Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Το Σάββατο 1 Νοεμβρίου, το ερασιτεχνικό θεατρικό εργαστήρι ενηλίκων Μουζακίου Καρδίτσας «Θέατρο για όλους», μαζί με την ΜΚΟ Ίταμος, παρουσίασαν μια καταπληκτική παράσταση:
“Μιά φιγούρα σιωπηλή…” στον Παράδεισο Αμαρουσίου Αθήνας.
••• Δεκάδες δεκάδων οι θεατές, που απόλαυσαν μια καλοδουλεμένη παράσταση με πρωταγωνίστριες 10 Γυναίκες και 1 άνδρα.
@ Ξετυλίχτηκε η ζωή, τα αισθήματα, οι κόποι, τα βάσανα της γυναίκας διαχρονικά: στον πόλεμο, την πείνα, την οικογένεια, τις σχέσεις με πεθερικά - συζύγους και παιδιά.
•• Μια πρωτοπόρα κίνηση από το Θεατρικό Εργαστήρι Μουζακίου, που πρέπει να αγκαλιάσουν οι πολιτιστικοί σύλλογοι που δρουν στην Αθήνα - Αττική.
@ Τα πατριωτικά σωματεία δεν είναι μόνο για χοροεσπερίδες αλλά και για προσφορά παιδείας - πολιτισμού (θέατρο, χορευτικά, εθελοντισμό νέων, στήριξη αδύναμων).
Υπάρχουν αίθουσες ιδανικές (όπως στο Ίδρυμα Παιδικής Μέριμνας Γ και Αικ Χατζηκώνστα στο Χαλάνδρι / Λ Κηφισίας).
Την εκδήλωση στήριξε ο δημιουργικός Σύλλογος Απανταχού Καρδιτσιωτών με τον αεικίνητο Πρόεδρο ΔΣ Κ Δ Κουσαή.
Όπως και ο δραστήριος Πρόεδρος ΔΣ ΣΑΘ - Αργιθεάτες Αττικής - Θεοχάρης Αγόρης.
Δεν αρκεί να καταγγέλλουμε την σύγχρονη κακοποίηση των γυναικών, την ενδοοικογενειακή βία στα σπίτια, την υποτίμηση ρόλου, τη σιωπή.
Πρέπει να προβάλλουμε μέσα από τις τέχνες, τα καταπιεσμένα αισθήματα, που συσσωρεύονται στις καρδιές των γυναικών, των μητέρων, των παιδιών…
Να ενώνουμε προσπάθειες για νέα εποχή με ισότητα, σεβασμό και αξιοπρέπεια.
• Να «μαζέψουμε τις σιωπές για να κάνουμε κραυγή» - όπως γράφει ο Ποιητής Τάσος Πορφύρης- που θα σπάσει τη χρόνια καταπίεση, τον παραγκωνισμό.
Να θυμηθούμε πως έζησαν οι γιαγιάδες και μανάδες μας στα ορεινά χωριά μας:
^ Με υποταγή στην πεθερά, υπακοή στον άνδρα -αφέντη, με την πολυτεκνία χωρίς γιατρούς, με ζαλίκωμα φορτίων στην πλάτη, ξύλα - βαρέλες -βρέφη.
^ Με ποδαρόδρομο χιλιομέτρων από άβατα μονοπάτια ορεινής Αργιθέας ως την αγορά του Μουζακίου -“κείθε» (κείθεν του όρους Τυμπάνου)…
^ Με αγωνίες για μεγάλωμα παιδιών, για τον πρόωρο ξενιτεμό τους αλλά και χαρές στα πανηγύρια, στις γιορτές, στην εκκλησιά, στους γάμους και βαφτίσια, στα ξεφλουδίσματα.
@ Ήταν οι ηρωικές γενιές της σωματικής κακουχίες με ψυχική αντοχή και γενναιότητα, της απλόχερης προσφοράς.
@ Φθάσαμε στις τωρινές γενιές (mellenians- Z) της τεχνητής νοημοσύνης, της ψηφιακής υπερπληροφόρησης, της σύγχυσης.
Στην αλλοπρόσαλλη εποχή των ψυχικών διαταραχών, της “μοναξιάς μέσα στο πλήθος”, της ανηδονίας και δύσκολης ζωής μέσα στις αυξανόμενες ανισότητες.
Της ασφυξίας στις πόλεις, της στεγαστικής κρίσης και της εγκατάλειψης της αγροτικής υπαίθρου.
Στις πυρηνικές οικογένειες του ενός παιδιού ή ατομισμού - μοναχικού βίου.
@ Της απαξίωσης της οικογένειας και παραδοσιακού γάμου μεταξύ άνδρα - γυναίκας. Της επικράτησης «νέων αντιλήψεων», δήθεν μοντερνισμών ακόμα και από «Συντηρητικά» κέντρα.
Αν δεν τιμούμε τα… θεμέλια, τις αξίες και τα σοφά διδάγματα των γενεών, αν δεν σεβόμαστε τους συνανθρώπους και μέλη οικογένειας - κοινότητας μας, τότε είναι βέβαιη η παρακμή, η συρρίκνωση και αποξένωση. Η δυστυχία...
Θερμότατα συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της θεατρικής παράστασης.
• Μπράβο στο Μουζάκι και Θεσσαλία!
Δημήτρης Παπακώστας 4-11-25
Νομικός - Αιρετός ΤΑ Αχελώου Αργιθέας
