|
02 - 07 - 2026
|
 |
|
|
|
|||||||||||||||||||
Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερούς τους.
Πλάτων 427-347 π.χ.
Επανάληψις, μήτηρ πάσης μαθήσεως Αρχαίο Ελληνικό ρητό
Ενίοτε δε, είναι μήτηρ "βαρεμάρας" και... "εκνευρισμού" Κ. Τ.
----------
Η ορθή σκέψη χάνει τη δύναμή και το κύρος της, αν την επαναλαμβάνεις πολύ συχνά" Αντρέ Μωρουά
Σε μια εποχή καθολικής εξαπάτησης, το να λες την αλήθεια είναι μια επαναστατική πράξη!
Η φράση αποδίδεται από πολλούς στον George Orwell, αμφισβητείται όμως αυτή η απόδοση
Υπάρχουν τέσσερα πράγματα που κανείς μας δεν μπορεί να ανακτήσει.
Η πέτρα… αφού ριχθεί. Η λέξη… αφού ειπωθεί.
Η ευκαιρία… αφού χαθεί. Ο χρόνος… αφού περάσει.
Είναι όλοι όσοι δεν έχουν εισπράξει τις Eυρωπαϊκές επιδοτήσεις για το 2024, μετά το ασύλληπτο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Σε ένα μαγευτικό τοπίο στην ορεινή Ελλάδα, ο ομότιμος καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Νικόλαος Εμμανουήλ, μοιράζεται μια βαθιά φιλοσοφική συζήτηση για τη ζωή, τη γνώση, την ταπεινότητα και τη σχέση μας με τη φύση.
Στο ορεινό χωριό Βράχα Ευρυτανίας συναντήσαμε τον κύριο Κώστα, 91 ετών, ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας τις μνήμες και τις εμπειρίες μιας ολόκληρης ζωής. Από τα δύσκολα παιδικά χρόνια, τον πόλεμο και τον εμφύλιο, μέχρι τα πανηγύρια, την καθημερινότητα και τη μακροζωία, ο κύριος Κώστας μας μεταφέρει με τον δικό του τρόπο σε μια άλλη εποχή. Ένα βίντεο-ταξίδι στην ιστορία και την ψυχή του τόπου.
Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας στην ορεινή Ελλάδα, βρισκόμαστε στο Νεοχώρι Ευρυτανίας, όπου συναντάμε τον Δημήτρη στον ελαιώνα του. Μας δείχνει πώς γίνεται σήμερα το μάζεμα της ελιάς με σύγχρονο μηχάνημα, πώς άλλαξε η καθημερινότητα των ανθρώπων και τι σημαίνει να μεγαλώνεις μέσα στη φύση.
Σε μια γωνιά του σπιτιού, πίσω από τα μισόκλειστα στόρια, η σκιερή σιλουέτα μιας γυναίκας στέκεται ακίνητη, κρατάει με τα δυο της χέρια το πρόσωπό της. Όχι για να κρύψει τον πόνο, αυτόν τον έχει συνηθίσει. Αλλά για να συγκρατήσει ότι έχει απομείνει από την αξιοπρέπειά της. Η πόρτα πίσω της κλειστή όχι από επιλογή, αλλά από τον φόβο που έγινε συνήθεια. Στον διάδρομο δεν ακούγονται βήματα, μόνο η αναπνοή της που τρέμει, λες και φοβάται μην προδώσει την καρδιά της. Στο μυαλό της οι σκέψεις μπλέκονται «βοήθεια… σταμάτα… δεν μπορεί να μου αξίζει αυτό…»
Στους πρόποδες του Ολύμπου, στο ιστορικό Δίον Πιερίας, συναντάμε τον κύριο Γιώργο - τον τελευταίο Σαρακατσάνο κτηνοτρόφο της περιοχής. Από παιδί διάλεξε τα πρόβατα αντί για τα “γράμματα” και στα 14 του χρόνια ανέβασε μόνος του 250 πρόβατα στην Πετρόστρουγκα, φτάνοντας αργότερα να βόσκει 900 ζώα για 48 ολόκληρα καλοκαίρια στο βουνό.
Την Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2025 βρεθήκαμε στα Κάτω Πεδινά Ιωαννίνων, στο μαγευτικό Ζαγόρι, για να ζήσουμε από κοντά τη Γιορτή Τσίπουρου που διοργάνωσε ο Σύλλογος Κάτω Πεδινών στην πλατεία του χωριού.
Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας στην Αιτωλοακαρνανία και φτάνοντας κοντά στον Ιόνιο συναντάμε ξανά την αγαπημένη κυρία Ντίνα. Αυτή τη φορά τη βρίσκουμε στο χωράφι της, στον ελαιώνα, όπου μαζεύει τις ελιές της και -όπως μόνο εκείνη ξέρει- τραγουδάει με την ψυχή της.
Ως «ιστορική» μέρα χαρακτηρίστηκε, για άλλη μια φορά, η έλευση Αμερικανών αξιωματούχων και στελεχών της πετρελαϊκής βιομηχανίας στη χώρα. Μαζί με τους πιστούς στο αμερικανικό άρμα τοπικούς μας άρχοντες, υπέγραψαν μεταξύ άλλων την είσοδο της ExxonMobil, στην κοινοπραξία που κατέχει το «Οικόπεδο 2» στο βόρειο Ιόνιο για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων. Στην πανάκριβη φιέστα στο Ζάππειο μας ανακοινώθηκε με λαμπρότητα η ανάδειξη της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο της Ανατολικής Μεσογείου και η μετατροπή της από πάλαι ποτέ σταυροδρόμι, σε διάδρομο.
Ένα παιδί κάθεται στην άκρη του δωματίου. Στα χέρια του κρατά ένα παιχνίδι, μα δεν παίζει. Τα δάχτυλά του το γυρίζουν μηχανικά, σαν να προσπαθεί να θυμηθεί πώς είναι να χαίρεται. Κοιτάζει την πόρτα χωρίς να τολμά να την πλησιάσει. Δεν κλαίει, ίσως γιατί έχει μάθει πως το κλάμα φέρνει φωνές. Δεν μιλά γιατί η σιωπή μοιάζει ασφαλέστερη. Το φως του δωματίου είναι χαμηλό, όπως χαμηλό είναι και το βλέμμα του. Κι εκεί, μέσα σε αυτή τη σιωπή, χωράει όλη η κραυγή ενός παιδιού που υποφέρει.
