Ela na paiksoume

Koumpouriana

03 - 10 - 2022
Καταφύλλι
Σύλλογοι
Είσοδος μελών
Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 144 guests και κανένα μέλος

Παραπομπές
Ενημέρωση - ψυχαγωγία

Για αυτό το χάλι πάντα φταιν οι άλλοι.             
Πώς να σου αλλάξω γνώμη στο κεφάλι;          
ο καφετζής                

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας

ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ

Δημοσκοπήσεις, βολιδοσκοπήσεις, ανασκολοπίσεις…

000 Frydas Giannis 1 Οι στημένες δημοσκοπήσεις, η ατιμώρητη δημαγωγία, ο άθλιος προεκλογικός αγώνας της ακατάσχετης κινδυνολογίας με απόκρυψη των σοβαρών κοινωνικών και εθνικών θεμάτων, παραπλανούν και δεν ενημερώνουν τον πολίτη. Τότε με οποιοδήποτε εκλογικό σύστημα
οδηγούμαστε σε παρωδία εκλογών με ανάλογα αποτελέσματα. (καλά τόσα επίθετα ούτε ο Αυτιάς δεν έβρισκε. Αυτιά, φάε τη σκόνη μου!)

 Ο λαός έμαθε να ακούει την αλήθεια που αντέχει (μεταξύ μας το θέλει το ψεματάκι του), δεν αντέχει την αλήθεια απ’ αυτούς που του λένε την αλήθεια, αλλά στο τέλος πιστεύει πως είναι κυρίαρχος, όπως πίστευα κι εγώ πως είμαι αεροπόρος. Σήκωσα το αεροπλάνο, αλλά δεν ήξερα να το προσγειώσω. Να ’ναι καλά ο αυτόματος πιλότος κι ο Νίκος Κοταβές που ρωτώντας τον αδερφό του τον Παναγιώτη (που μπειχειρίζιτι τέτοια ιργαλεία) μου έδινε τηλεφωνικά οδηγίες και κατέβηκα.

 Έκτουτι μι του πουδαράκι μ’ όθι πααίνου, ας είνι κι άναργα αρκεί να πατάου σι στιριό. Τι χάλευα ιγώ στουν αέρα;

Ο λαός ψηφίζει σωστά

 Μόλις τελειώσουν οι εκλογές ο νικητής λέει πως ο λαός ψήφισε σωστά, ο ηττημένος λέει πως ο λαός θα πληρώσει το λάθος του και το κουκουέ ακόμα και να κερδίσει (λέμε τώρα) θα καταγγείλει ξανά το ντόπιο, το ξένο κεφάλαιο και τα μονοπώλια και θα καλεί να φτιάξουμε εναντίον τους μέτωπο, όπως το δικό μ’ στη φωτογραφία (παρακαλώ κοιτάξτε επάνω αριστερά, γι’ αυτό λέγεται και αριστερό μέτωπο ή αμπάλα)

Είμαι με τους πολιτικούς

 Δεν κάνω πλάκα! Είμαι με τους πολιτικούς! Βεβαίως, τους χρεώνω τον εκμαυλισμό του λαού για ψηφοθηρικούς λόγους και δημιουργία κομματικών στρατών, αν και οι κομματικές οργανώσεις, συνδικαλιστικές κομπανίες κομματάρχες και παραγοντίσκοι έπαιξαν σπουδαιότερο ρόλο στο ρουσφετορουφιανοδιεφθαρμένο κατασκεύασμα που οικοδομήσαμε, έτσι για να τη σπάσουμε στον Περικλή που έκτιζε τον Παρθενώνα αυθαίρετα, χωρίς άδεια, χωρίς μελέτη περιβαλλοντικής επίπτωσης, χωρίς έγκριση της αρχαιολογικής υπηρεσίας κατά το άρθρον επτά, εδάφιον τρία π’λιά κι ένα τσιόνι και προπαντός χωρίς τον Σπίρτζη για να κάνει τα εγκαίνια (τελεία, πίνει μια καταπιά νερό ο ρήτωρ και συνεχίζουμε) Διέφθειραν έτσι τον λαό και τώρα καλούνται να τον κυβερνούν. Δεν είναι εύκολο πια…

 Τα τελευταία χρόνια το επίπεδο της Βουλής πέφτει δραματικά κι ως τεράστιος καθρέφτης δεν δείχνει μόνο τους κακούς πολιτικούς, αλλά τα κόμματα κι εμάς που τους επιλέγουμε. Υπάρχουν πολιτικοί καλοί, υπάρχουν και κακοί. Γιατί, όμως, είμαι με τους πολιτικούς; Φυσικά και δεν είμαι με όλους τους πολιτικούς. Ας δούμε ενδεικτικά συμπεριφορές που υφίσταται ο βουλευτής από τον πολίτη

που

  • Δεν ψηφίζει, αλλά καταψηφίζει.
  • Δεν τον ψηφίζει, όταν του λέει την αλήθεια
  • Δεν τον ψηφίζει παρά μόνο για το ατομικό συμφέρον, να του καλύπτει τις

 παρανομίες και για κάθε είδους ρουσφέτια

  • Δεν σκέφτεται αν κι ο βουλευτής θυσιάζει κάτι για να είναι βουλευτής
  • Τσουβαλιάζει όλους και τους τυλίγει ομαδικώς στο σύνθημα να καεί, να

καεί… (μην το πεις φωνάζει ο Κώστα Τσιάκαλος αρπάζοντας μια κρανιά). Δεν το λέω, συμπληρώστε το μόνοι σας, το ακούσατε, το ξέρετε… Τόσα χρόνια ζείτε στη

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ. Και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, το φώναζε κι ένας βουλευτής στη Θεσσαλονίκη, αλλά αυτός ήταν έξω απ’ τη Βουλή.

  • Γνωρίζει τι συσκευές έχει ο πολιτικός στο σπίτι του, άσχετα αν δεν πήγε ποτέ,

αναπαράγει αμάσητο κάθε τι που του σερβίρουν, αλλά δεν ακούει τις θέσεις του πολιτικού και να τοποθετηθεί υπέρ ή κατά. Για το μίξερ και την καφετιέρα ο λόγος!

  • Η ίδια πολιτική του φαίνεται διαφορετική ανάλογα με το ποιος του την

σερβίρει. «Δεν σας δίνουμε εμείς πίτα με κολοκύθια όπως οι αντίπαλοί μας.

Με μας θα τρώτε στο εξής κολοκυθόπιτα». (ακολουθούν χειροκροτήματα από τον αλαλάζοντα πολίτη)

  • Γιουχάρει τον Κουρουμπλή ως προδότη στο καφενείο του Μόκκα (Στέφο,

καφέ! διαφήμιση κάνω) και υποδέχεται τον Κουρουμπλή ως σωτήρα με χειροκροτήματα στο μαγαζί του Πολύζου (Τάκη, μια μπύρα εσύ και μια οδοντογλυφίδα καρφωμένη σε μια πιατέλα κρέας). Ε, ας πληρώσω και μια σόδα παρακάτω στο βεντζινάδικο, στο Βάιο. Εκτός αν έρθει και εκεί ο Κουρουμπλής.

  • Λέει: Τους ψήφισα, γιατί ήξερα ή νόμιζα πως δεν θα τα κάνουν αυτά που

είπαν. Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά, ανοίγει τα δάχτυλα και μουντζώνει και με τα δέκα, γιατί επιστήμη είναι, γνωρίζει πως δεν υπάρχει θεραπεία.

Αφήνω κι αυτό το πλαίσιο για να συμπληρώσετε τις δικές σας εμπειρίες-περιπτώσεις σχετικά με το θέμα.

π.χ. Λέει στο βουλευτή: Θέλου να μισουλαβί’εις να μάθου σαντούρι.

Τι; Θέλετε ολόκληρη σελίδα; Κανονίστε με τον Κώστα. Ιγώ μπσαφίρ’ς είμι ιδώ δεν είμι ν’κουκύρ’ς…

  

  Προς πολιτικούς

 Έκανα ό,τι μπορούσα για σας. Ελπίζω να βοηθήσετε κι εσείς για να ικανοποιηθούν τα δικαιότατα αιτήματά μου, που είναι ο διορισμός των παιδιών μου. Μια θέση μετακλητού υπαλλήλου, υπαλλήλου βουλής, έστω και συνοριοφύλακος στο Παυσίλυπο στην Καρδίτσα θα βοηθούσε έτι περαιτέρω το βάθεμα και το πλάτεμα της δημοκρατίας μας. Επίσης αν βάζατε για το Σουφλί και τον Μάκη, ναι τον γνωστό Μάκη απ’ τον Δέντρο Βραγκιανών, θα σας ήμουν αεί υπόχρεος.

 Δεν καταλάβατε! Όχι να τον σουβλίσετε, να τον εκτοπίσετε στο Σουφλί εννοώ…

Δημοσκόπηση (δημοσυσκότιση)

 Ρωτήσαμε 100 ανθρώπους. Γιατί 100; Για να βγάζουμε εύκολα τα ποσοστά.

 Ερώτηση: Ψηφίσατε στις εκλογές με βάση το γενικό συμφέρον ή το ατομικό;

 99 απάντησαν το γενικό συμφέρον και

 1 το ατομικό συμφέρον

 Όπως καταλαβαίνετε άναψαν τα λαμπάκια του υπολογιστή που επεξεργάζονταν τα στοιχεία, άρχισε να φωνάζει ΄΄πού το βρήκατε αυτό το δείγμα΄΄ εγώ δεν σας έστειλα να ρωτήσετε στην Ιαπωνία εδώ στην Ελλάδα σας έστειλα. Μας πέταξε τα χαρτιά πάνω στο γραφείο και έκλεισε απ’ την τσατίλα μόνος του.

 Μάζεψα κι εγώ τα χαρτιά, τα έσκισα απ’ τα νεύρα μου. Τόσος κόπος να πάει χαμένος; (Δυστυχώς μαζί μ’ αυτά έσκισα και το μνημόνιο, που το είχα πάντα πρόχειρα μπροστά μου για να το συμβουλεύομαι, όπως κάνουν άλλωστε και οι υπουργοί. Ευτυχώς, λίγο αργότερα το ξαναβρήκα εύκολα στα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος και το φωτοτύπησα) Δεν το έσκισαν κι αυτοί μου είπαν για να εξυπηρετούνται οι πολίτες που τυχόν θα ήθελαν να βγάζουν αντίγραφα για διάφορους λόγους, αλλά προπαντός για συναισθηματικούς. (πως λέμε αναμνηστική
φωτογραφία δια ενθύμιον)

 Αμέσως, όμως, αναζητήσαμε αυτόν που απάντησε ότι ψήφισε για το ατομικό συμφέρον. Είχαμε υποψία. Τον υποβάλαμε με το ζόρι σε αλκοτέστ. Πράγματι, είχε πιει πέντε φορές πάνω απ’ το επιτρεπτό. Συμπέρασμα: Λύθηκε η γλώσσα του, είπε την αλήθεια…

 Ρωτήσαμε 100 ανθρώπους.

 Ερώτηση: Είστε ευχαριστημένοι με το κόμμα που ψηφίσατε στις εκλογές;

Και οι 100 απάντησαν πως είναι ευχαριστημένοι. Βλέπετε κανένας δεν παραδέχεται το λάθος του.

 Ρωτήσαμε 100 ανθρώπους.

 Ερώτηση: Ποιος φταίει για την κρίση στην Ελλάδα;

 82.5 άνθρωποι απάντησαν πολύ εύκολα λέγοντας: οι άλλοι

 17.5 άνθρωποι απάντησαν επίσης πολύ εύκολα λέγοντας: το ντόπιο, το ξένο κεφάλαιο και τα μονοπώλια Αυτούς τους συναντήσαμε σε μια πορεία του κουκουέ, οπότε καταλαβαίνετε πως αυτή την απάντηση την έμαθαν φαρσί μιας και την γράφουν κάθε μέρα ορθογραφία και την επαναλαμβάνουν κάθε βράδυ στη βραδινή
προσευχή τους. Πανηγύρισαν έντονα, μάλιστα, όταν πληροφορήθηκαν πως έπιασαν για πρώτη φορά το ποσοστό στόχο 17% , έστω και σε δημοσκόπηση.

 Πώς είναι δυνατόν να λέτε 82,5 και 17,5 άνθρωποι, μας κατσάδιασε ο προϊστάμενος. Γίνονται αυτά; Απολύεστε!

 Μετά θυμήθηκε πόσο αυστηρός είναι ο νόμος για τις απολύσεις, έμεινε λίγο σκεπτικός και βρήκαμε τον απαραίτητο χρόνο να του εξηγήσουμε: Γίνεται, κύριε προϊστάμενε. Αυτός ο μισός από δω κι ο μισός από εκεί είναι ο Κουβέλης. Αυτός έκοψε καπίστρι και πάει όπου θέλει. Αν δεν του βάλεις πιδικλάρι (βάρβαρη αργιθεάτικη πρακτική που εφάρμοζαν σε γαϊδάρους πριν γίνει κακούργημα η συγκεκριμένη πράξη) θα τον αφήσουμε στο Μέγα Κάμπο (Μαηκάμπου) στην Καληκώμη και την άλλη μέρα θα τον βρούμε στην Κάτ’ Χώρα στα Κουμπουριανά.

 Καλά ρε παιδιά, έχετε δίκιο, είπε ο προϊστάμενος, αλλά έπρεπε να κόψουμε απ’ αυτό το 17,5. Πώς να κυκλοφορήσουμε δημοσκόπηση με τόσο ανεβασμένο κουκουέ; Τι θα πουν τα συγκροτήματα;

 Αναλαμβάνου ιγώ τα συγκρουτήματα! λέου τ’ προυιστάμινου. Τ’ς έχου φίλοι ιγώ ουλνούς! Κουσταριλαίους, Μαυραντζαίους, Τζιαχρή, Καραμπίνη Βαγγέλη Πουζιό, Βασ’λακακαίους, Νίκου Νάκου, Λαμπράκου Κουσιουρή, Σταύρου Τσιάκαλου, Τσιακαλογιουργαίους…(όχι, ρε, οι Τσιακαλουγιουργαίοι είν’ απ’ άλλη ιστορία)

 Τα συγκροτήματα του τύπου και των μουμουέ, βρε όρνιο, εννοώ. Τους Πρετεντέρηδες, εννοώ. Ξέρεις εσύ τους Πρετεντέρηδες; άρχισε τις φωνές.

 Όχι, κυρ’ προυιστάμινι. Δεν τ’σ ξέρου αφ’νούς. Σάματ’ ξικαλουκαίριασαν πουτέ αυτοίνοι στ’ Γκαβέλ’ να τ’σ ξέρου;

 Ρώτησα και εγώ 100 ανθρώπους στην Αργιθέα αυτή τη φορά (που τους βρήκες τόσους; μου λέει ένας, Έλα ντε, του απάντησα…).

 Ερώτηση: Τι να τουν κάνουμι του Μήτσιου;

99 είπαν: Σταύρωσον! Σταύρωσον, αυτόν! Τώρα για καλό το είπαν για κακό, θα σας γελάσω…

 1 είπε: Ρε δε μ’ απαρατάς κι εσύ κι ου Μήτσιους (τον έβαλα στην κατηγορία δεν ξέρω/δεν απαντώ)

   Σχόλιο του δημοσκόπου: Η μαγκιά είναι να απαντάς, όταν δεν ξέρεις.

 Παιδιά, δε γίνεται Καφενείο χουρίς του Μήτσιου, μη διαμαρτύριστι! Ου Μήτσιους είναι χρόνια πάθηση (έτσι τα λεν τα ζαράλια τώρα) Του λέει κι ου γιατρός: «να μάθετε να ζείτε με το πρόβλημα». Μι του Μήτσιου, θέλουμι δε θέλουμι!

 Μια Μήτσαινα σε ένα χωριό καθόταν δίπλα στον βαριά άρρωστο άντρα της και τον παρηγορούσε λέγοντας: Μήτσιου είχα, Μήτσιου έχου,

Μήτσιου μου άμα χηρέψου

πάλι Μήτσιου θα γυρέψου…

 Κι όταν πέθανε ο Μήτσιος έριχνε ένα ρεφραίν με κλάματα κι έλεγε: « τόσοι φαλακροί είχι του χουριό Μήτσιου μ’, ισένα βρήκι να πάρει ου χάρους που ’χες του μαλλί πουκάρι…» και πάλι ρεφραίν με κλάματα…

 Χαίρομαι που με ατράνταχτα επιχειρήματα σας έπεισα για το πόσο πολύτιμος είναι ο Μήτσιος. Παρακαλώ, όμως, σταματήστε να φωνάζετε ρυθμικά Μήτσιος! Μήτσιος!
γιατί παρασύρθηκαν και κάποιοι από δίπλα και φωνάζουν Τάκης! Τάκης! Και δεν βγαίνει καλό αποτέλεσμα, ηχητικά εννοώ…

Είμαι και με τον Μαυρογιαλούρο…

 Θέλω ο επίλογος σήμερα να είναι ένας ύμνος στον αδικημένο Μαυρογιαλούρο. Ναι, αυτόν που γνωρίσαμε όλοι στην ταινία « ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ » και χωρίς ποτέ να δώσουμε σημασία στον τίτλο θεωρούμε πως ο Μαυρογιαλούρος ήταν ένας πολιτικάντης πολιτικός, που μοίραζε ψευδώς υποσχέσεις στο λαό.

 Δεν ήταν, όμως, έτσι. Ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε με προσωπική άνεση και επάρκεια στο αστικό του περιβάλλον και που κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής και υπουργός σε μια περιφέρεια. Είχε καλές προθέσεις, αλλά είχε και άγνοια της πραγματικής κατάστασης για το τι συμβαίνει και πώς ασκείται η διακυβέρνηση της χώρας, ειδικά στην ύπαιθρο.

 Όταν κατάλαβε, ότι ήταν απλώς ένα διακοσμητικό στοιχείο και πως στην πραγματικότητα κυβερνά ένα αόρατο, οργανωμένο και παντοδύναμο σύστημα, που συνέθεταν επίορκοι, μανδαρίνοι, κομματάρχες (Γκρούεζας), τοκογλύφοι και παρατρεχάμενοι με ισχυρή παραεξουσία, αντέδρασε. Έριξε ομαδικές μούντζες, αρπάχτηκε με τον τοκογλύφο, ξεφώνισε τον Γκρούεζα, προσπέρασε με αηδία τις φιέστες υποδοχής των στημένων χειροκροτητών, κατακεραύνωσε τον Γιωργάκη που κανόνιζε τα πάντα ως τότε στο γραφείο του και παραιτήθηκε!!!

 Απέδειξε έτσι ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ.

 Αυτοί που αναλαμβάνουν να οδηγήσουν το λαό, πρέπει να είναι και έτοιμοι, πρώτοι αυτοί, να πάρουν όταν χρειαστεί το δρόμο της θυσίας. Αυτοί είναι ηγέτες!

 Και τέτοιους πρέπει ο λαός να επιλέγει για ηγέτες…

 ----------

 Διαβάστε το πρωτότυπο κείμενο του χρονογράφου Γιάννη Φρύδα, ΕΔΩ:

 

Gia koinonika diktia
Θα μας βρείτε και στα κοινωνικά δίκτυα:
 
01 Masthead
 
02 Twitter 2
 
03 F B
 
04 Youtube   05 flickr  

Ο καιρός στο Καταφύλλι
Σελίδες μελών
Πρωτοσέλιδα
Δι@ύγεια - Δήμος Αργιθέας
Δήμος Αργιθέας
Εθνικές εκλογές Ιουλίου 2019
Αυτοδιοικητικές εκλογές 2019
Εκλογές Σεπτ. 2015
Εκλογές 2014
Εκλογές 2012
Τελευταία άρθρα