Σε πολλές εμπόλεμες περιοχές του πλανήτη όπου έχει επέμβει ο Ο.Η.Ε. για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες δημιουργήθηκε η λεγόμενη πράσινη γραμμή. Σ’ αυτήν υπηρετούν στρατιώτες από όλες τις χώρες του κόσμου ξοδεύοντας δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Και όλα αυτά γιατί δεν έχουν… Αχελώο, ή τουλάχιστον ένα ποτάμι σαν τον Αχελώο. Από την αρχαιότητα, που λατρευόταν ως θεός, μέχρι και σήμερα επιτελεί άριστα το έργο του ειρηνοποιού. Ξεχωρίζει τους γείτονες με τέτοιο αποτελεσματικό τρόπο, ώστε δεν έχουν ποτέ διαφορές μεταξύ τους. Και όσες φορές τόλμησαν κάποιοι να αμφισβητήσουν την ιδιότητά του αυτή, το μετάνιωσαν πολύ γρήγορα, όταν τον είδαν αγριεμένο και φουσκωμένο από την μια άκρη στην άλλη να παρασέρνει στο ανελέητο ορμητικό
Το πόσο μπλεγμένοι είμαστε με όλους αυτούς τους αριθμούς και κωδικούς που συνοδεύουν τη ζωή μας το γνωρίζουμε όλοι. Το κακό είναι ότι όσο περνούν τα χρόνια, τόσο πολλαπλασιάζονται και οι αριθμοί. Έτσι, όπως πάμε, μπορεί να δούμε σε λίγο και τους παπάδες να βαφτίζουν τα παιδιά με αριθμούς. Το πλησιάζουμε πάντως, αφού και τώρα ακόμα για να ευχηθείς σε κάποιον που γιορτάζει, αν δεν έχεις δυο-τρεις αριθμούς τηλεφώνου, χρόνια πολλά δεν λες. Μέχρι πριν λίγα χρόνια αρκούσε το όνομα, το επώνυμο, άντε και το όνομα του πατέρα. Ειδικά στα χωριά ξεχώριζες μόνο από το μικρό όνομα και αν υπήρχε και άλλος με το ίδιο, πρόσθεταν και το όνομα του πατέρα ή της μάνας. Έλεγες ο ΓιώργοΛίας ή ο ΜάρκοΜαρίας και τελείωνες. Δεν υπήρχε άλλος.
Δηλώνοντας σήμερα σε δημόσια και ιδιωτικά έγγραφα τη μόνιμη κατοικία μας γνωρίζουμε πολύ καλά ότι λέμε ψέματα, αφού αλλάζει τόσο συχνά, ώστε μόνο μόνιμη δεν είναι. Θα μπορούσαμε, βέβαια, για λόγους ακριβολογίας να τη δηλώνουμε ως «τελευταία», αλλά για φανταστείτε χιλιάδες ανθρώπους σε Εφορίες ή Τράπεζες να συμπληρώνουν δηλώσεις και ταυτόχρονα να ψάχνουν για ξύλο ή να φτύνουν τον κόρφο τους;
Ο Φάνης, όμως, ο Σταύρου, με εξαίρεση εικοσιπέντε συνεχόμενες μέρες, ήταν απόλυτα συνεπής με τη δήλωσή του περί μόνιμης κατοικίας. Έζησε όλη του τη ζωή στο ίδιο χωριό, στο ίδιο σπίτι και πιθανόν
Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση του Σταμ Σταμ: “Πώς τον πρωτογνώρισα” (τον Α. Παπαδιαμάντη)
Πληροφορίες
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης πήγε στα γραφεία της εφημερίδας «Ακρόπολις» - στον Σταμάτη Σταματίου - για να παραδώσει ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα.
Ο Σταμάτης Σταματίου (Σταμ Σταμ) δεν τον αναγνώρισε. Μάλιστα σχημάτισε την εντύπωση ότι ήταν κάποιος άπορος που πήγε να πάρει τις 10 δραχμές για τα Χριστούγεννα, όπως όλοι οι φτωχοί της εποχής. Ο Παπαδιαμάντης τις πήρε, αλλά ήθελε να δώσει και το κείμενό του.
Ακολουθεί ο χαρακτηριστικός διάλογος, όπως τον κατέγραψε ο Σταμάτης Σταματίου:
- Κι αὐτὰ τί νὰ τὰ κάμω; Δὲν τὰ θέλετε;
Καὶ μοῦ ἔδειχνε κάτι χαρτιά. Νόμισα πὼς ἦταν πιστοποιητικὰ ἀπορίας.
Λαογραφικό Τετράδιο Αργιθέας-Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου: Παπά Χρήστος Αποστόλου ή >!!!
Πληροφορίες
<<Από μυλωνάς ψαράς κι από ψαράς παπάς>>!!!
Ο δεύτερος ίσκιος του Λεοντίτου Αργιθέας, μετά το Μεγαπλάτανο!!!
Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ [κατά κόσμον Βησσαρίων Τίκας, από το Αρτεσιανό Καρδίτσας], κατά πως είχε αναφέρει στο ευχαριστήριο-συγχαρητήριο έγγραφό του το 2013 στη Φωνή Λεοντίτου ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος για το αφιερωμένο στους Ιερείς της Αργιθέας Ημερολόγιο - Λεύκωμα, έργο του αείμνηστου Δημήτρη Γρίβα, σε κατ’ ιδίαν συζήτηση του είχε πει τη θυμόσοφη ρήση: <<Κι ο παππάς στην Ενορία του Δεσπότης είναι>>, ρήση που ταιριάζει απόλυτα στον παπά Χρήστο!!!
H Αργιθεάτισσα ΒΑΣΙΛΙΚΗ Χα Βίκτωρα ΚΩΦΟΥ - Τσιούμα μολογάει:
<<Έτσι γίνηκε το προξενιό το δικό μου, από ένα ζαλίκι ξύλα>>!!!
31 Ιουλίου 2021 εδώ στον Κούκο Ανθηρού Αργιθέας Καρδίτσας η μάζωξη και με φίλεψαν ξεχωριστά οι Κωφαίοι - οικογένειες Κούλας - χήρας Βίκτωρα Κωφού, Παρασκευής χήρας Αλέκου Κωφού και Χρύσανθου και Αγαθής Κωφού!!!
---------------------------------
Με φίλεψε σήμερα η ξαδέρφη η Βασιλική Κωφού, κόρη του Νικολάου και της Όλγας
Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε.
Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα!
Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα, για να ανακοινώσει το φοβερό νέο:
Λαογραφικές Αφηγήσεις από την Ιωάννα Δ. Τσιακάλου: Ο μετανιωμένος κλέφτης...
Πληροφορίες
Πολλά χρόνια πριν, όταν η Ελλάδα ταλανιζόταν από τον πόλεμο και τη φτώχεια, όπως όλοι γνωρίζουμε, τα βουνά έβριθαν από κλέφτες. Η ιστορία που ακολουθεί αναφέρεται σε εκείνες τις δύσκολες εποχές και πρωταγωνιστής μας είναι ένας από αυτούς τους κλέφτες. Ο αφηγητής του θρύλου είναι ο κύριος Κώστας Π. Τσιάκαλος:
Έπειτα από χρόνια παρανομίας και έχοντας πολλές αμαρτίες να βαραίνουν την πλάτη του, ο κλέφτης της ιστορίας μας μετάνιωσε και πήγε να εξομολογηθεί.
«Παπά μου», είπε στον εξομολόγο του «έχω κλέψει».
«Θα παρακαλέσουμε το Θεό να σε συγχωρέσει, τέκνον μου» του απάντησε εκείνος.
Κάθε χρόνο οι γονείς του Μαρτίν τον πήγαιναν με το τρένο στο χωριό στη γιαγιά του για τις καλοκαιρινές διακοπές και επέστρεφε με το ίδιο τρένο στο τέλος του καλοκαιριού.
Μια μέρα το αγόρι είπε στους γονείς του:
"Είμαι ήδη μεγάλος. Μπορώ να πάω μόνος στο σπίτι της γιαγιάς μου;"
Μετά από μια σύντομη συζήτηση οι γονείς δέχτηκαν.
Στέκονται περιμένοντας το τρένο να αναχωρήσει, αποχαιρετούν το γιο τους δίνοντας του μερικές συμβουλές έξω από το παράθυρο, ενώ ο Μαρτίν τους επανέλαβε:
Τα μέτρα της πολιτείας με αφορμή την νόσο του κορονοϊού (Covid-19), επιβάλλουν περιορισμό στις μετακινήσεις μας και το φετινό Πάσχα (2020 & 2021).
Δεν μπορούν όμως να περιορίσουν την νοσταλγία μας, για την Ελληνική ύπαιθρο και την αναπόληση των Πασχαλιάτικων εθίμων.
Στα Ιωάννινα, την "πόλη των θρύλων και των παραδόσεων", από την εποχή της Τουρκοκρατίας και ιδιαιτέρως επί Αλή Πασά του Τεπελενλή (1787 -1822) άνθισαν τέχνες, όπως η ασημουργία - εκκλησιαστική και λαϊκή, η χρυσοκεντητική, η υφαντική και η χαλκοτεχνία.
Τα "φωτίκια" είναι Πασχαλινό έθιμο, που έχει σχέση με την τέχνη του χαλκού.
Μια όμορφη και συγκινητική ιστορία - Η δασκάλα δεν συμπαθούσε ένα μαθητή της
Πληροφορίες
Όπως πολλές ιστορίες είναι δημιουργήματα της φαντασίας, έτσι μπορεί να είναι και αυτή. Είναι ιστορίες που, πολλές φορές, δεν είναι γνωστός ο δημιουργός τους, έχουν όμως σκοπό να διδάξουν κάτι.
Απολαύστε την ιστορία που αναφέρεται ως ιστορία που εκτυλίχθητε σε ένα Δημοτικό σχολείο Αμερικανικής επαρχίας.
--------------
Μια δασκάλα δεν συμπαθούσε καθόλου ένα μαθητή της. Ώσπου έμαθε το τραγικό μυστικό του.
Την πρώτη μέρα της καινούργιας σχολικής χρονιάς, στάθηκε μπροστά από τα παιδιά της πέμπτης τάξης,
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης πήγε στα γραφεία της εφημερίδας «Ακρόπολις» - στον 
Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ [κατά κόσμον Βησσαρίων Τίκας, από το Αρτεσιανό Καρδίτσας], κατά πως είχε αναφέρει στο ευχαριστήριο-συγχαρητήριο έγγραφό του το 2013 στη Φωνή Λεοντίτου ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος για το αφιερωμένο στους Ιερείς της Αργιθέας Ημερολόγιο - Λεύκωμα, έργο του αείμνηστου Δημήτρη Γρίβα, σε κατ’ ιδίαν συζήτηση του είχε πει τη θυμόσοφη ρήση: <<Κι ο παππάς στην Ενορία του Δεσπότης είναι>>, ρήση που ταιριάζει απόλυτα στον παπά Χρήστο!!!
31 Ιουλίου 2021 εδώ στον Κούκο Ανθηρού Αργιθέας Καρδίτσας η μάζωξη και με φίλεψαν ξεχωριστά οι Κωφαίοι - οικογένειες Κούλας - χήρας Βίκτωρα Κωφού, Παρασκευής χήρας Αλέκου Κωφού και Χρύσανθου και Αγαθής Κωφού!!!
Τα μέτρα της πολιτείας με αφορμή την νόσο του κορονοϊού (Covid-19),
Όπως πολλές ιστορίες είναι δημιουργήματα της φαντασίας, έτσι μπορεί να είναι και αυτή. Είναι ιστορίες που, πολλές φορές, δεν είναι γνωστός ο δημιουργός τους, έχουν όμως σκοπό να διδάξουν κάτι.
