Μάζεψε άγρια χόρτα και μαγείρεψε στη φωτιά | Όπως τότε στο χωριό
Πληροφορίες
Από τη γη στο τραπέζι.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στη Λευκάδα συναντήσαμε την κυρία Όλγα, μια γυναίκα της ελληνικής υπαίθρου που μας έδειξε πώς μαζεύει άγρια χόρτα, πώς ξεχωρίζει τα φαγώσιμα φυτά και πώς μαγειρεύει ένα αυθεντικό φαγητό στη φωτιά, όπως τα παλιά χρόνια. Μέσα από τις μνήμες της ζωντανεύει η ζωή στη φύση, η γη του πατέρα της, οι δυσκολίες της παλιάς εποχής και η χαμένη σχέση του ανθρώπου με το χώμα. Ένα αυθεντικό ταξίδι στην άγνωστη Λευκάδα, γεμάτο παράδοση, γεύση και συγκίνηση.
Το Λεοντίτο Αργιθέας με τα μάτια ενός περιηγητή στα μέσα του προηγούμενου αιώνα!
Γράφει ο Βασίλης Λ. Τσιουραντάνης
Ο συγγραφέας, διηγηματογράφος και περιηγητής Τάσος Ζάππας, βραβευμένος από την ακαδημία Αθηνών, στο βιβλίο του ¨Δικοί μας και ξένοι τόποι» περιγράφει τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του στην Αγγλία, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Αυστρία, Ελβετία, βέλγιο, Σλοβενία, Κροατία, Ρουμανία, Τσεχοσλαβακία, Τουρκία, Ουγγαρία, Γερμανία, Πολωνία, Ρωσία . Στο βιβλίο του περιλαμβάνονται και οι εντυπώσεις μόνο από δυο ταξίδια στην Ελλάδα: το Άγιον Όρος και τ΄ Άγραφα!
Από τις 8 σελίδες που αφιερώνει στ ΄ Άγραφα στις τέσσερις περιγράφει όσα είδε και έζησε στο χωριό Λεοντίτο στα μέσα περίπου του προηγούμενου αιώνα.
Εορτάστηκε χθες η Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας, που καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ τη δεκαετία 1970, προς τιμή του «μισού του Ουρανού», μετά αγώνα αιώνων για ισότητα, σεβασμό και αξιοπρέπεια στις γυναίκες, τις μητέρες, τα κορίτσια.
@ Μόλις πριν 44 χρόνια καταργήθηκε η προίκα (με διαχειριστή τον άνδρα - σύζυγο), η διατήρηση επωνύμου στον γάμο, το δικαίωμα στο σώμα...
• Όμως ακόμη, στην εποχή τεχνητής νοημοσύνης και τεράστιων κατακτήσεων σε επιστήμες και τεχνολογία, σε θεσμούς και δομές, η θέση της γυναίκας βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο, η έμφυλη βία αυξάνεται, η υποτίμηση και
Άφησε τον Πειραιά και έκανε 6 παιδιά στο χωριό - Η ιστορία της Εύας
Πληροφορίες
Αφιέρωμα στην Γυναίκα της ελληνικής υπαίθρου.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο χωριό Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε την Εύα: μια γυναίκα που άφησε τον Πειραιά, έφτιαξε τη ζωή της στο χωριό και μεγάλωσε έξι παιδιά. Μιλάμε για την καθημερινότητα μιας πολύτεκνης μητέρας στην επαρχία, για την ασφάλεια και την κοινότητα που δεν υπάρχουν στην πόλη, για τη δουλειά στον Δήμο, τις σπουδές και το πώς βρίσκει ισορροπία μέσα στο “όμορφο χάος” της οικογένειας.
Αν σας άγγιξε αυτή η ιστορία, αφήστε ένα σχόλιο: πόλη ή χωριό για οικογένεια;
Στον Άγιο Νικόλαο Αιτωλοακαρνανίας, η Αρχοντία μας ανοίγει το σπίτι της και μας δείχνει βήμα-βήμα πώς φτιάχνονται τα ποντιακά “Ωτία” (ή “ορίσκες”) - το γλυκό που συνοδεύει γάμους, βαπτίσεις και κάθε χαρά. Με σπιτικό γιαούρτι, χωριάτικα αυγά, λεμόνι, βανίλια και το μυστικό της σόδας, ζυμώνουμε, ανοίγουμε φύλλο, “πλέκουμε” το χαρακτηριστικό σχήμα και τηγανίζουμε μέχρι να πάρουν το σωστό χρώμα και την τραγανή υφή.
Στο τέλος, η Αρχοντία μιλά για τη μνήμη του Πόντου, τις χαμένες πατρίδες και μας δείχνει και μικρά οικογενειακά κειμήλια.
Στα 17 έφυγα νύχτα… 60 χρόνια μετά θυμάμαι τα πάντα
Πληροφορίες
Η ζωή μιας γυναίκας στα βουνά.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο Πεντάκορφο Αιτωλοακαρνανίας συναντάμε την κυρά Μαρία και ακούμε μια συγκλονιστική ιστορία ζωής. Παιδικά χρόνια σε έναν μικρό οικισμό, περπάτημα στη βροχή και στη λάσπη για το σχολείο, δουλειές από μικρή, μαγείρεμα από 7 χρονών, γάμος στα 17 και μια ζωή στα χωράφια - “όλα με πλάτη και με χέρια”.
Μιλάμε για τη ξενιτιά που πονά, για την αδερφή της στην Αυστραλία, για τα γλέντια με γραμμόφωνο, την πίστη, την παράδοση και το παράπονο που τα χωριά αδειάζουν. Ένα ακόμα κομμάτι από την Ελλάδα του χθες, όπως τη θυμούνται αυτοί που την έζησαν.
Περιφέρεια και Κυβέρνηση, μετά την θανάτωση 165.000 προβάτων στην Θεσσαλία, επιχειρούν να διαχειριστούν την ευλογιά με μπαλώματα
Πληροφορίες
Δελτίο τύπου
Η περιφερειακή αρχή του κ Κουρέτα σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Ν.Δ., μετά τη θανάτωση 165.000 προβάτων στην Θεσσαλία και 500.000 πανελλαδικά, προσπαθούν να διαχειριστούν την ευλογιά των προβάτων με μπαλώματα, υπογράφοντας Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ τους με στόχο την κλινική επιτήρηση και την εργαστηριακή διερεύνηση των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων για την ευλογιά του προβάτου.
Μιλώντας στην συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου, ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, Τάσος
ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΣΒΗΝΕΙ… Κι όμως ο Δημήτρης ΜΕΝΕΙ! | Η ζωή στο Τρίκλινο
Πληροφορίες
Η ζωή που δεν τη ζει κανείς στην πόλη
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στο ορεινό χωριό Τρίκλινο Αιτωλοακαρνανίας γνωρίσαμε τον Δημήτρη - έναν άνθρωπο που έμεινε στον τόπο του όταν οι περισσότεροι έφυγαν. Μιλάμε για τη ζωή στο χωριό όπως είναι πραγματικά: δουλειές μέρα - νύχτα, καφενείο που κρατάει ακόμα την κοινότητα ενωμένη, βιολογικές ελιές και αμπέλια στο βουνό, ο τρύγος που από γιορτή έγινε οικογενειακή υπόθεση, και μια αγωνία: τι θα απογίνουν αυτά τα χωριά όταν σβήσουν οι τελευταίοι;
Αν σας συγκινεί η αγροτική Ελλάδα, οι ιστορίες ζωής και η αλήθεια της ελληνικής υπαίθρου, αυτό το επεισόδιο είναι για εσάς.
Η Λογοδοσία Δημ Αρχών… οξυγόνο για μια δίκαιη έντιμη αυτοδιοίκηση
Πληροφορίες
Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Με νόμο του 2023 θεσπίστηκε η ανά δίμηνο συνεδρίαση ΔΣ δήμων και ΠΣ περιφερειών, Λογοδοσίας των Διοικούντων με βάση ερωτήματα - θέματα, που καταθέτουν οι Αιρετοί Σύμβουλοι.
@ Ελλείψει ερωτημάτων από τους 15 συμβούλους (Αντιπολίτευσης - Συμπολίτευσης) και 20 κοινοτάρχες ματαιώθηκε η Ειδική συνεδρίαση ΔΣ Φεβρουαρίου 2026 στην Αργιθέα.
Οι εκάστοτε τοπικές εξουσίες οφείλουν να είναι και να φαίνονται έντιμες - διαφανείς-εργατικές - αποτελεσματικές.
Οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι - Αιρετοί να εκτελούν τα καθήκοντα με ευσυνειδησία και εντατικούς ρυθμούς.
Στη Λευκάδα συναντήσαμε την κυρία Όλγα, μια γυναίκα της ελληνικής υπαίθρου που μας έδειξε πώς μαζεύει άγρια χόρτα, πώς ξεχωρίζει τα φαγώσιμα φυτά και πώς μαγειρεύει ένα αυθεντικό φαγητό στη φωτιά, όπως τα παλιά χρόνια. Μέσα από τις μνήμες της ζωντανεύει η ζωή στη φύση, η γη του πατέρα της, οι δυσκολίες της παλιάς εποχής και η χαμένη σχέση του ανθρώπου με το χώμα. Ένα αυθεντικό ταξίδι στην άγνωστη Λευκάδα, γεμάτο παράδοση, γεύση και συγκίνηση.
Ο συγγραφέας, διηγηματογράφος και περιηγητής Τάσος Ζάππας, βραβευμένος από την ακαδημία Αθηνών, στο βιβλίο του ¨Δικοί μας και ξένοι τόποι» περιγράφει τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του στην Αγγλία, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Αυστρία, Ελβετία, βέλγιο, Σλοβενία, Κροατία, Ρουμανία, Τσεχοσλαβακία, Τουρκία, Ουγγαρία, Γερμανία, Πολωνία, Ρωσία . Στο βιβλίο του περιλαμβάνονται και οι 
Εορτάστηκε χθες η Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας, που καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ τη δεκαετία 1970, προς τιμή του «μισού του Ουρανού», μετά αγώνα αιώνων για ισότητα, σεβασμό και αξιοπρέπεια στις γυναίκες, τις μητέρες, τα κορίτσια.
Στο χωριό Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε την Εύα: μια γυναίκα που άφησε τον Πειραιά, έφτιαξε τη ζωή της στο χωριό και μεγάλωσε έξι παιδιά. Μιλάμε για την καθημερινότητα μιας πολύτεκνης μητέρας στην επαρχία, για την ασφάλεια και την κοινότητα που δεν υπάρχουν στην πόλη, για τη δουλειά στον Δήμο, τις σπουδές και το πώς βρίσκει ισορροπία μέσα στο “όμορφο χάος” της οικογένειας.
Παραδοσιακά ποντιακά ξεροτήγανα.
Στο Πεντάκορφο Αιτωλοακαρνανίας συναντάμε την κυρά Μαρία και ακούμε μια συγκλονιστική ιστορία ζωής. Παιδικά χρόνια σε έναν μικρό οικισμό, περπάτημα στη βροχή και στη λάσπη για το σχολείο, δουλειές από μικρή, μαγείρεμα από 7 χρονών, γάμος στα 17 και μια ζωή στα χωράφια - “όλα με πλάτη και με χέρια”.
Η περιφερειακή αρχή του κ Κουρέτα σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Ν.Δ., μετά τη θανάτωση 165.000 προβάτων στην Θεσσαλία και 500.000 πανελλαδικά, προσπαθούν να διαχειριστούν την ευλογιά των προβάτων με μπαλώματα, υπογράφοντας Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ τους με στόχο την κλινική επιτήρηση και την εργαστηριακή διερεύνηση των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων για την ευλογιά του προβάτου.
Στο ορεινό χωριό Τρίκλινο Αιτωλοακαρνανίας γνωρίσαμε τον Δημήτρη - έναν άνθρωπο που έμεινε στον τόπο του όταν οι περισσότεροι έφυγαν. Μιλάμε για τη ζωή στο χωριό όπως είναι πραγματικά: δουλειές μέρα - νύχτα, καφενείο που κρατάει ακόμα την κοινότητα ενωμένη, βιολογικές ελιές και αμπέλια στο βουνό, ο τρύγος που από γιορτή έγινε οικογενειακή υπόθεση, και μια αγωνία: τι θα απογίνουν αυτά τα χωριά όταν σβήσουν οι τελευταίοι;
Σε αυτό το επεισόδιο των «Μονοπατιών του Χρόνου» περπατάμε σε ένα μικρό χωριό της ορεινής Ναυπακτίας, κοντά στον ποταμό Εύηνο, σε υψόμετρο 850 μέτρων.
