Φασματικές ιστορίες αναξίων απέναντι στο χρόνο, στο θάνατο, στη μοναξιά, φιλοξενούνται στην ποιητική συλλογή Ξενοδοχείο των αναξίων του Λάμπρου Πολύζου.
Η ματιά του ποιητή επικεντρώνεται στο «εμείς», συλλαμβάνοντας τη διάσταση αποδιάρθρωσης αλλά και εγκλωβισμού στις ανάγκες, στη «μοίρα», στις συγκυρίες. Πρόκειται για την απολογία ενός αριστερού που κουβαλά ως βαριά ατομική κληρονομιά την πατρογονική ήττα.
Διακριτό πεδίο προβληματισμού και έμπνευσης είναι τα ποιήματα ποιητικής, όπου ο
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σμίλη (2021)
Έργα του ιδίου:
Ποιήματα: Αδιάλειπτη ροή, Τυπωθήτω, 2008.
Μυθιστόρημα: Συμφιλίωση, Σοκόλης, 2010.






