Του Μενέλαου Παπαδημητρίου
Καλημέρα ζωή!!!
Μακάρι νάταν πάντα άσπρα τα όνειρά σου, τα όνειρά μου,
τα όνειρα του φτωχού και του ορφανού
κι ακέργιο το μερτικό τους σ΄εσένα.
Να περπατούν κι αυτοί με καλόρουχα
και το ψωμί να μην τους λείπει.
Γιατί όταν ακριβαίνει η ζωή - ακριβαίνουν και τα όνειρα
και μένουν ανεκπλήρωτα.
Αυτό θα σ΄άρεσε και σένα πλειότερο
και δε θα ανησυχούσες για το χρονικό σου πλαίσιο,
δε θα γέραζες,
δε θα πέθαινες ποτέ.
Εσύ δε χρειάζεσαι δανειστές και τοκογλύφους,
ούτε τέτοια φαρμάκω είσαι.
Πως σου φαίνονται όλα αυτά;
Δε μπορεί να φρενάρει ο επιταχυντής της ακρίβειας ή δε θέλουν;
Μάλλον το δεύτερο.
Εγώ θέλω αλήθεια αν γίνεται,
αν το μπορείς.
Αλλιώς,
αφού ο θάνατος κινείται παντού και γύρω μας σαν φάντασμα
και όσοι επιζούμε ακόμα διαβάζουμε τη σιωπή μας
δίχως να ξέρουμε σε ποιον να συμπαρασταθούμε σ’ αυτόν τον πλανήτη,
θα περπατώ στη μέση του πουθενά,
στις ερήμους,
ώσπου να βρω τα γεωλογικά τους στρώματα
και τις ρίζες ανάμεσά τους,
προσπαθώντας να φτάσω τους πρωτοπόρους μου
που δεν αφήνουν πίσω τους αχνάρια…
Αντίδραση στον διευθυνόμενο και κατευθυνόμενο παγκόσμιο φασισμό και εκφασισμό, όχι σιωπή.
Γιατί, άμα δε φοβάται τις συνέπειες ο όποιος πολιτικός και σε όποια χώρα
γίνεται τύραννος.
Ζωή,
αν και οι αγωνίες και οι αγώνες μου συγκρούστηκαν με κατεστημένα
και μερικές φορές με γύρισαν τ’ ανάσκελα,
στη ζωή μου δεν υπήρξα ψυχικά ανάπηρος,
μήτε δειλός,
μήτε προσκυνητής ή χειροκροτητής αδυνάτων παλιάτσων
της συστημικής πολιτικής όλων των βαθμίδων.
Πάντως ζωή,
στη σκιά του θανάτου αν κρυφτείς μπορεί και να μη σε βρει,
μπορείς να γλιτώσεις.
Από δαύτους δε γλιτώνεις.
Καλημέρα ζωή!!!
21.3.2026
Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου
