70 χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου με τη συντριβή και παράδοση των Γερμανών (7 - 9.5.1945)
(....Οι Σοβιετικές δυνάμεις στις 16 Απριλίου 1945 περικυκλώνουν το Βερολίνο, πρωτεύουσα της Γερμανίας. Στις 30 Απριλίου 1945 μαθαίνοντας την προέλαση των Σοβιετικών προς την Καγκελαρία του Ράιχ, ο Χίτλερ αυτοκτονεί.
Στις 7 Μαΐου 1945, η Γερμανία άνευ όρων συνθηκολόγησε με τους δυτικούς Συμμάχους στην Ρεμ και με τους Σοβιετικούς στις 9 Μαΐου στο Βερολίνο.
Τον Αύγουστο του 1945 θα λήξει ο πόλεμος στον Ειρηνικό, αφού η ρίψη ατομικών βομβών εναντίον των ιαπωνικών πόλεων Χιροσίμα και Ναγκασάκι από τις ΗΠΑ, που είχαν ως συνέπεια το θάνατο 120.000 αμάχων, ανάγκασε τους Ιάπωνες να συνθηκολογήσουν στις 2 Σεπτεμβρίου 1945).
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος προκάλεσε 55 εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο. Ήταν η μεγαλύτερη και πλέον καταστροφική σύγκρουση στην ιστορία).
Παραθέτω εδώ την εργασία μου που είχα παρουσιάσει ενόψει εγκαινίων έκθεσης φωτογραφίας του Σπύρου ΜΕΛΕΝΤΖΗ από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λεοντίτου " Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ ".
''Δεν είναι τούτο πάλαιμα σε μαρμαρένια αλώνια
εκεί να στέκει ο Διγενής και μπρός να στέκει ο Χάρος.
Εδώ σηκώνετ΄ όλη η γή με τους αποθαμένους
και με τον ίδιο θάνατο πατάει το θάνατό της.
Κι απάνω-απάνω στα βουνά κι απάνω στις κορφές τους
φωτάει με μιάς Ανάσταση, ξεσπάει αχός μεγάλος.
Η Ελλάδα σέρνει το χορό ψηλά, με τους αντάρτες,
- Χιλιάδες δίπλες ο χορός χιλιάδες τα τραπέζια -
κι είν΄ οι νεκροί στα ξάγναντα πρωτοπανηγυριώτες.''
Είναι οι στίχοι από το ποίημα του μεγάλου μας ποιητή ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ "Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ"και τα λένε όλα.
Κρύβουν μέσα τους όλο το μεγαλείο του έπους της Εθνικής Αντίστασης.
Κυρίες και Κύριοι,
Αντίσταση είναι ο αγώνας που έγινε σε ολόκληρη την Ευρώπη κατά της Γερμανικής Κατοχής στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Είναι η πάλη για την ελευθερία της Πατρίδας, η πάλη κατά του ολοκληρωτισμού για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Στο σύνολό της έγερνε προς μία κοινωνική και πολιτική επανάσταση.
Οι μαχητές της Αντίστασης ήσαν ενωμένοι κατά του καταχτητή, όχι όμως και όταν ετίθετο θέμα μορφής της πολιτικής εξουσίας στην απελευθερούμενη χώρα.
Αντίμετρα του Καταχτητή για την καταστολή της ήταν οι εκτελέσεις των μαχητών και των αόπλων-αθώων πολιτών(Καλάβρυτα-Δίστομο κ.α.),τα μαρτύρια με τα συνακόλουθα τρομοκρατικά μέτρα της ΓΚΕΣΤΑΠΟ, οι φυλακίσεις και οι ομαδικές εξοντώσεις στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Οι δραστηριότητες των αντιστασιακών (μεμονωμένων ή οργανωμένων ομάδων) διακρίνονται σε έμμεσες και σε άμεσες.
Έμμεσες είναι η καθυστέρηση παραγωγής, η ανυπακοή-απροθυμία εκτέλεσης διαταγών, η σύνταξη και ρίψη παράνομων φυλλαδίων - προκηρύξεων και τύπου (είχαν σαν συνέπεια τον ψυχολογικό πόλεμο του εχθρού - και στην πλευρά των αντιστεκομένων τη χαλύβδωση των μαχητών και του λαού.
Άμεσες δραστηριότητες έχουμε: με παροχή βοήθειας στους δραπετεύοντες αιχμαλώτους πολέμου, με δολιοφθορές στις σιδηροδρομικές γραμμές, στις βιομηχανίες και στις τηλεπικοινωνίες, με ατομικές επιθέσεις κατά του εχθρού και των συνεργατών του δοσιλόγων, με μαζικές εκδηλώσεις και απεργίες, με τη δημιουργία μυστικού στρατού και αντάρτικου, με την διεξαγωγή αντάρτικων επιχειρήσεων.
Υπήρχε δηλαδή ποικιλία μορφών αγώνα - όμως δεν ήταν λίγες οι διαφωνίες στις αντάρτικες ομάδες για τις εφαρμοζόμενες μεθόδους.
Γενικά η Αντίσταση εγνώρισε την ίδια εξέλιξη.
Αρχικά με ενέργειες μεμονωμένων ατόμων.
Ύστερα με οργάνωση σε ανταρτικές ομάδες, σε δίκτυα και κινήματα και εν συνεχεία σε δημιουργία παράνομων ελεύθερων Κυβερνήσεων (Κυβέρνηση του Βουνού στις Κορυσχάδες Ευρυτανίας και στα Πετρίλια Αργιθέας).
Ο Ελληνικός Λαός στο σύνολό του εξεδήλωσε πλήρη συνοχή και συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση.
Οι δοσίλογοι και οι καιροσκόποι συνεργάτες των καταχτητών ήσαν μικρή-ασήμαντη μειοψηφία.
Ο ΕΛΑΣ του ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ κι ο ΕΔΕΣ του ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ ΖΕΡΒΑ ήσαν οι βασικές και μεγαλύτερες αντιστασιακές οργανώσεις και προσέφεραν με τους αγωνιστές τους τα μέγιστα στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα. Πότε συνεργαζόμενες και πότε κατά μόνας.
Εκείνο που πρέπει εδώ να τονισθεί και να γίνει σαφές είναι πως μιλάμε για την Εθνική Αντίσταση.
Συχνά στην Αντίσταση βρέθηκαν,όπως γνωρίζουν οι παλαιότεροι, άτομα της ίδιας οικογένειας στις δυό μεγαλύτερες αντιστασιακές οργανώσεις με όσες πολιτικές διαφορές κι άν είχαν μεταξύ τους. Όμως έδειξαν ότι ο στόχος τους ήταν κοινός: η απελευθέρωση της Ελλάδας.
Η Περιοχή των ΑΓΡΑΦΩΝ και της ΑΡΓΙΘΕΑΣ με τα όρη και τα δάση ήταν η ιδανική για το αντάρτικο.
Σε τούτον εδώ τον τόπο - όπου είχαν λημέρια ο Κατσαντώνης, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο Μπουκοβάλας, ο Χαϊντούτης, ο Γ. Καραούλης και τόσοι άλλοι
έγινε αντίσταση απέναντι στο φασίστα και στο ναζιστή καταχτητή. Και την αντίσταση αυτή την έκαμαν άνθρωποι δικοί μας.
Την έκαμαν και Αργιθεάτισσες και Αργιθεάτες!!!
Την έκαμαν οι παππούδες και οι γονείς μας και τα μεγαλύτερα αδέρφια μας!!!
Η σημερινή εκδήλωση κατά ένα μέρος της είναι έκφραση τιμής και στους Αργιθεάτες Αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης.
Δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε ονόματα γιατί είναι τόσοι πολλοί αφενός και αφετέρου είναι πλέον ή βέβαιο πως δεν τους γνωρίζουμε και δεν τους θυμόμαστε όλους με κίνδυνο να αδικήσουμε κάποιους.
΄Ισως αυτό, δηλαδή η καταγραφή της ιστορίας της Εθνικής Αντίστασης στην Αργιθέας θα πρέπει να γίνει με μια μεθοδευμένη εργασία μέσω των Συλλόγων σε κοινή προσπάθεια στο εγγύς μέλλον.
Τώρα που ακόμα υπάρχουν στη ζωή και αγωνιστές και αυτόπτες μάρτυρες.
Άξιο μνείας είναι το ότι ο ΦΩΤΙΟΣ ΝΑΚΟΣ από τα Βραγκιανά έλαβε μέρος στην κορυφαία στιγμή της Αντίστασης, στην ανατίναξη της Γέφυρας του ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΥ.
Αξιοσημείωτο επίσης είναι το ότι στο χώρο της ΑΡΓΙΘΕΑΣ και γενικώτερα στη Δυτική Θεσσαλία υπήρξε και δραστηριοποιήθηκε οργανωμένα το Κλιμάκιο του ΕΛΑΣ Δυτικής Θεσσαλίας με Καπετάνιο τον Μιλτιάδη Μπακογιάννη (Καραϊσκάκη) που ξεκίνησε από το Ανθηρό με πάνω από 100 αντάρτες.
Μεγαλύτερη έπαρση και συγκίνηση δεν θυμούνται οι παληοί Ανθηριώτες απο αυτή που ο σαλπιγκτής έδωσε το σύνθημα και ξεκίνησε το κλιμάκιο από την Πλατεία της Αγίας Παρασκευής.
Σημειούται πως πάρα πολλοί Αργιθεάτες είχαν ενταχθεί στον ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα.
Στα ΠΕΤΡΙΛΙΑ είχε την έδρα της η ΠΕΕΑ (Η Κυβέρνηση του Βουνού) για αρκετούς μήνες (από Μάϊο έως και Οκτώβριο 1944).
Στεγάσθηκε στο τότε Δημοτικό Σχολείο στο Μάγειρο - σημερινό Κοινοτικό Γραφείο.
Στο ΒΛΑΣΙ στρατοπέδευσε το Ρωσσικό Συμμαχικό απόσπασμα.
Στο ΜΕΖΗΛΟ κατοικοέδρευσαν οι Καλλιτέχνες της Εθνικής Αντίστασης ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΕΝΤΖΗΣ, Δημήτρης ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ (Ζωγράφος) και Βάλιας ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΗΣ.
Η γνωριμία του Σπύρου Μελεντζή με την Αργιθέα ήταν,μέσα στη δύσκολη περίοδο για την Πατρίδα μας, μιά καλή τύχη και για κείνον, μα και για μάς.
Μια γνωριμία που δεν έπαψε και μετά το θάνατό του.
Μα πως να πάψει αφού άφησε πίσω του αυτό το ανεπανάληπτο ιστορικό αρχείο, μέρος του οποίου έχουμε σήμερα μπροστά μας εδώ στο Λεοντίτο Αργιθέας.
Εδώ στην Αργιθέα που την περπάτησε, την αγάπησε και τη φωτογράφησε.
Κατέγραψε με το φακό του ανεπανάληπτες στιγμές του Έπους της Εθνικής Αντίστασης αποτυπώνοντας τον αντάρτη, το αετόπουλο, την Αργιθεάτισα με τα ζαλίκια και στον αργαλειό, τα τσοπανόπουλα και τα κοπάδια στις πλαγιές της Καράβας, τους αγρότες στα σταροχώραφα του Μουζακίου, τα ιστορικά Μοναστήρια, τα πέτρινα γιοφύρια (έσωσε τη γέφυρα Κοράκου σε φωτογραφίες πρίν την ανατίναξή της) και τόσα άλλα ανεβοκατεβαίνοντας τις χαράδρες και τα μονοπάτια της Αργιθέας και των Αγράφων.
Μοναδικό το αρχείο του και σε ιστορικά ντοκουμέντα και σε όγκο που κανείς φωτογραφικός δημιουργός δεν μπορεί να τον πλησιάσει.
Καταξιώθηκε ως ο φωτογράφος της Εθνικής Αντίστασης κι όχι άδικα.
Οι φωτογραφίες του Σπύρου Μελεντζή είναι άψευστες και αδιάσειστες μαρτυρίες για την ιστορία του τόπου μας.
Κατέγραψε τα Χιτλερικά εγκλήματα, τη δράση του ΕΛΑΣ στην Ελεύθερη Ελλάδα φωτογραφίζοντας από τον ανώνυμο αγωνιστή μέχρι τους επώνυμους.
Βρέθηκε από κοντά στο Κεντρικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη και στη Θεσσαλία.
Λέγεται πως είχε μαζύ του 300 φίλμς και άρχισε να καταγράφει την δραστηριότητα των αντάρτικων ομάδων. Όταν αργότερα εμφάνισε το υλικό στην Αθήνα εκεί φάνηκε ο πλούτος της δουλειά του. Όμως λέγεται πως ο Γ.Γ του ΚΚΕ Γ.Σιάντος (για λόγους που εκείνος γνώριζε) του έστειλε διαταγή "να κρύψει και να εξαφανίσει τις φωτογραφίες"
Αργότερα το 1944 θα τον φωνάξουν << να ανέβει στην Ελεύθερη Ελλάδα >> για να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως φωτογράφος του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα.
Και έτσι ήρθε και στην Αργιθέα.
Ο Σπύρος Μελετζής είναι ο Φωτογράφος της Αντίστασης και μόνο και όχι του εμφυλίου. Απόδειξη ότι συμμετείχε μόνο στον Απελευθερωτικό Αγώνα και δεν συμμετείχε στον εμφύλιο.
Το έργο του είναι στάση ζωής, είναι πνευματική και κοινωνική θέση και στάση.
Είναι Κοινωνικό, Πολιτικό, Θρησκευτικό και Πολιτιστικό ντοκουμέντο.
Είναι εικόνες μνήμης, τιμής και νοσταλγίας που ζωντανεύουν τις ρίζες της φυλής μας. Που ζωντανεύουν τις καταβολές μας.
Η Έκθεση έργων σήμερα εδώ στο ΛΕΟΝΤΙΤΟ ΑΡΓΙΘΕΑΣ είναι σπουδαίο γεγονός για τον τόπο.
Η εκδήλωση αυτή είναι μια Παναργιθεάτικη εκδήλωση και σαν τέτοια πρέπει να την βλέπουμε.
Αν και προσωπικά, έχω από χθές έκθεση φωτογραφίας στο Ανθηρό στα πλαίσια των φετεινών πολιτιστικών εκδηλώσεων, είμαι εδώ. Πέρα δε από εμένα είναι εδώ και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ανθηριωτών Αθήνας Δημήτρης Καναβός και ο Δημοτικός Σύμβουλος Χρήστος Καναβός και ο δάσκαλος Ηλίας Μπαλάνος - ομιλώ για Ανθηριώτες.-
Είμαστε εδώ για να δώσουμε το παρόν σε μιά εκδήλωση σοβαρή και πνευματική που ανεβάζει το επίπεδο της πατρίδας μας.
Η νεολαία της Αργιθέας, στην οποία στηρίζουμε τις ελπίδες μας για το μέλλον αυτού του τόπου, είναι ευκαιρία να πληροφορηθεί και να μάθει όχι μόνο το παλαιότερο αλλά και το κοντινό ιστορικό παρελθόν.
Κλείνω με μιά πρόταση : να συσταθεί επιστημονική επιτροπή από τους Αργιθεάτικους φορείς που θα ασχοληθεί σοβαρά και αντικειμενικά με την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης στην Αργιθέα.
Σας ευχαριστώ
ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΕΣ
Α) Το Ανθηρό την Άνοιξη και τον Οκτώβριο του 1943 βομβαρδίστηκε αεροπορικώς από τους καταχτητές.
Συγκεκριμένα την Άνοιξη του 1943 οι Ιταλο-Γερμανοί καταχτητές βομπάρδισαν αεροπορικά το Ανθηρό Αργιθέας προκειμένου να καταστρέψουν το Δημοτικό Σχολείο κυρίως, όπου υπήρχε Νοσοκομείο και χειρουργούσαν τραυματισμένους αντάρτες(μεταξύ των ιατρών που χειρούργησαν σε αυτό ήταν και ο Πέτρος Κόκκαλης, πατέρας του Σωκράτη Κόκκαλη, οι γιατροί Σκύφτης, Βασιλείου κ.α.). Τελικά δεν το κατάφεραν. Μία από τις βόμπες σκότωσε τρεις άτυχους καλαντζήδες που κατάγονταν από το Μουζάκι.
Μερικές, όπως η εδώ σε αποκλειστική μου φωτογραφία, δεν έσκασαν.
Η συγκεκριμένη ανασύρθηκε μετά 65 χρόνια από την αυλή του Ανθηριώτη πρώην Γ.Γ. Υπουργείου Ανάπτυξης Σπ. Παπαδόπουλου και αφού ανατινάχθηκε το εδώ κομμάτι της με μέριμνα του Δημάρχου Χρήστου Καναβού, του Προέδρου του Τ.Σ. Ανθηρού Τάσου Ευαγγέλου και του Ηλία Γ. Κραμποκούκη και εμένα τοποθετήθηκε στο Μουσείο Ανθηρού για να κρατάει στη μνήμη μας και στη μνήμη των γενεών την ιστορία του Χωριού μας.
Β) Ο ζωγράφος της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΕΝΤΖΗΣ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΕΡΑΣΕ ΣΤΗΝ ΑΡΓΙΘΕΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.
Γνωρίστηκε και συνδέθηκε στενά με τη Λαογράφο ΣΟΥΛΑ ΤΟΣΚΑ – ΚΑΜΠΑ και το σύζυγό της ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΜΠΑ από τα ΠΕΤΡΙΛΙΑ, δυο σπουδαίους πνευματικούς ανθρώπους της Αργιθέας και ένεκα της στενής φιλίας τους συνδέθηκε με το Σύλλογο Αργιθεατών Αθήνας στις εκδηλώσεις του οποίου ήρχετο (εκεί προσωπικά μέσω του Λευτέρη Κάμπα τον γνώρισα).
Ο,ΤΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΕ Ο ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΕΝΤΖΗΣ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!
Στενά φιλικά συνδεδεμένος με τον ακμαίους ανθρώπους της Παράδοσης και του Λαϊκού Πολιτισμού ΣΟΥΛΑ και ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΜΠΑ, όπως προανέφερα, και περιδιαβαίνοντας τα ίδια μονοπάτια στην Αργιθέα το 1980 φιλοξενούμενος του ζεύγους ΚΑΜΠΑ στα Πετρίλια - όπως τότε στην Αντίσταση που έμενε στο Μεζήλου – έπεσε επάνω στη νεαρή συμπατριώτισσα ΜΑΡΙΑ ΦΡΥΔΑ του Μιλτιάδη και ο φακός του έγραψε!!!!
Τη συνέλαβε αυθόρμητα να κουβαλάει αγόγγυστα και με πλατύ χαμόγελο τη νεροβάρελα γιομάτη!!!
Η βαρέλα, το ξύλινο αγγειό για το νερό, είναι του σπιτιού της οικογένειας Μιλτιάδη Φρύδα. Την εποχή εκείνη το νερό δεν είχε έρθει στα σπίτια και οι βαρέλες, οι βτσέλλες,τα γκιούμια και τα κακάβια χρησιμοποιούνταν ακόμη κανονικά για το κουβάλημα του νερού.
Ό, τι κατέγραφε ο αείμνηστος ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΕΝΤΖΗΣ έμενε στην Ιστορία!!! Έχω άποψη αφού με το συμπατριώτη και φίλο ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΜΠΑ επισκεφτήκαμε αρκετές φορές το Ίδρυμα-Μουσείο στου Ζωγράφου Αττικής και είδα σχεδόν όλο το πρωτόλειο αρχειακό υλικό-ανάμεσά του και πολλά θέματα από την Αργιθέα,
Η ΜΑΡΙΑ ΦΡΥΔΑ θυμάται και αφηγείται από τη συνάντηση εκείνη:
Αναμνήσεις!!!...Όμορφες αναμνήσεις ...συγκινητικές!!! Μπορεί να δείχνει η φωτογραφία κάτι το σκληρό και δύσκολο... Γι αυτόν που το έζησε όμως κάθε άλλο παρά σκληρή ανάμνηση είναι να κουβαλήσεις το ολόδροσο περιεχόμενο με αυτό το αγγειό!!!
Κι αφού κάτσεις στη συνέχεια να ξαποστάσεις, να πιεις ένα ποτήρι απ' αυτό...Τότε θα κλείσεις στην καρδιά σου την πιο γλυκιά ανάμνηση...Μοσχοβολάει κέδρο το νερό της βαρέλας και η γεύση του δεν περιγράφεται με λόγια... 33 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τη στιγμή της φωτογραφίας, που απαθανάτισε την πραγματικότητα της εποχής εκείνης... Κουβαλητό τότε το νερό για τις ανάγκες του σπιτιού...Από κοντινή απόσταση για το ''σκέριο''...και από τον ''Πλάτανο'' (βρύση στο Μαρκελέσι με παγωμένο νερό) για να πιούν, να δροσιστούν, κυρίως το καλοκαίρι...
Μια ώρα περπάτημα με τη βαρέλα ζαλίκα και ανηφόρα στο μονοπάτι...και βιασύνη να μη ζεσταθεί στο δρόμο.
Να το ευχαριστηθούν οι γέροντες κυρίως, που περίμεναν να έρθει το νερό με το κύπελλο στο χέρι...
''Βάλε μ' νια στάλα κρύο''...''φλέρ' είνι'' ....''Τ' δροσιά τ' ναχ'ς κι την ευχή μ''...
Αυτά τα λόγια ήταν η αμοιβή της νεροκουβαλήτρας...και πραγματικά άξιζαν τον κόπο!!!
Αυτό όλο το σκηνικό άφηνε μια απέραντη ικανοποίηση στην ψυχή σου και έκανε τον κόπο χαρά!!!
Χρόνια δύσκολα, αλλά συνάμα χαρούμενα και ζωντανά και ανθρώπινα...
Εικόνες και στιγμές που άφησαν αναμνήσεις βαθιά χαραγμένες στην ψυχή κάθε Αργιθεάτισσας, που είχε την τύχη να τις ζήσει!!!!!!
Αισθάνομαι την ανάγκη από τη θέση που βρέθηκα, της ανυποψίαστης ''πρωταγωνίστριας'', μέσα από αυτή τη φωτογραφία, να καταθέσω κάποιες σκέψεις και την προσωπική μου εμπειρία από τη σύντομη γνωριμία μου με τον αείμνηστο κ. Σπύρο Μελετζή, τον άνθρωπο που μας άφησε σαν κληρονομιά αυτή τη φωτογραφία.
Πριν 33 χρόνια ένα βραδάκι εμφανίστηκαν στην αυλή του πατρικού μου σπιτιού στο Μαρκελέσι δύο άνθρωποι, περαστικοί οδοιπόροι. Άγνωστοι σε μένα και την οικογένειά μου τότε.
Ήταν ο Λευτέρης ο Κάμπας και ο κ. Σπύρος, ο στενός φίλος της οικογένειας Λευτέρη και Σούλας Κάμπα. Δεν ήταν θέμα για συζήτηση ότι θα μέναν μαζί μας το βράδυ εκείνο. Στην Αργιθέα η φιλοξενία ήταν δεδομένη πάντα!!!.
Εδώ θα αναφέρω κάτι που στη σκέψη μου έχει μείνει ανεξίτηλο, για το ήθος και τη διάκριση του ανθρώπου Σπύρου Μελετζή !!!.
Στην πρότασή μου να χρησιμοποιήσει το νερό της νιπτήρας πού υπήρχε τότε στην αυλή και τη γεμίζαμε με το νερό το κουβαλητό της βαρέλας, αρνήθηκε λέγοντας ..
Εσείς το κουβαλάτε στην πλάτη σας ...κι εγώ να το ξοδέψω να πλυθώ;
Πήρε την πετσέτα στον ώμο του και περπάτησε μέχρι την πιο κοντινή βρύση (στα 500 μέτρα) για να εξυπηρετηθεί!!!
Ακολούθησε ένα αξέχαστο βράδυ για όλους μας. Την επομένη το πρωί ενώ έφερνα τη βαρέλα γεμάτη από τη βρύση ο κ. Σπύρος με την προτροπή του δικού μας Λευτέρη πήρε το φωτογραφικό του φακό και αποτύπωσε αυτή τη φωτογραφία, που ποτέ δε φαντάστηκα πως θα κατέληγε να αναδειχθεί σε κειμήλιο της Αργιθεάτικης παράδοσης!!!
Αυτό το σχόλιο -αναφορά θεωρώ χρέος μου να το καταθέσω στη μνήμη του Σπύρου Μελετζή,....
Γ) ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ!!!!
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ...
ΜΕΝΕΛΑΟΣ Νικ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
