Απευθείας αναθέσεις: Η Πλειοψηφία πρέπει να είναι και να φαίνεται νόμιμη - νομότυπη – έντιμη
Πληροφορίες
Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Με αφορμή την απαντητική - τεκμηριωμένη κατά την άποψη μας, χωρίς να έχουμε τα πλήρη στοιχεία -αρθρογραφία του Δημάρχου Σοφάδων στον επικεφαλής Μείζονος Αντιπολίτευσης, περί απευθείας αναθέσεων έργων-διαφάνειας και αξιοποίηση νομικού πλαισίου, υπογραμμίζουμε:
1. Συνηθίζεται η εκάστοτε Αντιπολίτευση - Μειοψηφία σε ΟΤΑ να κατηγορεί την Συμπολίτευση -Πλειοψηφία για «όργιο απευθείας αναθέσεων σε ημέτερους», για μη νομιμότητα και,,, “ζημία” του δημοτικού ταμείου.
2. Συνήθως η απάντηση της εκάστοτε Πλειοψηφίας είναι ότι η “ψευδολογία και συκοφαντία” δεν πτοούν την Διοίκηση
Τότε που είχα πόδια, δεν είχα παπούτσια | Η τελευταία ράφτρα του χωριού
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο Περδικάκι Αιτωλοακαρνανίας συναντάμε την κυρία Σοφία, μια γυναίκα που κουβαλά μνήμη, παράδοση και έναν ολόκληρο κόσμο που χάνεται. Μιλά για τη φτώχεια των παιδικών χρόνων, τη ραπτομηχανή που υπηρέτησε όλο το χωριό, τα προξενιά, τις προίκες, τα τραγούδια, τα μοιρολόγια και τη ζωή όπως ήταν κάποτε στα ορεινά χωριά. Μια αυθεντική μαρτυρία ζωής γεμάτη αλήθεια, συγκίνηση και σοφία.
Άφησε την Αθήνα και βρήκε τη ζωή του στις αμυγδαλιές
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο Καστρί Αγιάς Λάρισας συναντούμε τον Δημήτρη, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στη γη και στις αμυγδαλιές. Μέσα στο κτήμα του μιλά για τα παιδικά του χρόνια, τη μάνα και τον πατέρα του, τη ζωή στο χωριό, τις δυσκολίες της καλλιέργειας, τον παγετό, την υπομονή που χρειάζεται ο αγρότης και την αγάπη που θέλει η γη για να σε θρέψει. Μια αυθεντική ιστορία ζωής από την ελληνική ύπαιθρο, γεμάτη μνήμη, κόπο και αλήθεια.
Χτυπάω τους τοίχους, δεν μιλάνε - Συγκλονίζει 87χρονος από το χωριό
Πληροφορίες
Η Ελλάδα που χάνεται μέσα από τα μάτια ενός ηλικιωμένου.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο Περδικάκι Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τον 87χρονο κύριο Λάμπρο, έναν άνθρωπο που έζησε φτώχεια, Κατοχή, εμφύλιο, προσφυγιά και τις μεγάλες αλλαγές της ζωής στο ελληνικό χωριό. Μέσα από τη συγκλονιστική του μαρτυρία, θυμάται τα παιδικά χρόνια, το σχολείο, τη σκληρή δουλειά, τη ζωή χωρίς ρεύμα, το πρώτο αυτοκίνητο στο χωριό, τον γάμο, την οικογένεια και τις αξίες που χάνονται σήμερα.
Μια αυθεντική ιστορία ζωής από την ορεινή Ελλάδα, γεμάτη μνήμη, πόνο, αγάπη και σοφία. Ο κύριος Λάμπρος
Το δίλημμα του ΠΑΣΟΚ και το παράδειγμα της ισπανικής σοσιαλδημοκρατίας
Πληροφορίες
Του Λάζαρου Καραούλη Μέλος ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
Οι αυριανές εκλογές για την ανάδειξη συνέδρων στο ΠΑΣΟΚ μπορεί τυπικά να αφορούν μια εσωκομματική διαδικασία.
Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελούν την πρώτη πράξη μιας βαθύτερης πολιτικής συζήτησης για το μέλλον της δημοκρατικής παράταξης. Γιατί το συνέδριο που έρχεται δεν θα είναι ένα ακόμη κομματικό ορόσημο. Θα είναι το σημείο όπου το ΠΑΣΟΚ θα κληθεί να απαντήσει σε ένα στρατηγικό ερώτημα: ποιον ρόλο θέλει να παίξει στο πολιτικό σύστημα της χώρας τα επόμενα χρόνια.
Το δίλημμα είναι σαφές. Θα επιλέξει την πορεία της πολιτικής αυτονομίας ως δύναμη της προοδευτικής αλλαγής ή
Μάζεψε άγρια χόρτα και μαγείρεψε στη φωτιά | Όπως τότε στο χωριό
Πληροφορίες
Από τη γη στο τραπέζι.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στη Λευκάδα συναντήσαμε την κυρία Όλγα, μια γυναίκα της ελληνικής υπαίθρου που μας έδειξε πώς μαζεύει άγρια χόρτα, πώς ξεχωρίζει τα φαγώσιμα φυτά και πώς μαγειρεύει ένα αυθεντικό φαγητό στη φωτιά, όπως τα παλιά χρόνια. Μέσα από τις μνήμες της ζωντανεύει η ζωή στη φύση, η γη του πατέρα της, οι δυσκολίες της παλιάς εποχής και η χαμένη σχέση του ανθρώπου με το χώμα. Ένα αυθεντικό ταξίδι στην άγνωστη Λευκάδα, γεμάτο παράδοση, γεύση και συγκίνηση.
Το Λεοντίτο Αργιθέας με τα μάτια ενός περιηγητή στα μέσα του προηγούμενου αιώνα!
Γράφει ο Βασίλης Λ. Τσιουραντάνης
Ο συγγραφέας, διηγηματογράφος και περιηγητής Τάσος Ζάππας, βραβευμένος από την ακαδημία Αθηνών, στο βιβλίο του ¨Δικοί μας και ξένοι τόποι» περιγράφει τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του στην Αγγλία, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Αυστρία, Ελβετία, βέλγιο, Σλοβενία, Κροατία, Ρουμανία, Τσεχοσλαβακία, Τουρκία, Ουγγαρία, Γερμανία, Πολωνία, Ρωσία . Στο βιβλίο του περιλαμβάνονται και οι εντυπώσεις μόνο από δυο ταξίδια στην Ελλάδα: το Άγιον Όρος και τ΄ Άγραφα!
Από τις 8 σελίδες που αφιερώνει στ ΄ Άγραφα στις τέσσερις περιγράφει όσα είδε και έζησε στο χωριό Λεοντίτο στα μέσα περίπου του προηγούμενου αιώνα.
Εορτάστηκε χθες η Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας, που καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ τη δεκαετία 1970, προς τιμή του «μισού του Ουρανού», μετά αγώνα αιώνων για ισότητα, σεβασμό και αξιοπρέπεια στις γυναίκες, τις μητέρες, τα κορίτσια.
@ Μόλις πριν 44 χρόνια καταργήθηκε η προίκα (με διαχειριστή τον άνδρα - σύζυγο), η διατήρηση επωνύμου στον γάμο, το δικαίωμα στο σώμα...
• Όμως ακόμη, στην εποχή τεχνητής νοημοσύνης και τεράστιων κατακτήσεων σε επιστήμες και τεχνολογία, σε θεσμούς και δομές, η θέση της γυναίκας βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο, η έμφυλη βία αυξάνεται, η υποτίμηση και
Άφησε τον Πειραιά και έκανε 6 παιδιά στο χωριό - Η ιστορία της Εύας
Πληροφορίες
Αφιέρωμα στην Γυναίκα της ελληνικής υπαίθρου.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο χωριό Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε την Εύα: μια γυναίκα που άφησε τον Πειραιά, έφτιαξε τη ζωή της στο χωριό και μεγάλωσε έξι παιδιά. Μιλάμε για την καθημερινότητα μιας πολύτεκνης μητέρας στην επαρχία, για την ασφάλεια και την κοινότητα που δεν υπάρχουν στην πόλη, για τη δουλειά στον Δήμο, τις σπουδές και το πώς βρίσκει ισορροπία μέσα στο “όμορφο χάος” της οικογένειας.
Αν σας άγγιξε αυτή η ιστορία, αφήστε ένα σχόλιο: πόλη ή χωριό για οικογένεια;
Με αφορμή την απαντητική - τεκμηριωμένη κατά την άποψη μας, χωρίς να έχουμε τα πλήρη στοιχεία -αρθρογραφία του Δημάρχου Σοφάδων στον επικεφαλής Μείζονος Αντιπολίτευσης, περί απευθείας αναθέσεων έργων-διαφάνειας και αξιοποίηση νομικού πλαισίου, υπογραμμίζουμε:
Στο Περδικάκι Αιτωλοακαρνανίας συναντάμε την κυρία Σοφία, μια γυναίκα που κουβαλά μνήμη, παράδοση και έναν ολόκληρο κόσμο που χάνεται. Μιλά για τη φτώχεια των παιδικών χρόνων, τη ραπτομηχανή που υπηρέτησε όλο το χωριό, τα προξενιά, τις προίκες, τα τραγούδια, τα μοιρολόγια και τη ζωή όπως ήταν κάποτε στα ορεινά χωριά. Μια αυθεντική μαρτυρία ζωής γεμάτη αλήθεια, συγκίνηση και σοφία.
Στο Καστρί Αγιάς Λάρισας συναντούμε τον Δημήτρη, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στη γη και στις αμυγδαλιές. Μέσα στο κτήμα του μιλά για τα παιδικά του χρόνια, τη μάνα και τον πατέρα του, τη ζωή στο χωριό, τις δυσκολίες της καλλιέργειας, τον παγετό, την υπομονή που χρειάζεται ο αγρότης και την αγάπη που θέλει η γη για να σε θρέψει. Μια αυθεντική ιστορία ζωής από την ελληνική ύπαιθρο, γεμάτη μνήμη, κόπο και αλήθεια.
Στο Περδικάκι Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τον 87χρονο κύριο Λάμπρο, έναν άνθρωπο που έζησε φτώχεια, Κατοχή, εμφύλιο, προσφυγιά και τις μεγάλες αλλαγές της ζωής στο ελληνικό χωριό. Μέσα από τη συγκλονιστική του μαρτυρία, θυμάται τα παιδικά χρόνια, το σχολείο, τη σκληρή δουλειά, τη ζωή χωρίς ρεύμα, το πρώτο αυτοκίνητο στο χωριό, τον γάμο, την οικογένεια και τις αξίες που χάνονται σήμερα.
Οι αυριανές εκλογές για την ανάδειξη συνέδρων στο ΠΑΣΟΚ μπορεί τυπικά να αφορούν μια εσωκομματική διαδικασία.
Στη Λευκάδα συναντήσαμε την κυρία Όλγα, μια γυναίκα της ελληνικής υπαίθρου που μας έδειξε πώς μαζεύει άγρια χόρτα, πώς ξεχωρίζει τα φαγώσιμα φυτά και πώς μαγειρεύει ένα αυθεντικό φαγητό στη φωτιά, όπως τα παλιά χρόνια. Μέσα από τις μνήμες της ζωντανεύει η ζωή στη φύση, η γη του πατέρα της, οι δυσκολίες της παλιάς εποχής και η χαμένη σχέση του ανθρώπου με το χώμα. Ένα αυθεντικό ταξίδι στην άγνωστη Λευκάδα, γεμάτο παράδοση, γεύση και συγκίνηση.
Ο συγγραφέας, διηγηματογράφος και περιηγητής Τάσος Ζάππας, βραβευμένος από την ακαδημία Αθηνών, στο βιβλίο του ¨Δικοί μας και ξένοι τόποι» περιγράφει τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του στην Αγγλία, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Αυστρία, Ελβετία, βέλγιο, Σλοβενία, Κροατία, Ρουμανία, Τσεχοσλαβακία, Τουρκία, Ουγγαρία, Γερμανία, Πολωνία, Ρωσία . Στο βιβλίο του περιλαμβάνονται και οι 
Στο χωριό Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε την Εύα: μια γυναίκα που άφησε τον Πειραιά, έφτιαξε τη ζωή της στο χωριό και μεγάλωσε έξι παιδιά. Μιλάμε για την καθημερινότητα μιας πολύτεκνης μητέρας στην επαρχία, για την ασφάλεια και την κοινότητα που δεν υπάρχουν στην πόλη, για τη δουλειά στον Δήμο, τις σπουδές και το πώς βρίσκει ισορροπία μέσα στο “όμορφο χάος” της οικογένειας.
