήτρης Γρίβας στο εξαίρετο ημερολόγιο -λεύκωμα(2013), αφιερωμένο στους ιερείς της Αργιθέας.
Πράγματι, στην εξόδιο ακολουθία του πατέρα του παπα-Γιώργη, σχεδόν δυο δεκαετίες πριν, παραβρέθηκαν πέραν των άλλων ιερέων και 7 ιερείς που διέμεναν μόνιμα και ιερουργούσαν σε χωριά της περιοχής μας. Από αυτούς μόνο δυο, και αυτοί ηλικιωμένοι ήταν στην εξόδιο ακολουθία του ίδιου! Φτάσαμε στην εποχή που πολλές ενορίες και πολλά χωριά δεν έχουν δικό τους
ιερέα, αλλά λειτουργούνται από ιερείς σταλμένους από την πρωτεύουσα του νομού ή από άλλα χωριά, και μάλιστα χρειάζεται ένας ιερέας να λειτουργήσει σε τρεις και τέσσερις ενορίες. Έτσι, τις περισσότερες Κυριακές και πολλές γιορτές οι εκκλησίες αυτών των χωριών μένουν άδειες και κλειστές, γιατί ο παπάς πρέπει να λειτουργήσει κι αλλού… Αποτέλεσμα, οι λιγοστοί κάτοικοι στις μικρές πλέον κοινότητες της Αργιθέας, να μην έχουν την ευκαιρία να συναντιούνται κάθε Κυριακή στο χώρο της εκκλησίας όπως παραδοσιακά συνέβαινε μέχρι τώρα. Μετά την συνένωση των κοινοτήτων, το κλείσιμο των σχολείων χάνεται, δυστυχώς, σιγά σιγά και μια από τις τελευταίες μορφές κοινοτισμού στα χωριά μας!
Β. Λ. Τσιουραντάνης
 Θα μας βρείτε και στα κοινωνικά δίκτυα:
|
||||||||||
|
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
 |
||
