Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Η Ελλάδα θρηνεί από άκρου σε άκρο... το χαμό μικρών παιδιών, μητέρων, πατεράδων και ηλικιωμένων ανθρώπων από το ακραίο φαινόμενο της φονικής πυρκαγιάς, των δυνατών ανέμων και του στροβιλισμού που ξεκίνησε από την Πεντέλη και έγλυψε τη θάλασσα στις ακτές, στο όμορφο Μάτι Αττικής.
Σε απόσταση μόλις 30 χλμ από το κέντρο της Αθήνας, δέκα πέντε λεπτά από το λιμάνι της Ραφήνας, δίπλα στον ιστορικό τόπο του Μαραθώνα.
Αλαφιασμένοι οι κάτοικοι, οι τουρίστες, οι επισκέπτες. Σε κατάσταση σοκ και πανικού, έτρεχαν να βρουν οδούς διαφυγής και σωτηρίας... προς τη θάλασσα.
Αγκαλιασμένοι γονείς με παιδιά απανθρακώθηκαν, έσβησαν, χάθηκαν. Αγνοούνται έως και σήμερα δεκάδες.....
87 ήδη οι νεκροί και πολλοί αγνοούμενοι, πολλοί και οι τραυματίες.
Η Ελλάδα θρηνεί !!!..... Όλος ο Ελληνισμός εύχεται, να είναι τα τελευταία θύματα του άνισου αγώνα με τα ακραία καιρικά φαινόμενα...
Ευχόμαστε από βάθους καρδιάς, στους συγγενείς των θυμάτων, να βρουν τη δύναμη να συνεχίσουν τη ζωή, να θυμούνται αιωνίως τα αγαπημένα τους πρόσωπα που χάθηκαν άδικα. Οι αγνοούμενοι να βρεθούν σώοι, οι τραυματίες να αναρρώσουν τάχιστα. Ο πανδαμάτωρ χρόνος να γιατρέψει τον άφατο πόνο, τη θλίψη όλων.
Το φαινόμενο ήταν ακραίο, συνδυασμός πολλών αρνητικών συμπτώσεων - η κακή τύχη, οι πολλές ταυτόχρονα εστίες φωτιάς (Κινέττα, κ.λπ.), ίσως η υποτίμηση του κινδύνου, η μορφολογία της περιοχής, η σιγουριά ότι το Κράτος θα σώσει την κατάσταση..... Αφού δίπλα είναι τα πάντα.......
Αποδείχθηκε όμως ότι το όλο σύστημα Πολιτικής Προστασίας είναι αίολο, με κενά, χωρίς αποτελεσματικό συντονισμό......
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, το Πυροσβεστικό σώμα παρά την αυτοθυσία των στελεχών του, το Λιμενικό, η Αστυνομία, η Γενική Γραμματεία πολιτικής προστασίας, τα συναρμόδια υπουργεία, δεν μπόρεσαν ούτε να προβλέψουν, ούτε να ανακόψουν την πύρινη λαίλαπα, που έτρεχε με 120 χλμ. / ώρα...
Η αξιοπιστία των Θεσμών έχει τρωθεί σοβαρά, οι ψυχές των αδικοχαμένων ανθρώπων μας ζητούν δικαίωση, απαιτούν, επιτέλους, η θυσία τους να είναι η τελευταία....
Η σύγχυση αρμοδιοτήτων, οι επικαλύψεις, η μεταφορά ευθυνών χωρίς αντίστοιχους πόρους και προσωπικό, αποτελούν διαχρονικές παθογένειες του υδροκέφαλου Ελληνικού Κράτους.
Ο απλός πολίτης, οι νεκροί μας, ρωτούν: "Δεν προβλέφθηκε η ταχύτητα, η φορά της πυρκαγιάς; Γιατί χρειάστηκε να μείνουν στη θάλασσα πάνω από τρείς - πέντε ώρες ώσπου να σωθούν από ταχύπλοα, βάρκες, φουσκωτά;
Πόσοι πνίγηκαν επειδή υπήρξε αυτή.... η αδικαιολόγητη καθυστέρηση, όταν το λιμάνι της Ραφήνας ήταν τόσο κοντά;. Αμείλικτα ερωτήματα. Αναπάντητα γιατί.........".
Η τραγωδία αυτή, όμως, ανέδειξε την Ενότητα και την Αλληλεγγύη της κοινωνίας μας, των κομμάτων - που δεν έσπευσαν να την εκμεταλλευτούν αντιπολιτευτικά, σεβάστηκαν όλοι τα αθώα θύματα, την οδύνη, το τριήμερο εθνικό πένθος.
Οι Έλληνες, είμαστε λαός που αυτοθυσιάζεται για τον διπλανό του, την Ελευθερία, την Πατρίδα, την πίστη!
Δυστυχώς, υστερούμε - κατά την ταπεινή μας άποψη - σε αυτοπειθαρχία, σε εκπαίδευση προστασίας από φυσικές καταστροφές, σε προβλεπτικότητα και προνοητικότητα, σε λήψη μέτρων (μάζεμα κλαδιών, χόρτων, ασφάλιση, χρήση αντιπυρικών υλικών στα σπίτια, δεξαμενές νερού, ελευθέρωση δρόμων, μαθήματα στα παιδιά για κολύμπι, αντιμετώπιση κινδύνων, ασκήσεις ετοιμότητας, υπακοή στις εντολές των αρμοδίων κ.λπ.). Τρέχουμε υπερβολικά, μιλάμε στο κινητό ενώ οδηγούμε, πετάμε τα σκουπίδια, είμαστε πρωταθλητές στα τροχαία, στους πνιγμούς........
Ζούμε τον 21ο αιώνα, τον αιώνα της Κλιματικής Αλλαγής, των "ακραίων καιρικών φαινομένων", που αποδεικνύονται πιο θανατηφόρα και από τακτικό, συμβατικό πόλεμο......
Πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμοί, κυβερνοεπιθέσεις σε δίκτυα επικοινωνιών, διασπορά ψευδών ειδήσεων, σαμποτάζ σε αεροδρόμια, μετρό, δίκτυα ύδρευσης, χρήση χημικών όπλων, επιδημίες, μετακινήσεις προσφύγων και εξαθλιωμένων μεταναστών..... αφύλακτα σύνορα, εγκληματικότητα στις πόλεις και στην ύπαιθρο, γήρανση πληθυσμού, ερήμωση υπαίθρου, εγκατάλειψη μικρών νησιών, φυγή νέων στο εξωτερικό..... θα είναι πλέον συνήθη περιστατικά.
Απαιτείται να συνειδητοποιήσουμε τους σύγχρονους κινδύνους, να σχεδιάσουμε νέα συστήματα ασφαλείας και προστασίας των πολιτών, των παιδιών μας, να αναστρέψουμε την... παθογένεια, το.... σαράκι που κατατρώει την Πατρίδα μας, τον Ελληνισμό...... η αναβλητικότητα, το "δεν θα συμβεί σ’ εμένα"....
Με εθνική ενότητα, συνεργασία, αυτοπειθαρχία, συλλογικότητα, αυτοπεποίθηση και πίστη στους νέους θεσμούς που θα σέβονται, θα συμπονούν και θα προστατεύουν τους πολίτες, αποτελεσματικά και αξιόπιστα! Θα εμπνέουν εμπιστοσύνη και σιγουριά!
Η ισχυρή νέα πολιτική βούληση και η νέα νοοτροπία, πολιτών και αρχόντων, είναι τα θεμέλια για μια Ελλάδα ισχυρή που θα προστατεύει τα παιδιά της, σε ένα ειρηνικό, ασφαλές, ευρωπαϊκό περιβάλλον !
Η αυτοκριτική των Πολιτικών μας, των Αυτοδιοικητικών, των υπευθύνων της Πολιτικής Προστασίας, αναγκαία όσο ποτέ, απέναντι σε όσους έφυγαν εντελώς άδικα και με τραγικό τρόπο, στους πολίτες που επέζησαν, στις επόμενες γενιές....
Αιωνία τους η μνήμη...... Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους τους.
[Αφιερώνω το πένθιμο αυτό Σημείωμα μου, στον πατέρα μου Κώστα Χαραλάμπους Παπακώστα, που έφυγε σε ηλικία 67 ετών, προς τον Κύριο, σαν σήμερα, της Αγίας Παρασκευής, τέτοια ώρα (δειλινό) το 1994.... κηδεύτηκε στον Άγιο Δημήτριο Βραγκιανών και ετάφη στο κοιμητήριο της Παληακκλησιάς......].
Δημήτρης Παπακώστας
Αιρετός ΤΑ Αργιθέας Καρδίτσας 1999-2019
Πρόεδρος Δ.Σ. ΟΡΕΙΝΗΣ ΑΡΓΙΘΕΑΣ
