Η κατάσταση με την ανυπαρξία ασφαλών παιδικών χαρών στην ενότητα Αχελώου είναι γνωστή ήδη από τέλη 2018, που η τότε δημοτική αρχή Αργιθέας αποξήλωσε τα όργανα στην πλατεία Αγίου Δημητρίου, με το επιχείρημα των κινδύνων για παιδιά και μη πιστοποίησης ασφαλείας (βάσει νέας νομοθεσίας). Είχαν τοποθετηθεί προ 24 έτη -το μακρινό 2000.
* Η μόνη παιδική χαρά ασφαλής και με πολλαπλά όργανα εκείνη της κοινότητας Αργυρίου με επιμέλεια - δαπάνη φιλανθρωπικού ιδρύματος (από 2013, αν θυμόμαστε καλά).
Οι γονείς και τα παιδιά έχουν διαμαρτυρηθεί επανειλημμένα προς κοινοτική και δημοτική αρχή.
Έχουμε ξαναγράψει για την καλά οργανωμένη φάρμα του Γιάννη «ΤΖΙΑΝΝΙ», που διευθύνει ο σημερινός κοινοτάρχης Βραγκιανών στη θέση «Φτερούσι» σε υψόμετρο 830μ.
* Σύγχρονο εξοπλισμό στην πρότυπη Ορεινή Φάρμα: αρμεκτήρες, αυτόματο πλύσιμο καθαρισμού, παγολεκάνες για το γάλα, ειδικό κλαρκ για καθαριότητα και υγιεινή διαβίωση των ζώων.
^ Όλα τα παραπάνω εγγυώνται ποιότητα και καθαριότητα προϊόντων.
* Μιλήσαμε με τον Γιάννη, για το 24ωρο του:
• «Εγερτήριο Ξύπνημα καθημερινά στις 5:15’ νύχτα (χαράματα): 365 μέρες το χρόνο, χειμώνα καλοκαίρι.
Συνεχίζοντας το ταξίδι μας, συναντήσαμε τον 88χρονο κύριο Ανδρέα, έναν σοφό και έμπειρο άνθρωπο που έζησε τα δύσκολα χρόνια στο ορεινό χωριό Παλιό Χαλκιόπουλο της Αιτωλοακαρνανίας. Ο κύριος Ανδρέας γεννήθηκε το 1936 και μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν ακόμα μικρός και η μητέρα του αναγκάστηκε να δουλέψει σκληρά για να μεγαλώσει τα τέσσερα παιδιά της.
Η κυρία Γεωργία, όπως ήταν το όνομα της μητέρας του, εργαζόταν στα χωράφια από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Κουβαλούσε τρόφιμα στην πλάτη για να ανεφοδιάζει το παντοπωλείο του χωριού, παίρνοντας σαν αντάλλαγμα ένα τσουβάλι αλεύρι από καλαμπόκι. Με αυτό το ψωμί κατάφερε και μεγάλωσε τα παιδιά της.
Η γιαγιά ΒΑΓΓΙΩ ΠΛΑΚΙΑ - ΤΖΟΥΒΑΡΑ στην Κόπραινα Άρτας, μια ηρωΐδα της ζωής στα 94 της !!!
Πληροφορίες
Γράφει ο Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου
Ένας είναι μέσα μου ο κώδικας τιμής όταν συναντάω γυναίκες σαν τη θειά Βάγγιω: ο σεβασμός και μια καλημέρα, γιατί σε τέτοια ηλικία 94 ετών τάχουν πλειότερο από ποτέ ανάγκη. Είναι ελάχιστα τα ανθρώπινα ίσκια αυτών των ηλικιών που απόμειναν στην απαξιωμένη επαρχία, στα ρημαγμένα χωριά της Ελλάδας…. είναι ηρωΐδες γυναίκες, είναι ήρωες άνδρες!!!
Μόλις την είδα, ρίγησε η καρδιά μου…. ήταν σαν νάβλεπα, όπως στα Χωριά μας στην Αργιθέα, μπροστά μου τη μάνα μου, τη γιαγιά, τη θείτσα….
Αυτές οι γυναίκες με τα ροζιασμένα χέρια και τις βαθιές ρυτίδες…. είναι αγιασμένες!!!
Επανερχόμαστε στο οξύτατο πρόβλημα του οδικού - συγκοινωνιακού αποκλεισμού, που βιώνουν οι ορεινοί δημότες -κάτοικοι των χωριών Αχελώου - Δυτ. Αργιθέας.
@ Όλο τον Ιανουάριο 2024 δεν είδαμε λεωφορείο ΚΤΕΛ να έρχεται στα χωριά...
Στα επανειλημμένα διαβήματα ουδείς αρμόδιος απάντησε, πλην μιας τηλεφωνικής συζήτησης με Γ. Γ. Μεταφορών Υπ Υποδομών.
@ Όμως οι αναφερόμενοι στον τίτλο του παρόντος άρθρου έχουν νομική και πολιτική υποχρέωση να βρουν
Ο Κτηνοτρόφος που Παλεύει να Επιβιώσει στα Βουνά της Ευρυτανίας | Μια Ζωή με τα Πρόβατα
Πληροφορίες
Greek Village Life
Στο γραφικό Μεγάλο Χωριό της Ευρυτανίας, η ηρεμία του τοπίου συναντά την εμπειρία ενός άνδρα που με τα 68 του χρόνια φέρει περήφανα το βάρος της κτηνοτροφίας. Θυμάται ότι από μικρό παιδί ασχολείται με τα πρόβατα, γιατί του άρεσαν και δεν σπούδασε κάτι άλλο.
Ο Κώστας έχει πρόβατα ελεύθερης βοσκής στα βουνά γύρω από το χωριό, αλλά το χειμώνα αναγκάζεται να τα έχει κλεισμένα μέσα λόγω των καιρικών συνθηκών.
Η μεγάλη πρόκληση που αντιμετωπίζει ο Κώστας είναι η αυξανόμενη παρουσία των λύκων. Τα κοπάδια, που αποτελούν τον κόπο μιας ζωής, καταστρέφονται, προσθέτοντας έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας στην ήδη δύσκολη καθημερινότητα του κτηνοτρόφου.
200 στρέμματα στα «Αμπέλια» κέντρου Βραγκιανών: Η αξιοποίηση τους... "απινιδωτής" ανάταξης;
Πληροφορίες
Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Περπατήσαμε με λιακάδα γεναριάτικη στα 200 στρέμματα, που εκτείνονται από Άγιο Αθανάσιο ως Καλκάνη στην τοποθεσία ‘’Αμπέλια’’, μόλις 500μ από κεντρικό οικισμό θεσσαλικών Βραγκιανών.
@ Παλιότερα πριν τον πόλεμο και έως το 1975 υπήρχαν σιτηρά, φακές, τριφύλλι, αμπέλια.
^ Στο αλώνι αλώνιζαν τα στάχυα... θυμάμαι παιδί να γυρίζω πίσω από τα άλογα...
Στην προσευχή μας τον π. Ιουστίνο από την Ιερά Μονή Φρέατος του Ιακώβ
Πληροφορίες
Γράφει ο Σπύρος Θεοδ. Κουτσοχρήστος
Η Ιερά Μονή Φρέατος του Ιακώβ εν Σαμάρεια (Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων), βρίσκεται στην πόλη Ναμπλούς (Nablus) του Ισραήλ - Δυτική όχθη και είναι ο τόπος μαρτυρίου, του Αγίου Νεομάρτυρος Φιλουμένου του Κυπρίου, στις 29 Νοεμβρίου 1979.
Το Ιερό και Θαυματουργό Σκήνωμά του, βρίσκεται στον Μεγαλοπρεπή τρισυπόστατο Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, του Αγίου Φιλουμένου και του Αγίου Ιουστίνου.
Το "Φρέαρ του Ιακώβ" είναι τόπος, που φανατικοί αλλόθρησκοι, θέλουν να σφετεριστούν και να εκδιώξουν, με οποιονδήποτε τρόπο τους Αγιοταφίτες πατέρες, που διακονούν το Ιερό τούτο Χριστιανικό Προσκύνημα, εκεί, που ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ζήτησε νερό από την Σαμαρείτιδα, την μετέπειτα Αγία Φωτεινή, Μεγαλομάρτυρα και Ισαπόστολο.
Παραδοσιακή Μακαρονόπιτα στη Στόφα, από την Κυρά Κούλα | Greek Food
Πληροφορίες
Greek Village Life
Στο πανέμορφο ορεινό χωριό Κρυονέρια Αιτωλοακαρνανίας, η κυρά Κούλα μας υποδέχθηκε με ένα θερμό χαμόγελο και ανοιχτές αγκάλες στο σπιτικό της, προσφέροντας μας μια αξέχαστη εμπειρία. Η αύρα του παρελθόντος ενέπνεε τον χώρο, ενώ η κυρά Κούλα άρχισε να μαγειρεύει μια παραδοσιακή μακαρονόπιτα, χρησιμοποιώντας τα ντόπια υλικά που είχαν στη διάθεσή τους παλιότερα.
Καθώς εργαζόταν πάνω στην πίτα, μας μετέφερε στο παρελθόν, μοιραζόμενη ιστορίες για τη ζωή στο χωριό παλιότερα. Θυμόταν τις δύσκολες εποχές και τα λίγα υλικά που είχαν για να επιβιώσουν. Τα φαγητά δημιουργούνταν από τη γη και τους κήπους τους, καθώς δεν υπήρχαν καταστήματα για ευκολία στις αγορές.
Η κατάσταση με την ανυπαρξία ασφαλών παιδικών χαρών στην ενότητα Αχελώου είναι γνωστή ήδη από τέλη 2018, που η τότε δημοτική αρχή Αργιθέας αποξήλωσε τα όργανα στην πλατεία Αγίου Δημητρίου, με το επιχείρημα των κινδύνων για παιδιά και μη πιστοποίησης ασφαλείας (βάσει νέας νομοθεσίας). Είχαν τοποθετηθεί προ 24 έτη -το μακρινό 2000.
"Βλέπω την συνάδελφο, πολύ χαρούμενη..." έτσι ξεκίνησε, να διηγείται σε μια παρέα, το ακόλουθο γεγονός, ένα πολύ φιλικό μου πρόσωπο.
Συνεχίζοντας το ταξίδι μας, συναντήσαμε τον 88χρονο κύριο Ανδρέα, έναν σοφό και έμπειρο άνθρωπο που έζησε τα δύσκολα χρόνια στο ορεινό χωριό Παλιό Χαλκιόπουλο της Αιτωλοακαρνανίας. Ο κύριος Ανδρέας γεννήθηκε το 1936 και μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν ακόμα μικρός και η μητέρα του αναγκάστηκε να δουλέψει σκληρά για να μεγαλώσει τα τέσσερα παιδιά της.
Ένας είναι μέσα μου ο κώδικας τιμής όταν συναντάω γυναίκες σαν τη θειά Βάγγιω: ο σεβασμός και μια καλημέρα, γιατί σε τέτοια ηλικία 94 ετών τάχουν πλειότερο από ποτέ ανάγκη. Είναι ελάχιστα τα ανθρώπινα ίσκια αυτών των ηλικιών που απόμειναν στην απαξιωμένη επαρχία, στα ρημαγμένα χωριά της Ελλάδας…. είναι ηρωΐδες γυναίκες, είναι ήρωες άνδρες!!!
Στο γραφικό Μεγάλο Χωριό της Ευρυτανίας, η ηρεμία του τοπίου συναντά την εμπειρία ενός άνδρα που με τα 68 του χρόνια φέρει περήφανα το βάρος της κτηνοτροφίας. Θυμάται ότι από μικρό παιδί ασχολείται με τα πρόβατα, γιατί του άρεσαν και δεν σπούδασε κάτι άλλο.
Στο πανέμορφο ορεινό χωριό Κρυονέρια Αιτωλοακαρνανίας, η κυρά Κούλα μας υποδέχθηκε με ένα θερμό χαμόγελο και ανοιχτές αγκάλες στο σπιτικό της, προσφέροντας μας μια αξέχαστη εμπειρία. Η αύρα του παρελθόντος ενέπνεε τον χώρο, ενώ η κυρά Κούλα άρχισε να μαγειρεύει μια παραδοσιακή μακαρονόπιτα, χρησιμοποιώντας τα ντόπια υλικά που είχαν στη διάθεσή τους παλιότερα.
