Εγκατάλειψη, μαρασμός, κοινωνία με κατάθλιψη… Η Αργιθέα του 2012, δυστυχώς, έχει «χρεοκοπήσει» εδώ και καιρό. Και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η πολιτική ανεπάρκεια, τα στημένα παιχνίδια, τα κλειστά κλαμπ και τα παραταξιακά συμφέροντα έχουν «στήσει» την ιδιαίτερή μας Πατρίδα στο απόσπασμα…
Τόσο η νυν ηγεσία (Χρήστου Καναβού – Θανάση Οικονόμου) του Δήμου Αργιθέας, όσο και αυτές των πρώην Καποδιστριακών Δήμων της περιοχής, φέρουν βαρύτατες ευθύνες για τη σημερινή οδυνηρή - για τους πολίτες - κατάσταση! Είχαν την ευκαιρία, σε εποχές ευμάρειας, να θωρακίσουν και να ενδυναμώσουν την Αργιθέα, αλλά δεν την άδραξαν. Είχαν την υποχρέωση να δημιουργήσουν το αύριο, αλλά δεν την τήρησαν. Είχαν ευθύνες απέναντι στις τοπικές κοινωνίες, αλλά τις απέφευγαν. Και μάλιστα επιμελώς!
Από όταν ήμουν μικρό παιδί άκουγα τους μεγαλύτερους να λένε: «Η σημερινή νεολαία δεν είναι σαν εμάς, είναι άχρηστη. Οι νέοι σήμερα δεν έχουν αξίες, δεν σέβονται κανέναν και άλλα πολλά». Ο,τι χειρότερο θα μπορούσαν να πουν για τους νέους το ξεστόμιζαν χωρίς καμία αιδώ.
Πάντα ανέφεραν το: «Εμείς όταν ήμασταν στην ηλικία τους....»
Ποτέ δεν σκέφτονταν πως ό,τι καλό ή κακό είχαν οι νέοι το είχαν κληρονομήσει, διδαχθεί, παραδειγματιστεί από αυτούς, από την προηγούμενη γενιά.
Είναι φράσεις και νοοτροπία που απεχθανόμουν και απεχθάνομαι ακόμα και τώρα που γέρασα.
Πριν μπω στο κυρίως θέμα θα αναφέρω ένα γεγονός με πρωταγωνιστές ένα συνεργείο Γερμανών και έναν Έλληνα.
Πριν μερικά χρόνια, ένα συνεργείο Γερμανών έφτασε σ’ ένα νησί του Αιγαίου για να κάνει μια δουλειά, κάποιας υπηρεσίας. Άρχισαν τις εργασίες το πρωί της πρώτης μέρας και μετά από 2 - 3 ώρες διαπίστωσαν ότι δεν είχαν στην εργαλειοθήκη τους ένα σταυροκατσάβιδο συγκεκριμένου μεγέθους με γωνία. Αναζήτησαν στο χώρο της εργασίας τους τέτοιο κατσαβίδι, αλλά μάταια. Υπήρχε σταυροκατσάβιδο αυτής της διάστασης αλλά δεν ήταν με γωνία, οπότε αποφάσισαν να διακόψουν την εργασία τους, να πάνε ν’ αγοράσουν το κατάλληλο κατσαβίδι και να συνεχίσουν την επόμενη ημέρα.
«Στο χάνι, που είναι ένα μαγαζί λίγο απ’ όλα, από φαρμακείο μέχρι ξενοδοχείο ύπνου, στέκονται οι Αργιθεάτες μέχρις ότου πάρουνε τη μεγάλη απόφαση: να καβαλήσουνε τ’ Άγραφα και να φτάσουνε στα Χωριά τους.
Θα περάσουνε βουνά και βουνά και έπειτα από οκτώ ώρες πορεία θα πιάσουνε τον πρώτο κατήφορο, θα ανεβοκατέβουνε και πάλι, μέχρις ότου, επιτέλους πίσω από τον κόσμο, αντικρίσουνε τα σπίτια τους.
Είναι βράδυ και το φως της λάμπας είναι τόσο φτωχό, που μόλις ξεχωρίζουνε οι φυσιογνωμίες. Η πόρτα ανοίγει. Ο αέρας με το φύσημα δυναμώνει για μια στιγμή τη φλόγα της λάμπας..
Ο διαδικτυακός τηλεοπτικός σταθμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου “EuroparlTV” ανάρτησε στον ιστότοπό του βίντεο με τίτλο: «Κοντά σας: Προκλήσεις για την επιβίωση στην κοιλάδα του Αχελώου».
Το βίντεο γυρίστηκε με την ευκαιρία της συζήτησης στην Κοιλάδα του Αχελώου για την Αγροτική και Περιφερειακή Ανάπτυξη, την Ανάπτυξη της Υπαίθρου κα τη Νέα Αγροτική Επιχειρηματικότητα, που διοργάνωσε ο Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη Άρτας με την υποστήριξη του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα και της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα που έγινε στις 23 και 24 Ιουλίου 2012.
Στο βίντεο, αφού εξαίρεται η ομορφιά της φύσης, περιγράφεται και η δύσκολη ζωή των ανθρώπων που επιμένουν παρά τις δυσκολίες να κρατούν τον τόπο ζωντανό.
Συνέλληνες - Υποχρέωσή μας απέναντι στην Πατρίδα και το Έθνος, το ΜΟΝΙΑΣΜΑ!
Πληροφορίες
Γράφει ο Μενέλαος Παπαδημητρίου
Ετούτην την ώρα να μονιάσουμε απόλυτα!!! Καιροφυλαχτούν οι εχθροί μας για να μας διαιρέσουν και πάλι. Μην τους δώσουμε τέτοια χαρά...
Εμείς οι παλιότεροι έχουμε υποχρέωση, έχουμε καθήκον να βλέπουμε τα πράγματα από τη σκοπιά κυρίως της Πατρίδας και των παιδιών μας. Η Πατρίδα - ιδιαίτερη ή μείζονα - είναι Πατρίδα!!! Η νεολαία μας είναι το μέλλον της!!! Αν κάποιοι συνέλληνες δε χόρτασαν δόξα και λεφτά, αν κάποιοι ξένεψαν, αν κάποιοι πρόδωσαν Πατρίδα, Λαό, Ιδανικά, Αρχές και Αξίες αιώνια δομημένες δε φταίνε και δε φταίμε όλοι.
Το κράτος οφείλει…να λάβει κάθε αναγκαίο αντισταθμιστικό μέτρο.
Γράφει ο Λάμπρος Τσιβόλας
Μια από τις βασικές αρχές που έφερε η ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος στο Ευρωπαϊκό δίκαιο είναι «ο ρυπαίνων πληρώνει».
Το θυμήθηκα τώρα ενόψει της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας που εκκρεμεί, για την «εκτροπή» του Αχελώου και μάλιστα με την έκδοση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που απαντά στα προδικαστικά ερωτήματα του ΣτΕ.
Σε κάθε πολιτική εξαγγελία επαναλαμβάνεται με ευλάβεια σχεδόν η λέξη «δημοκρατία», τόσο πιαανυπόφορα ευτελισμένη, που ακούγεται πλέον σαν κοροϊδία. Από το17ο·αιώνα ο Τζων Λοκ και κυρίως το 18ο·οι γάλλοι διαφωτιστές έθεσαν ως προϋπόθεση για τη δημοκρατία την τριμερή διάκριση των εξουσιών: εκτελεστικής, νομοθετικής, δικαστικής.
Σκλαβωμένη ακόμα τότε η Ελλάδα υιοθέτησε τις αρχές του διαφωτισμού και τις εφάρμοσε όταν απελευθερώθηκε πολύ αργότερα με τις εκλογές του 1844 που έγιναν με βάση το σύνταγμα που κέρδισε με την επανάσταση του 1843 από τον Όθωνα. Αλλά η πρώτη εκείνη κυβέρνηση έμεινε στη χλεύη της Ιστορίας ως «Νόθος κοινοβουλευτισμός». Κι αυτό, γιατί το κόμμα που επικράτησε και σχημάτισε κυβέρνηση, τα κατάφερε χρηματίζοντας τους ψηφοφόρους και εξαγοράζοντας τις ψήφους με δόλιους τρόπους. Αυτά τότε.
Και σήμερα, δύο σχεδόν αιώνες μετά και ατενίζοντας τη νέα χιλιετία, τι άλλαξε;
ΠΑΡΑΦΥΛΑΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΑΝΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΓΚΛΑΒΙΑ ΟΞΥΑΣ ΩΣ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΣΙΑ ΚΙ ΩΣ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΚΟΡΑΚΟΥ… ΙΔΙΩΣ ΕΚΕΙ ΣΤΙΣ ΓΑΛΑΡΙΕΣ… ΔΙΠΛΑ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΣΥΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΑΧΕΛΩΟΥ…
Γράφει ο Μενέλαος Παπαδημητρίου
Άκρως επικίνδυνος είναι ο μεγίστης σημασίαςδρόμος Καρδίτσας - Άρτας (ενώνει Θεσσαλία και Ήπειρο, οδηγεί στα έργα του Φράγματος Συκιάς και Εκτροπής του Αχελώου, στον άξονά του υπάρχει το δίκτυο υψηλής τάσης της ΔΕΗ κ.α.) είτε λόγω καθιζήσεων (Ογκλάβια Οξυάς), είτε λόγω πτώσεων βράχων είτε λόγω τρυπών στις γέφυρες είτε λόγω γουρνών στο οδόστρωμα και χάσκας της οροφής των γαλαριών στο Δρασκό Πετρωτού.
Στις 29 Αυγούστου του 1949 ο ΔΣΕ εγκατέλειψε το τελευταίο οχυρό και ορμητήριό του στο Γράμμο και πέρασε στην Αλβανία. Με την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ από τον κυβερνητικό στρατό, έληξε ο εμφύλιος.
Για την επέτειο του τέλους του αιματηρού και αδελφοκτόνου εμφυλίου ο Χρήστος Καπερώνης μας έστειλε την παρακάτω ιστορία στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ο πατέρας του, Βασίλης Καπερώνης, που υπηρετούσε ως έφεδρος λοχίας του Λόχου Ορεινών Καταδρομών.
Βασίλειος Καπερώνης
"ΓΡΑΜΜΟΣ 1949. Ο εμφύλιος βαίνει προς το τέλος του. Τμήματα του Εθνικού Στρατού έχουν εγκλωβίσει στις κορυφές του, τα τελευταία υπολείμματα του Δημοκρατικού Στρατού ο οποίος μη έχοντας απόθεμα εφεδρειών, καταφεύγει στην βίαιη πλέον στρατολόγηση παιδιών-μαθητών σχολείων ηλικίας 14 - 16 χρονών, αγόρια και κορίτσια.
Τα παιδιά αυτά αφού τα ντύνει και τα εξοπλίζει τα μεταφέρει στο μέτωπο του Γράμμου παίζοντας το τελευταίο του χαρτί. Η στρατολόγηση γίνονταν κυρίως σε πόλεις και χωριά της ΗΠΕΙΡΟΥ και της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Έτσι θέλοντας και μη αυτά τα παιδιά βρεθήκαν στην πρώτη γραμμή χωρίς να ξέρουν γιατί πολεμούσαν και γιατί έπρεπε να πεθάνουν.
Σε μια επιχείρηση εκκαθάρισης μια Διμοιρία του Λόχου Ορεινών Καταδρομών συλλαμβάνει δυο παιδιά ηλικίας 14 - 15 ετών τα οποία όπως προέκυψε είχαν στρατολογήσει από την ΝΑΟΥΣΑ.
Ένας μόνιμος λοχίας της ίδιας Διμοιρίας σε κατάσταση αμόκ αρπάζει τα παιδιά και απομακρύνοντας τα λίγο, σηκώνει το όπλο του να τα εκτελέσει επί τόπου. Ο λόγος; Την προηγουμένη μέρα είχε σκοτωθεί σε ανταλλαγή πυρών ο αδελφός του. Έτσι σκοτώνοντας τα, νόμιζε ότι θα έπαιρνε το αίμα του αδελφού του πίσω.
Την ίδια στιγμή πέφτει επάνω του ένας 24χρονος έφεδρος λοχίας (στρατεύσιμος) του ιδίου λόχου να τον εμποδίσει να προβεί στην εκτέλεση των παιδιών. Μπαίνει ανάμεσα σ αυτόν και τα παιδιά.
Εκείνος σε έξαλλη κατάσταση τον διατάσσει να απομακρυνθεί. Αυτός αρνείται. Θέλει να σώσει τα παιδιά. Τον απειλεί ότι θα εκτελέσει και αυτόν επί τόπου για παραβίαση στρατιωτικής εντολής (ανυπακοή) που εν καιρώ πολέμου ισοδυναμεί με θάνατο. Όμως ο λοχίας που επενέβη με κίνδυνο της ζωής του δεν πτοείται, και του αρπάζει το όπλο.
Οι άνδρες της διμοιρίας παίρνουν τα παιδιά και τα φυγαδεύουν. Είχαν σωθεί. Αλλόφρων ο λοχίας απειλεί τον ομοιόβαθμο του με στρατοδικείο. αυτός όμως δεν φοβάται. Είχε αποτρέψει την εκτέλεσή τους.
Τα παιδιά τρεμάμενα τα μεταφέρουν στην έδρα της μονάδας. Εκεί διαπιστώνονται τα στοιχειά τους και ειδοποιούν τους γονείς των να έλθουν να τα πάρουν. Πράγματι μετά από δυο - τρεις ημέρες έρχονται οι γονείς των και παίρνουν τα παιδιά.
Μαθαίνουν τι ακριβώς έγινε και ζητούν να δουν τον λοχία που τα έσωσε από βέβαιο θάνατο. Μόλις τον αντικρίζουν πέφτουν στα πόδια του και τον φιλούν ασταμάτητα ευγνωμονώντας τον. Αυτός μετριόφρων τους είπε ότι δεν έκανε τίποτα άλλο από αυτό που τον πρόσταξε η συνείδηση του.
Ο παρ ολίγον όμως εκτελεστής μόνιμος λοχίας δεν το άφησε έτσι, και έκανε αναφορά για να παραπέμψει το λοχία στο έκτακτο στρατοδικείο για ανυπακοή εν καιρώ πολέμου κατηγορώντας τον ότι είναι κρυπτοκομουνιστής. Όταν όμως η αναφορά έφτασε στα ανώτερα κλιμάκια εκεί διαπίστωσαν ότι είχαν να κάνουν με έναν ΗΡΩΑ.
Εθελοντής (16ετης) - απίστευτο; - της 21ης Μοιρας αυτ/των του Αλβανικού Μετώπου που κατόπιν κατετάγη στις αντάρτικες ομάδες του ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ Ν. ΖΕΡΒΑ. Αιχμάλωτο των Γερμανών που έφτασε στο εκτελεστικό απόσπασμα και απέδρασε από αυτούς. Με έναν στρατιώτη που είχε λάβει μέρος σε σφοδρές μάχες εναντίον των Γερμανών και Ιταλών όπου και τραυματίστηκε (Μάχη της Πρεβέζης), αλλά και εναντίον του ΕΛΑΣ.
Τιμημένος με Αριστείο Ανδρείας και πολλά μετάλλια. Έτσι, μόνο για κομουνιστή δεν μπορούσαν να τον κατηγορήσουν ότι ήταν και το θέμα έληξε, ενώ αντίθετα τιμωρήθηκε ο λοχίας που προκάλεσε το συμβάν.
Ο 24χρονος αυτός έφεδρος λοχίας του Λόχου Ορεινών Καταδρομών δεν ήταν άλλος από τον ΒΑΣΙΛΕΙΟ Γ. ΚΑΠΕΡΩΝΗ από τις ΠΗΓΕΣ ΑΡΤΑΣ - τον πατέρα μου - τον οποίο οι χωριανοί του μετέπειτα τον τίμησαν με το αξίωμα του Προέδρου της Κοινότητας, προσφέροντας για μια 25ετία από τη θέση αυτή τεράστιο έργο στον τόπο του. Έφυγε από τη ζωή το 2006.
Ήταν ένας άνθρωπος απαράμιλλου θάρρους, με ήθος, μεγαλοψυχία και μετριοφροσύνη. Ένας Άνθρωπος που σε κάποια άλλη στιγμή πάλι, έδωσε εθελοντικά αίμα μπράτσο με μπράτσο για να σωθεί ένας αντάρτης του ΕΛΑΣ από την Λευκάδα ονόματι ΑΣΠΡΟΓΕΡΑΚΑΣ που τον είχαν συλλάβει τραυματία. Κι ας πολεμούσαν πριν λίγο μεταξύ των. Ήταν μια ΨΥΧΗ ξεχωριστού ανθρώπου.
Τα παραπάνω δείχνουν πόσο τραγικός και σκληρός ήταν ο εμφύλιος, και πόσες άγνωστες ιστορίες κρύβει. Άλλωστε, παρόμοια περιστατικά αναδεικνύονται και στην ταινία του ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ… «ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ»”
Εγκατάλειψη, μαρασμός, κοινωνία με κατάθλιψη… Η Αργιθέα του 2012, δυστυχώς, έχει «χρεοκοπήσει» εδώ και καιρό. Και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η πολιτική ανεπάρκεια, τα στημένα παιχνίδια, τα κλειστά κλαμπ και τα παραταξιακά συμφέροντα έχουν «στήσει» την ιδιαίτερή μας Πατρίδα στο απόσπασμα…
Ετούτην την ώρα να μονιάσουμε απόλυτα!!! Καιροφυλαχτούν οι εχθροί μας για να μας διαιρέσουν και πάλι. Μην τους δώσουμε τέτοια χαρά...
