Ela na paiksoume

Koumpouriana

25 - 09 - 2022
Καταφύλλι
Σύλλογοι
Είσοδος μελών
Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 260 guests και κανένα μέλος

Παραπομπές
Ενημέρωση - ψυχαγωγία
01 Kamara Liaskovitiki  

«Ας τραγουδήσω κι ας χαρώ,
ας παίξω κι ας γελάσω…»

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας

ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 18

     Εμβατήριον…

Πάνω κει στης Πίνδου μας τις κορφές,
που θαρρείς τ’ αστέρια φιλούνε,

εταιρείες πολλές πονηρές
τους ανέμους συνέχεια ερευνούν…

Πάνω κει στης Πίνδου μας τις κορφές
Θα γεμίσει ο τόπος φτερωτές…

   Ξεκινάτε το με μέτρο 2/4 ως εμβατήριο, περπατάτε καμπόσο ζωηρά (ψηλά το χέρι), το γυρνάτε μετά την προθέρμανση σε τσάμικο 3/4 και πάνω που αρχίζουν τα τσαλιμάκια και κοντεύετε να το κάνετε ΄΄ρούμπα΄΄ σε 4/4 πέφτετε στην ΄΄λούμπα΄΄ και το τελειώνετε ως ηπειρώτικο μοιρολόι πολυφωνικό, γιατί αν δεν βάλουν οι πολλοί τις φωνές σ’ αυτή τη χώρα δε θα βγει τίποτε και ποτέ σωστό…

Υδρανεμογεννήτριες

   Το ΚΑΦΕΝΕΙΟ σήμερα θέλει να σας ανακοινώσει επισήμως και πριν απ’ όλα τα ειδησεογραφικά κέντρα και μέσα ένα σπουδαίο γεγονός, μια σπουδαία επιτυχία παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

   Ο στρατηγικός μας επενδυτής, ο δικός μας Πάνος Στάθης, παρουσίασε σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού (Εμ, πού θα το παρουσίαζε; στο δικό μας συνήθως έχει καταλήψεις) την σπουδαία εφεύρεσή του, την υδρανεμογεννήτρια. Παρότι Στάθης αγνόησε εντελώς τον αρμόδιο υπουργό ενέργειας και περιβάλλοντος Σταθάκη, αλλά δεν μας πέφτει λόγος. Οι υδρανεμογεννήτριες λειτουργούν με αέρα, με νερό ή και τα δυο ταυτόχρονα. Ακούγεται ότι για να τιμηθεί με τον καλύτερο τρόπο ο εφευρέτης αυτής της εφεύρεσης που αλλάζει τα ενεργειακά δεδομένα, θα εγκατασταθεί η πρώτη συστοιχία στην κοιλάδα Αχελώου, όπου και η γενέτειρα του Πάνου. Πιστεύουμε ότι μόλις ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια (σε καμιά δεκαπενταριά χρόνια δηλαδή) η επένδυση θα ξεκινήσει αμέσως.

   Οι υδρανεμογεννήτριες αναπτύσσονται κατά μήκος του ποταμού με βάση την αρχή ΄΄σαν πήρα έναν κατήφορο στην άκρη στο ποτάμι΄΄ τοποθετούνται στο γιαλό, αλλά οι φτερωτές ακουμπούν στο νερό και παίρνουν κίνηση απ’ τη ροή του αλλά κι απ’ τον αέρα, γιατί η ποταμιά πάντα έχει αέρα. Η λειτουργία τους στηρίζεται καθαρά στη ροή των ρευστών. Βέβαια, για την ανάπτυξή τους χρειάζεται και ρευστό (χρήμα), αλλά λεφτά υπάρχουν!

   Σε κάθε συστοιχία προβλέπεται και εγκατάσταση μιας περίπου ίδιας κατασκευής, που θα παίρνει κίνηση απ’ τις άλλες και θα λειτουργεί όπως ο μύλος του λούνα πάρκ
για να χρησιμοποιείται ως κυλιόμενη εναέρια γέφυρα. Θα μπορεί λοιπόν εύκολα όποιος θέλει να περνάει απέναντι χωρίς να εξαρτάται από τις φρικτές περαταριές. Αυτή η κατασκευή θα έχει και ενσωματωμένη απόχη (το μόνο τμήμα της που θα ακουμπάει στο νερό), για να βγάζουμε και κάνα ψάρι. Μπορούμε δηλαδή να αξιοποιήσουμε πολλαπλά το σύστημα και με άλλες ακόμα εφαρμογές.

   Επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με τον Πάνο και παρουσιάζουμε αυτή την συνομιλία:

- Πάνο, συγχαρητήρια! Να ακολουθήσουν κι άλλες παρόμοιες επιτυχίες! Πώς έφτασες σ’ αυτή την πρωτοποριακή εφεύρεση;

- Έφτασα απ’ τον αντίθετο δρόμο που πας εσύ ως κυνηγός…

- Τι θα πει αυτό; Τι σχέση έχει το κυνηγός; (σας είπα είναι δύσκολος ο Πάνος)

- Να, ο κυνηγός φαντάζεται αυτά που δεν καταφέρνει κι ο εφευρέτης καταφέρνει αυτά που δεν φαντάζεται.

- Τέλος πάντων το αντιπαρέρχομαι, ας μην αρπαχτούμε αμέσως, πες αυτό που σε ρωτάω, ο κόσμος δεν περιμένει από σένα να μάθει για τους κυνηγούς…

- Καλά, κρατήσου! θα σου πω. Από μικρός πήγαινα όπως ξέρεις στο νερόμυλο που είχαμε ως οικογενειακή επιχείρηση. Το καλοκαίρι το νερό λιγόστευε, το παίρνανε και με τα σκαλοκόμματα για να ποτίζουν κήπια και χωράφια και πολλές φορές ο μύλος σταματούσε. Από τότε λοιπόν έλεγα πως έπρεπε να βρεθεί κι άλλος τρόπος να λειτουργεί. Σκέφτηκα τότε με την παιδική μου φαντασία τον υδρανεμόμυλο κι αυτό έμεινε πάντα στο μυαλό μου μέχρι που με οδήγησε στην υδρανεμογεννήτρια.

- Είναι η πρώτη σου ανακάλυψη αυτή;

- Όχι, είναι η πιο πρόσφατη. Προηγήθηκαν κι άλλες νωρίτερα. Η πρώτη ήταν το πτυσσόμενο φασ’λόξυλο, αλλά τι να συζητάω για τεχνολογία με Μαρκελεσιώτη. Εσείς από κλιτσόξυλα μέχρι σουφλιά ξέρετε. Ούτε στυλιάρι σε κασμά δεν μπορείτε να βάλετε.

- Α, εμείς επικίνδυνα εργαλεία δεν τσακώνουμε στα χέρια μας. Αυτά είναι για δ’λειά κι εμείς από δ’λειά… Ας συνεχίσουμε, όμως. Ότι γυρίζει δηλαδή μπορεί να παράγει και ρεύμα;

- Βέβαια, ακόμα και η ανέμη. Με το μάζεμα του κουβαριού θα δίνεται κίνηση και θα παράγεται ρεύμα. Ρεύμα κι απ’ το μαγκανοπήγαδο. Ρεύμα κι απ’ το γύρω - γύρω όλοι στην παιδική χαρά. Και οι υποψήφιοι που γυρίζουν από χωριό σε χωριό για ρεύμα γυρίζουν, τι νομίζεις; (άλλη μορφή ρευματοπάθειας αυτή)

- Δηλαδή οι άνθρωποι, Πάνο, από τώρα πέρα θα ζουν για να παράγουν ρεύμα, τίποτε άλλο;

- Ρώτα τα μαρούλια, τι να σου πω…

- Πάνο, είσαι με τα καλά σου; Μιλάνε τα μαρούλια; Τι μπορούν να πούνε τα φυτά;

- Λένε πως δεν μπορούν να φυτρώνουν κάτω απ’ τα φωτοβολταϊκά! Φωτοβολταϊκά σε κατάλληλη για καλλιέργεια γη; Τι θα τρώνε μετά οι άνθρωποι; Η επιστήμη είναι καλή όταν υπηρετεί τον άνθρωπο, όχι όταν τον σκλαβώνει ή τον εξοντώνει…

- Πού πάει η τεχνολογία πια; Παρακολουθείς και το πείραμα ΄΄σερν΄΄ με το ΄΄σωματίδιο του θεού΄΄ που λένε;

- Θα ήταν αφύσικο φυσικά φυσικός και να μην το παρακολουθώ, αλλά δεν με ενδιαφέρει τόσο το λεγόμενο σωματίδιο που κινείται στον επιταχυντή όσο το σώμα του ανθρώπου που κινείται απ’ την πρώτη γαλαρία στον Ντρασκό μέχρι να βγει σώος στην πέμπτη.

- Καλά, ορέ Πάνο. Και πάλι συγχαρητήρια, αλλά τήρα να φκιά’εις κι κάνα χρήσιμου
πράγμα, κάνα επαναφουρτιζόμινου σ’φλί αν μπόρ’γις, ξιπλατίσ’καμαν μ’ αυτά τα ξ’λένια τα ιλατίσια…

Πετρωτό και Πετροχώρι

   Έπιασε Αντριάς κι δε μπουρούμι να σ’μάσουμι δάχ’λα απ’ του κρύου, οπότι καλά είνι να ζ’γουλώσουμι, έστου για λίγου σι κάνα χουριό προυσήλιου. Ας πάμε στο Πετρωτό ή στο Πετροχώρι. Προσφέρονται και τα δυο γι’ αυτό, με υπεροχή στη ζέστα του Πετρωτού λόγω χαμηλού υψομέτρου. Ειδικά στα Πουρναράκια είναι μάλλον το πιο απόγωνο μέρος στην Αργιθέα και στη θέση Καταφίδια τα φίδια κυκλοφορούν με κοντομάνικα πουκάμισα και τον χειμώνα. Πλην υψομέτρου άλλη βασική διαφορά είναι ότι το Πετρωτό κατοικείται από Λιασκοβίτες και το Πετροχώρι από Σπυρελιώτες.

   Μεταξύ τους, βέβαια, έχουσι και πολλές ομοιότητες. Είνι που τα έχουσι ου Θιός στα λ’θάρια. Όσες πέτρες του περίσσεψαν απ’ τη Μάνη τις παρκάρισε σ’ αυτά τα χωριά. Το λέει και τ’ όνομά τους. Κάθε χρόνο κάνουν και δυο τρεις εκθέσεις από πέτρες. Τις κατεβάζουν στο δρόμο σε δυο μεγάλα ρέματα που έχουν, στο Ξερολάγκαδο και στο ρέμα κοντά στο Χάνι Νασιώκα. Έχουμε θαυμάσει πολλές φορές το πλούσιο υλικό τους, μιας κι όταν γίνονται αυτές οι εκθέσεις κάθεσαι και τις βλέπεις, θέλεις δε θέλεις, γιατί δεν μπορείς να προχωρήσεις για το δικό σου χωριό. Ειδικοί ξεναγοί εξηγούν στους επισκέπτες τα εκθέματα και τη διαφορά μεταξύ στουμπιάς και στούρνας. Η τοπική μούσα ύμνησε τα λ’θαρουχώρια με σχετικούς στίχους:

«Να ’μουν στο Σπυρέλ’ χαλίκι στη μεσούλα σου θηλύκι

και στο Λιάσκοβο αγκωνάρι στη μεσούλα σου ζωνάρι».

 «Λες ψέματα! εμείς στην Αργιθέα δεν έχουμε μούσες, μούτες έχουμε. Δεν λέγαμε στα παιδιά θα σας φάνε οι μούτες;» πετάχτηκε ο αντιρρησίας.

   Ας είπε! Κουβέντα με τον αντιδραστικό θα στήσω;

   Παρότι λιθαροχώρια είναι πολύ καθαρά από πέτρες για δυο λόγους που επίσης συνιστούν ομοιότητες. Είχαν και τα δυο χωριά καλντερίμια, όπου κατάφεραν να συνιμπάξουν και να κρύψουν πολύ χαλιά. Χαλιάς είναι ένα παχύ στρώμα από πέτρες, τσιόχαλα, κοτρώνια, βύσσαλα και ύβηλα Δεν ξέρω σήμερα κατά πόσο διατηρούνται αυτά τα γραφικά δρομάκια και τα σοκάκια τους. Αν όχι περάστε τα κι αυτά στην εκτός δρόμου Αργιθέα. Ούτε ο Μενέλαος δεν ασχολείται μ’ αυτά, για τους δημάρχους μην το συζητάτε!

   Είχαν και έχουν, επίσης, πολλές καρυδιές. Όσες πέτρες και μόχαλα υπήρχαν επιφανειακά χρησιμοποιήθηκαν για να πετροβολάνε τις νυφίτσες (δηλαδή τους σκίουρους), που τους έτρωγαν τα καρύδια. Έτσι πέταμα στο πέταμα έφυγαν προς τα κάτω και είναι δύσκολο τώρα να βρεις πέτρα …ελεύθερης βοσκής. Να φανταστείτε, όταν οι Σπυρελιώτες κάνουν διαδηλώσεις, για να έχουν πέτρες να πετάνε στα ΜΑΤ παίρνουν την προηγούμενη μέρα τηλέφωνο το Μήτρο Νταβαρίνο και του λένε: «Ε, στρουμπούλ’ φέρι μας ένα δρουμουλόγιου στρουμπούλια να ’χουμε ταχιά στ’ν ικδήλουσι». Παν οι παλιοί οι Σπυριλιώτις π’ δεν τα ’βαναν μι ’ν ιξουσία! Οι Λιασκοβίτες επιλέγουν άλλους τρόπους πίεσης. Κάνουν συνήθως καταλήψεις στη σήραγγα εκτροπής Αχελώου και στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Συκιάς.

   Σταματώ απότομα την αναφορά μου στα πετρωτοπετροχώρια, γιατί έχω εκεί πολλούς και καλούς φίλους και αν συνεχίσω θα χάσω τους περισσότερους. Το χειρότερο είναι ο φόβος μην περάσω και με αρχίσουν στο πετροβόλημα. Πλάκα, πλάκα θα με πάρουν με τις πλάκες…

Παράδοση: Γιορτές και γιορτές ανέορτες…

   Πέρασαν τα Νικολοβάρβαρα και προχωράμε για τις άλλες γιορτές του χειμωνιάτικου κύκλου με κορύφωση αυτές του δωδεκαήμερου, των Χριστουγέννων, τ’ Αη Βασιλιού με τον νέο χρόνο, των Φώτων…

 «Βίος ανεόρταστος μακρή (μακρά) οδός απανδόκευτος».

Έτσι έρχονται οι γιορτές. Μικροί σταθμοί για λίγη χαρά, για τις λίγες στιγμές τους που δίνουν νόημα στην ζωή μας, που ενισχύουν την απαραίτητη ελπίδα για την πορεία του βίου μας.

   Όλοι ξέρουμε πως γιορτάζονταν και πως γιορτάζονται σήμερα. Όταν όλα αλλάζουν δεν μπορεί να μείνουν ανέπαφες και οι γιορτές. Το άσχημο είναι όταν μετατρέπονται εντελώς σε γιορτές ανέορτες… Είναι πολύ σημαντικό, έστω και με ένα τηλέφωνο, να πούμε στον εορτάζοντα συνάνθρωπό μας «να χαίρεσαι την τηλεφωνική ονομαστική σου εορτή». Να αισθανθεί ότι τον συνοδεύουν οι ευχές μας. Η τεχνολογία μάς δίνει αυτή τη δυνατότητα σήμερα, άλλα πράγματα εμποδίζουν την επικοινωνία των ανθρώπων.

   Είναι η καλοστημένη παγίδα που στήνει γύρω μας η παγκοσμιοποίηση με όλους τους τρόπους και τα μέσα. Ένα αόρατο δίχτυ που μας εγκλωβίζει και μας επιβάλλει συμπεριφορές, αλλά νομίζουμε ότι είναι και ελεύθερες επιλογές μας. Δοκιμασμένης επιτυχίας συνταγή η ομογενοποίηση όλων των ανθρώπων. Αντικατάσταση των δικών μας γιορτών με τις παγκόσμιες ημέρες και τις διεθνείς ημέρες.

   Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα του ύπνου: Χρόνια πολλά! Να τον χαίρεστε! Να ζείτε να κοιμάστε! Ας μην ταράττει τον ύπνο σας τίποτε! Σας φέραμε και μια βελέντζα φλουκιαστή κι δυο προυσκέφαλα μι αρνουπόκια να θαραπαυτίτι ύπνου…

 Τ’ Αη - Γιουργιού να φέξει!

   Για τις γιορτές που ακολουθούν θα γράφω κάτι δίπλα κι εσείς θα βρίσκετε τις κατάλληλες ευχές. Γιορτή χωρίς συμμετοχή δεν γίνεται.

 Παγκόσμια ημέρα σκέψης: Γιορτάζουν οι απερίσκεπτοι.

 Παγκόσμια ημέρα αποχής απ’ το κρέας: Θα σερβιριστούν σουβλάκια και μπύρες.

 Παγκόσμια ημέρα γέλιου: Θα σας μοιράσουμε την ταυτότητα οφειλής του ΕΝΦΙΑ.

 Παγκόσμια ημέρα χελώνας: Χρόνια πολλά στη δημόσια διοίκηση!

 Παγκόσμια ημέρα ανέμου: Άι, κατ’ ανέμ’! Κιο δε φ’σάει ντιπ σήμιρα.

 Παγκόσμια ημέρα κατά των κουνουπιών: Θα σας αλείψουμε κι μι αουτάν…

 Παγκόσμια ημέρα αυγού: Θέλ’ς βραστό, θέλ’ς τσιακλατ’στό…

 Παγκόσμια ημέρα πλυσίματος των χεριών: Πλύντι κι κάνα πουδάρι!

 Παγκόσμια ημέρα αγοραστικής αποχής: Ιμείς κάθι μέρα γιουρτάζουμι τώρα.

 Παγκόσμια ημέρα ιδιοκτησίας: Της γιορτής απέχουν οι αριστεροί.

 Διεθνής ημέρα κατά του θορύβου: Μη βρουντουκουπάτι ουρέ!

 Διεθνής ημέρα μετάφρασης: Τι θα πει πρόπ’σαν κι τ’ς έντ’σαν τ’ς άλλοι;

   Στη συνέχεια πήραμε φόρα και στήσαμε ανάλογες γιορτές. Πιστεύουμε ότι εισάγουμε έτσι καινοφανείς και προοδευτικές ιδέες στον τόπο μας. Απίστευτες γιορτές εμφανίζονται από το πουθενά και διεκδικούν χώρο στη ζωή μας. Πίσω τους σχεδόν πάντα το εμπόριο και η εκμετάλλευση της καταναλωτικής μανίας μας. Εδώ πρωτοστατεί η ύπαιθρος: Γιορτή κρασιού, βαμβακιού, κερασιού, αμύγδαλου, κάστανου, πατάτας, σαρδέλας, προβατίνας (γιουρτάζουμι τ’ν πρατίνα, λάτι στου χουριό μας θα να ’χουμι σαράντα πρατίνις ψ’μένις για να γιουρτάσουμι αυτές π’ θα μείνουν ζουντανές…) Στις πόλεις κυριάρχησαν τα γενέθλια. Τους ψέλνουν το ίδιο μονότονο πολυχρόνιο με το αγγλικόν της μητρικής μας γλώσσας (χάπι μπέρθεϊ του γιου). Σβήνει η γριά τα κεριά στην τούρτα και του χρόνου της ανάβουν κεριά της γριάς στο μανάλι. (πόσο να μεγαλώσει και πόσο σοφή να γίνει;)

   Εμφανίστηκε και στην Αργιθέα αυτή η μόδα. Περί ορέξεως, βέβαια, δεν τίθεται θέμα, αλλά δεν θα αφήσω ασχολίαστο το γεγονός και να παραμελήσω το ΚΑΦΕΝΕΙΟ, για να προστατέψω τους Σπυρελιώτες. Έκαναν γιορτή καρυδιού. Μαζεύτηκαν ένα βράδυ, έσπαγαν καρύδια, έτρωγαν τα σούμπρα έπιναν κι τα ουίσκια μέχρι το πρωί αμούντι τα καρύδια. Δεν είχαν ούτε για την παννυχίδα. Δεν ξέρω αν συνεχίζουν τη γιορτή, αλλά θα μάθω κι ευθέως απειλώ. Θα μαζέψω το καλοκαίρι καμιά διακοσαριά νυφίτσες και θα τις απολύσω αρχές Αυγούστου στον Πλάτανο τ’ Παυλιά κι άμα μείνει κουκόσια π’θινά να με καλέσουν κι εμένα στη γιορτή…

   Οι σκέψεις αυτές ας μη χαλούν τη διάθεση των ανθρώπων για το πώς θέλουν και τι θέλουν να γιορτάζουν. Ευχή χωρίς αστερίσκους να είναι οι άνθρωποι όλοι καλά και να γιορτάζουν με τον τρόπο τους. Ετούτος ο τόπος έχει πλούσιο το εθνικό και θρησκευτικό συναξάρι του. Όστις βούλεται το ακολουθεί και μετέχει των εορτών του. Όστις, επίσης, βούλεται το παρακολουθεί κι ας προσπαθεί να καταλάβει, γιατί και ποιοι θέλουν να του το αλλάξουν…

 Σας καρτιρού ουλ’νούς στ’ γιουρτή τσιγαρίδας π’ θα να ’κανα άμα είχα γ’ρούνι.

02 To pournari tis Argitheas                       Πετροχώρι         Το
πιο
φωτογραφημένο
πουρνάρι
της
Αργιθέας!
Πώς
άντεξε
τόσα
χρόνια
και
τόσους
Σπυρελιώτες!

 ----------

 Διαβάστε το πρωτότυπο κείμενο του χρονογράφου Γιάννη Φρύδα, ΕΔΩ:

 

 

Gia koinonika diktia
Θα μας βρείτε και στα κοινωνικά δίκτυα:
 
01 Masthead
 
02 Twitter 2
 
03 F B
 
04 Youtube   05 flickr  

Ο καιρός στο Καταφύλλι
Σελίδες μελών
Πρωτοσέλιδα
Δι@ύγεια - Δήμος Αργιθέας
Δήμος Αργιθέας
Εθνικές εκλογές Ιουλίου 2019
Αυτοδιοικητικές εκλογές 2019
Εκλογές Σεπτ. 2015
Εκλογές 2014
Εκλογές 2012
Τελευταία άρθρα