Η Ελλάδα είναι από τις χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή ελαιόλαδου στον κόσμο. Πριν 50 χρόνια η ελιά άρχισε δειλά - δειλά καλλιεργείται και στο νομό Τρικάλων. Η καλλιέργεια της ελιάς αποτελεί βασική απασχόληση σε πολλούς νομούς της χώρας, δημιουργεί ένα ωραίο περιβάλλον, και αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά. Είναι το δέντρο της Αθηνάς, το δέντρο της ειρήνη και σύμβολο των Ολυμπιακών αγώνων. Δεν είναι τυχαίο ότι στην χριστιανική παράδοση, ο σίτος, ο οίνος και το έλαιον είναι οι ευλογημένοι καρποί. Η Ελλαδική γη κατά κύριο λόγο καλύπτεται από καλλιέργειες δημητριακών, αμπέλου και ελιάς. Η καλλιέργεια της ελιάς στην Ελλάδα αντιπροσωπεύει το 87,21% των δενδρωδών καλλιεργειών. Η Ελλάδα είναι τρίτη
Από ξυπόλητος στο χωριό... οδηγός ταξί στην Νέα Υόρκη
Πληροφορίες
Η Αμερική μου έδωσε αυτά που η πατρίδα αρνήθηκε.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας στην ορεινή πατρίδα, βρεθήκαμε στο μικρό χωριό Διασελλάκι του Θέρμου, όπου συναντήσαμε τον κύριο Θανάση - έναν Έλληνα μετανάστη που έζησε 53 χρόνια στην Αμερική.
Μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια, έζησε χωρισμούς, στερήσεις και πόνο, μα κατάφερε με κόπο και αξιοπρέπεια να σταθεί στα πόδια του και να δημιουργήσει μια νέα ζωή στην ξενιτιά.
Η συγκινητική του μαρτυρία μάς θυμίζει την αξία της οικογένειας, της πίστης και της επιμονής απέναντι στις δυσκολίες.
Πρόσφατα ανακινήθηκε σε εκδήλωση της δυναμικής κίνησης Πολιτών: «Πρωτοβουλία για την κοιλάδα Αχελώου», που στήριξαν ομάδες ευρωβουλευτών (Λαϊκό κόμμα / Σοσιαλιστές & Δημοκράτες/ Αριστερά (Left) - στην Αθήνα, το αίτημα για νέο σύγχρονο διαπεριφερειακό άξονα “Καρδίτσα - Αργιθέα - Άρτα” (160 χλμ σνλ) και κατασκευή οδικής σήραγγας Τυμπάνου με αναγκαίες προσβάσεις.
@ Ως γνωστό σήμερα ο δρόμος διέρχεται από αυχένα Τυμπάνου σε υψόμετρο 1650μ με μεγάλες δυσχέρειες τον χειμώνα (χιονοπτώσεις - παγετός - ομίχλη - πτώσεις βράχων κα).
Μεγάλωσε ξυπόλητος | Ο τελευταίος μυλωνάς των Αγράφων
Πληροφορίες
Γεννήθηκα μέσα σε καλύβα… Η συγκλονιστική ιστορία του τελευταίου μυλωνά στα Άγραφα
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στα επιβλητικά βουνά των Αγράφων, στον μικρό οικισμό Κουστέσα στα Βραγγιανά Ευρυτανίας, συναντήσαμε τον 93χρονο παππού Βασίλη - τον τελευταίο μυλωνά του χωριού.
Μέσα από τις συγκλονιστικές του αφηγήσεις, ζωντανεύουν τα δύσκολα χρόνια της φτώχειας, του Εμφυλίου, αλλά και η αγάπη για τον τόπο, τη δουλειά και τους ανθρώπους.
Μια σπάνια μαρτυρία ζωής από έναν άνθρωπο που έζησε τον τόπο του σε όλες του τις εποχές.
Να γυρίσεις πίσω, παιδάκι μου… | Η Συγκινητική Ευχή της Μάνας
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Η ομογένεια που κράτησε ζωντανή την Ελλάδα | Η ιστορία του Γιάννη από την Περίστα
Στο σημερινό μας βίντεο συναντάμε τον κύριο Γιάννη Καλτσά, με καταγωγή από την Περίστα Ναυπακτίας και δεκαετίες ζωής στην Αμερική. Μιλάμε για τη μεγάλη, συχνά αθέατη, προσφορά της ελληνικής ομογένειας: από τα εμβάσματα και τα έργα υποδομής στα χωριά έως τη διατήρηση της γλώσσας, των εθίμων και την ισχυρή φωνή της διασποράς στο εξωτερικό. Ο κύριος Γιάννης θυμάται τη δύσκολη παιδική ηλικία στο χωριό, το πρώτο ταξίδι στη Νέα Υόρκη, τις σπουδές και την επαγγελματική πορεία, αλλά και την αδιάκοπη σύνδεση με την πατρίδα - το πανηγύρι του Σωτήρος, τις επιστροφές, τα αντικείμενα-ενθύμια και την επιθυμία του να αναπαυθεί «εκεί που γεννήθηκε».
Γεννημένος ανάμεσα στα ζώα | Ο Χρήστος και τα πρόβατά του
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στην καρδιά της Αιτωλοακαρνανίας, στους πρόποδες του Παναιτωλικού, συναντούμε τον κύριο Χρήστο - έναν άνθρωπο που γεννήθηκε ανάμεσα στα ζώα και έμεινε πιστός στη γη και την παράδοση.
Στο ημιορεινό χωριό Νερομάνα, ο χρόνος κυλά ήρεμα και η ζωή ακολουθεί τον ρυθμό της φύσης. Ο Χρήστος μάς ανοίγει την πόρτα του στάβλου του και μοιράζεται μαζί μας ιστορίες μιας άλλης εποχής: για τις δυσκολίες της κτηνοτροφίας, τους κινδύνους από τα άγρια ζώα, τα έθιμα που χάνονται, αλλά και την αγάπη του για τον τόπο που δεν εγκατέλειψε ποτέ.
Ένα αληθινό οδοιπορικό στη ζωή ενός τελευταίου κτηνοτρόφου που παλεύει καθημερινά να κρατήσει ζωντανό ένα κομμάτι της Ελλάδας που σβήνει.
Η Ήπειρος που αντιστέκεται | Το Οικομουσείο Ζαγορίου
Πληροφορίες
Ένα μουσείο που δίνει ζωή στην παράδοση και στον βιώσιμο τουρισμό της Ηπείρου.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στα Άνω Πεδινά Ζαγορίου, η Παναγιώτα μας ξεναγεί στο Οικομουσείο Ζαγορίου, ένα πρωτοποριακό μουσείο που συνδέει την πολιτιστική κληρονομιά, τη φύση και την τοπική κοινωνία.
Μέσα από τη συζήτησή μας, αναδεικνύεται πώς η έννοια του βιώσιμου τουρισμού και της μετακινούμενης κτηνοτροφίας συμβάλλουν στην προστασία του τόπου και στην αναζωογόνηση των χωριών του Ζαγορίου.
Ένα διαφορετικό αφιέρωμα στη ζωντανή παράδοση, στους ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους και σε έναν τρόπο ζωής που σέβεται τη φύση.
Φράγμα Μεσοχώρας. Ακραία ανικανότητα ή συνειδητή εξυπηρέτηση συμφερόντων;
Πληροφορίες
του Φώτη Αλεξάκου*
Η κατασκευή του φράγματος Μεσοχώρας ξεκίνησε το 1986, ολοκληρώθηκε τον Απρίλη του 2001 και από τότε για μια ολόκληρη 25ετία παραμένει ανενεργό.
Αρχικά, η μη λειτουργία του αποδόθηκε στον φόβο του έστω ελάχιστου πολιτικού κόστους αφού καμιά εκατοσταριά κάτοικοι κράτησαν δέσμιο το κράτος για μια σχεδόν 10ετία. Στη συνέχεια ήρθε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που συνέδεσε το έργο με την μερική μεταφορά νερού από τον Αχελώο και σταμάτησε την εξέλιξη των ελαχίστων υπολειπόμενων εργασιών ώστε να γίνει η έμφραξη.
Έτσι φτάσαμε στο 2017 που το έργο αποσυνδέθηκε από τα έργα Αχελώου και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα
Ξένος παντού | 70 χρόνια στην Αμερική: η επιστροφή στην Άνδρο!
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Από το φτωχό χωριό στην Αμερική - ο άνθρωπος που δεν ξέχασε την πατρίδα.
Στο χωριό Φάλλικα της Άνδρου συναντάμε τον κ. Γιάννη 91 ετών, που έζησε 70 χρόνια στην Αμερική και γύρισε στο νησί για να ξαναβρεί τις ρίζες του. Μιλά για τη φτώχεια των παιδικών χρόνων, το ταξίδι της ξενιτιάς, την πίστη, τη δύναμη της οικογένειας και την επιστροφή στην πατρίδα. Ένα ανθρώπινο οδοιπορικό από τις Κυκλάδες ως την ομογένεια και πίσω - μια ιστορία μνήμης, νοσταλγίας και ελπίδας.
Η Ελλάδα είναι από τις χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή ελαιόλαδου στον κόσμο. Πριν 50 χρόνια η ελιά άρχισε δειλά - δειλά καλλιεργείται και στο νομό Τρικάλων. Η καλλιέργεια της ελιάς αποτελεί βασική απασχόληση σε πολλούς νομούς της χώρας, δημιουργεί ένα ωραίο περιβάλλον, και αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά. Είναι το δέντρο της Αθηνάς, το δέντρο της ειρήνη και σύμβολο των Ολυμπιακών αγώνων. Δεν είναι τυχαίο ότι στην χριστιανική παράδοση, ο σίτος, ο οίνος και το έλαιον είναι οι ευλογημένοι καρποί. Η Ελλαδική γη κατά κύριο λόγο καλύπτεται από καλλιέργειες δημητριακών, αμπέλου και ελιάς. Η καλλιέργεια της 
Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας στην ορεινή πατρίδα, βρεθήκαμε στο μικρό χωριό Διασελλάκι του Θέρμου, όπου συναντήσαμε τον κύριο Θανάση - έναν Έλληνα μετανάστη που έζησε 53 χρόνια στην Αμερική.
Πρόσφατα ανακινήθηκε σε εκδήλωση της δυναμικής κίνησης Πολιτών: «Πρωτοβουλία για την κοιλάδα Αχελώου», που στήριξαν ομάδες ευρωβουλευτών (Λαϊκό κόμμα / Σοσιαλιστές & Δημοκράτες/ Αριστερά (Left) - στην Αθήνα, το αίτημα για νέο σύγχρονο διαπεριφερειακό άξονα “Καρδίτσα - Αργιθέα - Άρτα” (160 χλμ σνλ) και κατασκευή οδικής σήραγγας Τυμπάνου με αναγκαίες προσβάσεις.
Στα επιβλητικά βουνά των Αγράφων, στον μικρό οικισμό Κουστέσα στα Βραγγιανά Ευρυτανίας, συναντήσαμε τον 93χρονο παππού Βασίλη - τον τελευταίο μυλωνά του χωριού.
Στο σημερινό μας βίντεο συναντάμε τον κύριο Γιάννη Καλτσά, με καταγωγή από την Περίστα Ναυπακτίας και δεκαετίες ζωής στην Αμερική. Μιλάμε για τη μεγάλη, συχνά αθέατη, προσφορά της ελληνικής ομογένειας: από τα εμβάσματα και τα έργα υποδομής στα χωριά έως τη διατήρηση της γλώσσας, των εθίμων και την ισχυρή φωνή της διασποράς στο εξωτερικό. Ο κύριος Γιάννης θυμάται τη δύσκολη παιδική ηλικία στο χωριό, το πρώτο ταξίδι στη Νέα Υόρκη, τις σπουδές και την επαγγελματική πορεία, αλλά και την αδιάκοπη σύνδεση με την πατρίδα - το πανηγύρι του Σωτήρος, τις επιστροφές, τα αντικείμενα-ενθύμια και την επιθυμία του να αναπαυθεί «εκεί που γεννήθηκε».
Ακολουθώντας το δρόμο μέσα στα Έλατα - Καρπενήσι προς Στένωμα
Στην καρδιά της Αιτωλοακαρνανίας, στους πρόποδες του Παναιτωλικού, συναντούμε τον κύριο Χρήστο - έναν άνθρωπο που γεννήθηκε ανάμεσα στα ζώα και έμεινε πιστός στη γη και την παράδοση.
Στα Άνω Πεδινά Ζαγορίου, η Παναγιώτα μας ξεναγεί στο Οικομουσείο Ζαγορίου, ένα πρωτοποριακό μουσείο που συνδέει την πολιτιστική κληρονομιά, τη φύση και την τοπική κοινωνία.
Η κατασκευή του φράγματος Μεσοχώρας ξεκίνησε το 1986, ολοκληρώθηκε τον Απρίλη του 2001 και από τότε για μια ολόκληρη 25ετία παραμένει ανενεργό.
